SPdeo oīa bona ꝓcedūt. Iaco. i. O mne datumoptiniū ⁊cͣ. 3º corrūpi pōt in particulari. ⁊ hͦoꝑ aliqͣꝫ paſſionē offuſcātē rationē ipſā. ſicutꝗs fornicationē nō eē malū exiſtimat. qꝛ deleciabilis ſibi lꝫ ī vl̓i ꝟe iudicet oēꝫ fornicationēpem̄ eē. Et hͦ mō ꝯtīgit error ī oī peccato morpali. Iſta gͦ exiſtiātio ſuꝑbi qͣ exiſtimat bona q̄hꝫ a ſeipſo n̄ a deo hr̄e. ē falſa ī particulari nōī vniuerſali. bn̄ .n. ſcit oīa a dco eē: ſꝫ ſuꝑbꝰ itaſe magnificādo extollit ac ſi bona illa a ſeipſohabuiſſet nō a deo. Et hͨº de pͥma. Accipe ẜaꝫſpeciem qua ſuperbus bona a deo dicit ſe habere: ſed ſua virtute ⁊ meritis. Inqͣꝫ Pelagius incidit cum dixit vitam eternam poſſe cōſcqui ſine gratia dei. Hac vulneratus eſt nahuchodonoſor rex qn̄ ī pallatio ſuo ſedens dixit. Nōne h̓ ē babilo magna quā edificaui .i.āpliaui ī robore meo. Et hūiliauit illū dn̄s inbeluā ꝯuertēſ q̇ ſeptē ānis ꝯmedit ſenū. qͥ mutatio n̄ fuit ẜꝫ ſb̓aꝫ: ſꝫ ẜꝫ apparētiā: qꝛ ſic ſibi ⁊ilijs videbat̉ ut cōit̓ exponit. de q̄ vide. 17. q.. c. minor. vbi dicit tex. cii ca mediū capl̓i. ſedſicl anii ij ſꝫdi⁊ ſi de ptāte p̄ſumit̉: nabuchodonoſor intēdeq ex ſua ſuꝑbia ī bouē ē ex hoīe cōmutatꝰ ⁊cͣ.hin qchioſuih̓ ibi. Aug. ad Bonifaciū gl. dicit. In bouēi. ī bouina mentē. 23. q. 4. nabuchodonoſor.moderdiuꝫ voliIn hiſtorijs .n. ſcholaſticis dr̄ ꝙ capite vſꝫ adcorꝑis mediū bos ⁊ reſiduā ut leo videbat̉. ⁊ſic ꝑ illud tp̄s regnū amiſit ⁊ ꝑ ſa piētes ciuitatis regebat̉. ⁊ ipſe deo ſic diſponēte cū feris indeſertis habitabat: nec ledebat̉: vide hiſtoriāiltū boni aua.Dan̄. 3. Ei ponit ēt Bre. ī moralibꝰ exᵐ illimani. Iulſiſiſcī viri ꝗ a leone ſtrāgulatꝰ ē. 3. ℟. 14. c:. ⁊ dicitxpaſſſ iijBre. ꝙ qͣdā occuli ſuꝑbia mentē eiꝰ obnubilauit ſuis meritis illa magna oꝑa q̄ faciebat ſibi aſſcribēs. ob quā cāꝫ datꝰ ē Paulo ſtimulytnō ē cormeū trallacarnis. Accipe tͣtiā ſpēꝫ. qͦt .n. ī hāc īcidūt. autſhr̄e ſe ꝓfitētes qd̓ n̄ hn̄t: aut magꝭ qͣꝫ hēantati ſit ocuih̓ .n. ſapiētior. h̓ pulchrior: h̓ ditior. h̓ nobiliorjixiiexiſtiat ſeipſū qd̓ tn̄ īꝟitate non eſt. Cōtra qͦsHieronimus ait Nos pulices ⁊ vermiculinoſtrā debemꝰ ſcīaꝫ in ſciam ꝓfiteri. In hancpeſtē īcidit Dauid cū ait. Ego āt dixi ī habundātia cordis mei nō mouebor ī ct̓nū. ⁊ tandeꝫiactantiā habuiſſe ꝓfitet̉: cū ait Auertiſti ſaciētuā a me: ⁊ factꝰ ſū ꝯturbatꝰ. hoc ponitur. vi.q. i. imitare. In hāc īcidit Petrꝰ cū ait. Et ſioēs ſcādalizati fuerīt ⁊cͣ. ibidē. Et adco h̓ peſſima fera ē ut ⁊ boni ⁊ mali deuorēt̉: ſꝫ differēeer. quoniam boni cito in ſeipſos reuertuntur90 Fªmali autem vix aut nunqͣꝫ. Inde Brego. inmoꝝ. Solent etiam electi in quibuſdam ſuis cogitatiōibus ⁊ actibus ſuperbire. ſed quiaclecti ſunt cunctis diebus ſuperbire nō pn̄i. qꝛpͥuſqͣꝫ vitā finiāt ab elatione ad hūilitatē cordoꝯmutāt. Impiꝰ ꝟo cunctis diebꝰ ſuꝑbit. qꝛ ſivitā t̓minat. ut tn̄ ab elatiōe n̄ recedat: circūſpicit ꝙ tꝑalit̓ floret ī vita carnis fiduciā ponit eāqꝫ diu ꝑmane̓ exiſtimat quā ad pn̄ſtꝫ. Solidatur ī elatōe animꝰ. In deſpectu adducit̉ oīs ꝓpinquꝰ qͣꝫ ꝓ qͣꝫtū repētina mors ſubrepat nonꝯfiderat ⁊cͣ. Accipe quartā ſpēꝫ hꝰ. exᵐ habesphariſei ꝗ dicebat. gr̄as tibi ago dn̄e ⁊cͣ. Lu.17. Inde Bre. in fine. 34. moꝝ. ait. Suꝑbocūcta q̄ ab alijs bn̄ agūt̉: diſplicet ⁊ ſola ei queipſe vel praue egerit. placēt. Semꝑ aliēa oꝑadeſpicit. ſꝑ mirat̉ qd̓ ſacit. qꝛ ꝗcꝗd egerit egiſſeſe ſingularit̓ credit. Et cū ſe in cūctis tranſcendere ceteros eſtimat: ꝑ lata cogitationum ſpacia ſecū deābulās: laudes ſuas facitꝰ clamat. h̓ille. Exēplū illiꝰ tyrāni ꝗ de oībꝰ libris in ſuisterris reꝑtis fecit eradi verſū illuꝫ. Depoſuitpotētes de ſede. ⁊ tādē cū ad balnea iuiſſet: ⁊ī camera expoliatis veſtibꝰ ī lecto dormiret angelꝰ dei formā illiꝰ accipiēs: ⁊ eiꝰ ſe veſtibꝰ īduens: famulos ꝯuocat. ꝑant̉ eꝗ. ad ciuitatē pergūt īgredit̉ pallatiū ut dn̄ſ. credūt ſic oēſ. Euigilat dn̄s. clamat veſtibꝰ ſuis n̄ reꝑtis dn̄m ſedicit. Irridet̉ ab oībꝰ. ⁊ vili veſte indutꝰ ciuitatē īgredit̉. mirat̉ ꝙ nō agnoſcit̉. pallatiū vifitat. famulos noīatim vocat. ſe dn̄m dicit. ridēt oēſ ei illudūt ⁊ dn̄o quē credebāt factū rarrāt ⁊ tādē cū ſic ꝑ dies aliqͦt illuſus manſiſſet.dixit angelꝰ famul̓. Uocate ad me illū fatuū ꝙſe dn̄m ſacit. ⁊ cū ī camerā ītroducēs accrrimerep̄hēdit. ⁊ ſic ei factū narrauit. exuit̉ veſtibꝰ:duit̉ ille. receſſit āgelꝰ. ⁊ ille ī timore dei deinceps viuēſbn̄ finiuit ⁊cͣ. Ꝙtū ad tertiā tuā dubitationē dico ꝙ qͣꝫuis ſuꝑbia ⁊ vana gl̓a idēeē videāt̉. ꝑꝑ qd̓ ꝗdā doctores cā vnū cū ſuꝑbia pcm̄ eē poſuerūt. Tn̄ ẜꝫ Bre. z1. moꝝ. ⁊ẜꝫ Tho. ẜa ẜc. q. cij. diuerſa ſūt ⁊ realit̓ diſtincta. qꝛ ſuꝑbia appetitꝰ excellētie ē: ſꝫ anis gl̓aipſiꝰ excellētie maniſe ſtatio. Un̄ ſuꝑbꝰ in ordinate excellētiā appetit: ⁊ vna gl̓oſus īinordīaic appetit ꝙ manifeſtet̉. Et qꝛ nullꝰ excellētiaꝫappetit niſi ut alijs manifeſtet̉. iō ipſa pͥª filiaſuꝑbic ponit̉. qr̄ ⁊cͣ. Et hec ſufficiat qͣꝫtum adpͥmū ꝟi. Ꝙtū ad ẜam ꝟi. dico ꝙ nulli dubiūꝙ vanitas ē de malit a ſuperbie. Inde Salo