E. xxxxxp̄ianoꝝ exerceat. ut ī diebus feſtis magis qͣꝫalio tꝑe deꝰ bn̄dictꝰ cū vāitatibꝰ offendat̉. xꝯcl̓o ē. Luxuria ficta dulcedo ſic oculos xp̄ianoꝝ fuſcat ut magiſ in diebꝰ feſtis deū cū libidīe offēdāt. 5ª ꝯcl̓o ē iſta. Sitibūda auaritiecupiditas qͥ nūqͣꝫ ꝯtētat̉. ī auaroꝝ mentibꝰ ſiceſtuat: ut dcū magis in diebus feſtis offendatDe vanitatibus mulicrum. Cōcl̓o pͥma.Tccipe pͥmū ꝯcl̓oꝫ. vꝫ. Suꝑbia iniqͥ⁊cͣ. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. Pª ꝟi. eſt.ana ſuꝑbia nīa. vitia oriāt̉. 1ª ē. an̄ vanitas ſit pctm̄ de militia ſuꝑbie. 3ª an vāitasſꝑ ſit pcm̄ mortale. Ꝙtū ad pͥma ꝟi. dico ẜmgl. i. c. nā ꝯcupiſcētia. exͣ. de ꝯſti. ſuꝑ ꝟbo oriūtur. ꝙ duplex ē origo pctōꝝ .ſ. gnaͣl̓ ⁊ ſpāl̓. general̓ origo vn̄ oīa vitia orra ſt̓ ex ꝯcupīa pͥmipentꝭ īordīata. qm̄ ſi īordinate n̄ ꝯcupiſſēt necnos peccarēus. 5. di. c. ad eiꝰ ꝯcubitu in fi. vn̄Bre. Caro nos leta traxit ad culpā afflicta reduxit ad vitā. Ex qͣ ꝗdē ꝯcupiſcētia gnāli ortaē ī nob̓ ꝯcupīa īordīata ⁊ appetitꝰ irregl̓atꝰ vn̄ſeptē vitia capitula ī nob̓ eriūt̉ vel oriri pn̄t: utſuꝑbia. ira. accidia. īuidia. gyla. luxuria ⁊ auaricia. Origo ſpāl̓ pctōꝝ multiplex ē. aliqn̄ .n.cupiditas dr̄ radix oīuꝫ maloꝝ de pe. di. 2. qꝛradix aliqn̄ dr̄. ꝙ auaricia ſiue amor pecunie ēiiitiniā oīuꝫ criminū. ut ī aut̓. ut iudices ſine ꝗquoſuffragio. §. cogitatō. ꝟſi ſi. collatōe pͥª: ⁊. 22.di. §. his igr̄. ẜꝫ Hoſt. aliqn̄ dr̄ ꝙ ebrietas eſtſomētū oīuꝫ vitioꝝ. 40. di. c. on̄ oīa. aliqn̄ diꝙ igrātia ē mr̄ oīuꝫ erroꝝ. 38. di. c. igͦrātia. ⁊Iottlir: qrodicit gl. p̄dcā ꝙ hmōi locutiōes ꝯͣp̄hedūt gnāſinguloꝝ ⁊ n̄ ſingula geneꝝ. ad hūc ſenſū ꝙ n̄ē aliqd̓ genꝰ mali qd̓ qn̄ꝫ n̄ poſſitoriri aūt ex cupiditate: aut ex auaritia: aut ex ebrietate: aut exigͦrātia: ⁊ ſic de alijs. Ex ꝗbꝰ pꝫ ꝙ ſuꝑbia ē origo ſpāl̓ qͥdā vn̄ oīa gnaͣ pctōꝝoriri pn̄t. Adcꝰ declaratōꝫ ē noͣndū ẜꝫ btm̄. Thom. ẜa ẜe. q14. ꝙ ſuꝑbia ẜꝫ vſu accipit̉ dupl̓r. Unoº ut eſtdine regl̓e volūtariꝰ ꝗdē ꝯtēptꝰ. qd̓ nihil alid̓ē niſi qͥdā dep̄uata voluntas: qͥ dīnā voluntatē⁊ eiꝰ volūtatē adīple ꝯtēnit. Eccl̓. x. Initiumpctī ē apoſtatare deū. ⁊ ſic oē pcm̄ naſcit̉ ex ſuꝑbia qm̄ ꝗlꝫ mortal̓r peccās dinā negligit volūtatē ⁊ p̄ccpta eiꝰ ꝯtēnit. ⁊ ẜꝫ hͦ Aug. ī li. d̓ naͣgr̄a deſcribit pcm̄ dicēs ꝙ pcm̄ ē volūtas cōſequēdi l̓ r̄tinēdi qd̓ iuſticia vetat .i. velle qd̓ don vult: ⁊ nolle qd̓ deꝰ vult. In̄ Eccl̓. 29. dr̄. initiū oīs pctī ſuꝑbia ē. 2º maͣ accipit̉ ſuꝑbia ꝓꝑs ẜªceuphia iniqͦ qͦ nō curat ut deꝰ negligat̉ mēte ſ. vt ē ꝓpͥe excellētie īordinatꝰ appctitꝰ. Abi noͣẜꝫ btm̄ Tho. ẜa ẜe. q. 47. ar. 4. ꝙ appctitꝰ prop̄e excellētiē pōt ꝯſidetari dupl̓r. Uno mō uitalis appetitꝰ ꝓpͥe excellētie ſit regulatꝰ a rōneut .ſ. appetat excellētia ꝓpͥe ꝑſone: aut ſuoꝝ tātū qͣꝫtū ꝯuēit̓ ⁊ ꝟtuti ſue ꝯgruit. 2. Cor. x. noāt n̄ ī mēſū gl̓abiur: ſꝫ ẜꝫ mēſurā qͣ menſuſeſtnobis d̓eꝰ. 2º ꝓut talis appetitꝰ excellētie n̄ ēregulatus a rōe qn̄ .ſ. appetit dignitatē l̓ excelētiā ſuo gͣdui l̓ ꝯditiōi n̄ ꝯgruentē. Et ſic ſuꝑbia pōt ſic deſcribi. Suꝑbia ē ꝗdē īordīatꝰ appetitꝰ qͦ ꝗs appetit vl̓ q̄rit alijs p̄eſſo l̓ dn̄ari queſuo ſtatū ⁊ ꝯditōi nō ꝯgruūt. In Bre. li. meris. Suꝑboꝝ īꝗt mēs ē ſꝑ ad irrogādū valida ad tollerādū īfirma: ad obediēdū pigra adlaſcēdos aliqͦs ī portūa: ad ea ꝗ ſace̓ dꝫ ⁊ p̄ualꝫignara. ad ea āt q̄ face̓ n̄ dꝫ nec pͥualet ꝑata. h̓ īco qd̓ ſpōte nō appetit nullis exhortatiōibꝰ flectit̉. Ad hͦ āt qd̓ latent̓ deſiderat q̄rit ut cogat̉.qꝛ dū metuit ex deſiderio ſuo villeſce̓ optat viꝫī ſua volūtate tollerare. h̓ illas. In̄ Aug. 14.de cinitace ait. Suꝑbia ē ꝑuerſe celfitudinisapperitꝰ. Cōſiſtit .n. ſuꝑbia ī apppetitu ſin̄ volūtate ſic̄ ⁊ cct̄a pcc̄ā. Ex ꝗbꝰ corrclarie ſcꝗt̉. ꝙappetitꝰ pōt ad excellētiā īclinari tripl̓r. Unomo ut appetat excellētiā ad debitū finē ⁊ cū debitis moīs. ⁊ hͦ ꝑtinet ad ꝟtutē magnanimitatis. Aliqn̄ apppetitꝰ talis defici ⁊ ſe totalit̓ rerahit ab oꝑe magno ⁊ honorabili ſibi ꝓportōtnato ⁊ hͦ ꝑtinet ad vitiū puſillaminitatis. Aliqn̄ excedit debitā regulā rōis: nt qꝛ gl̓aꝫ q̄rit n̄ad debitū finē: nec ſibi ꝓportionatā. ⁊ hͦ ꝑtinctad vitiū ſuꝑbie. Nā ſuꝑbia ut dem̄ ē n̄ ē aliudqͣꝫ excedē̓ mēſurā ꝓpͥaꝫ ī appetitu ⁊ excellētiaIn ſuꝑbꝰ dr̄ qͣſi ſup̄ id qd̓ ē vadēs. Et ſic pꝫ ꝙmaͣ sͣ. quā ſuꝑbia vadit excellētia ē. ſicut pecunia ſupͣ quā auaritia ⁊ delectatio vener̄a ſupͣ qͣꝫluxuria vadit. Hoc ēt pōit biūs Tho. ẜa ẜe.q. io2. Sꝫ pr̄. Ambro. p̄cor duo mihi pūcta declara. Intellexi .n. ꝗd ſit ſuꝑbia. ⁊ qͣlit̓ ſit origopccōꝝ. Nūc pͥmū mihi declara qͣꝫtū ſuꝑbia ſitgͣue pcm̄. 2º. qͦt ſt̓ eiꝰ ſpēs. Et ē. vnū tertiū .ſ.an vana gl̓a ⁊ ſuꝑbia realit̓ diſtīguāt̉. Cōtentor aīa. Ad pͥmā tuā dubitatiōꝫ dieo ꝙ ſuꝑbiegͣuitas ex duobꝰ on̄di pōt .ſ rōne aduerſiōis ⁊acerbe punitiōis. Prīo ex rōe aduerſiōis. nālꝫ oē pcm̄ ſit auerſio ab īcōmutabili bono ⁊ adheſio ad cōmutabili bonū: ut Aug. ait. ſuꝑbiaqͣꝫtū ad ꝯuerſionē cōmutabilis boni n̄ ē maximū pcm̄ oīuꝫ pccōꝝ. qm̄ ſuꝑbꝰ ꝓprie ut dcm̄ ē