ꝙͣs qͥafꝫ gr̄a ſormnalit̓ lauat in ꝯtritōe. 33. q. 3. in ſnīaIte ponit̉ qͣꝫ ꝗs iuſte ⁊cͣ. ad dr̄iaꝫ penaꝝ iniuqͦe īflictarū. Itē ponit̉ de theſauro eccl̓ie: ut on̄dat̉ ꝙ īdulgētie nō ſūt ſimpl̓r gratuite ſꝫ etia:eccl̓ia ſoluit. Et ſic patet prima veritas. Quarum ad ſecūdā veritatē dico ẜm dominū Bona. in. 4. di. 20. ⁊ beatum. Tho. ibidē ꝙ quorundam opinio fuit ꝙ huiuſmodi indulgētiefiant ſolū in foro eccleſie ⁊ nō in ſoro dei. Nāſacri canones ꝓ mortalibus culpis graues etdiuturnas penas taxarūt. ⁊ per vnū quodcunqͣꝫ mortale ſeptēnariū vel eo amplius ẜm ꝙ ēuius ē q̄ pnīe vix in hac vita fieri pn̄t: iō eccl̓aremediū indulgētiarū adhibuit: ut oīſ pnīa arbitraria eēt. ⁊ de reſiduo qd̓ canones taxaruntlieret relaxatio ꝑ indulgentias. Prīa nāqꝫ facie apꝑet ꝙ opīo ml̓tū ꝓbabil̓ ſit. Sꝫ in rei ꝟꝟitate falſa ē ī eo ꝙ nō vult īdulgētias efficaciaꝫremiſſionis habere: niſi in ſoro eccleſie: ⁊ non̄in foro dei. Ꝙ enim eccleſia penam relaxaret:⁊ deus nō: potius deceptio fidei eēt qͣꝫ veritasEt ut dicit beatus Tho. expreſſe militat cōtrapͥuilegium Petro datum: ut quod in terra remitteret in celo remitteretur. Ideo aiunt predicti doctores ꝙ indulgētie que ab eccleſia dāa Ttnaqd.tur valent ad relaxationem penarum quā ꝗsꝓ culpis ꝓprijs portare meruiſſet etiam in foro dei. Ita ꝙ qd̓ eccleſia donat ꝓ donato habet: ⁊ ſi partem donat: partem acceptat deus.Et ꝓbatur hoc per glo. ſuper illud. 2. Cor. 2.Nam ⁊ ego qd̓ donaui: ſi quid ꝓpter vos donaui in perſona xp̄i. glo. ait ac ſi xp̄s donaſſetſed xp̄s poterat relaxare abſqꝫ omni ſatiſfactione peccati penam. ergo ſimiliter ⁊ Paulusſoro teclit. IEt per conſequēs etiam papa pōt cū nō ſit minoris ptātis in eccleſia qͣꝫ Paulus. Ꝙ auteꝫxp̄s penam potuerit omneꝫ relaxare ſine ſatiqnd ad ilafactiōe: pꝫ de muliere adultera. Io. 8. c. Et ſidicis pater Ambro. Quō inferior pōt abſoluere ab eo qd̓ ſuꝑior ligauit. exͣ de elec. c. innotuit. ſi par in parē īperiū nō hꝫ: nec inferiora fortiori ſuꝑiorē. ſꝫ deꝰ abſoluendo a culpa ligat ad penā tꝑalē: ut dicit Hug. de ſcō Dictore gͦ nullus hō pōt abſolue̓ a pena illa aliꝗd dimittēdo. Et ꝯfirmat̉. 12. di. c. inferior. vbi dr̄Inferior ſedes pͥorē ſolue̓ n̄ pōt. Dīco aīa ꝙaccipiēs īdulgētias nō ſimpl̓r abſoluit̉ gͣtꝭ: ſꝫbat̉ ei de theſauro eccl̓ie vn̄ ſatiſiac̄. d̓ qͣ theſauro dicemꝰ ī ẜa ꝯſideratiōe. Ꝙtū ad t̓tiā ꝟi. dico ẜm Bona. vbi. sͣ. ꝙ ſic̄ tribꝰ modis bonūRªadipiſci poſſumꝰ ita tribꝰ modis malū a nobīsa mouē poſſumꝰ. Adipiſci. .n. poſſumꝰ bonū?aut merito ꝓpo gr̄a informato: aut merito xp̄iaut merito eccl̓ie. Merito ꝓpͥo prīo. cū bonūgͣtuitū .i. dei gr̄a īformatū ſacimꝰ. Iſa. 3. dicite iuſto qm̄ bn̄ qm̄ fructū adīuētionū fuaꝝ comodet. Et p̄s. 93. Reddet illis iniꝗtates eoꝝ⁊ ī malitia eoꝝ diſꝑdet eoſ. ⁊ Hier. 25. Reddā eis ẜm oꝑa eoꝝ. ⁊ ẜm facta manuum fuarum. Et trenoꝝ. i. Reddas eis vicem domine iuxta oꝑa manuū ſuarū. ⁊ O ſec. 12. Iuxtavias eiꝰ ⁊ iuxͣ adinuētiōes eiꝰ reddet ei. ⁊ mat.12. de oī ꝟbo ocioſo qd̓ locuti fuerit hoīes ſuꝑtrā: ī die iudicij reddet rōꝫ. ⁊. c. 16. Filiꝰ hoīsvēturꝰ ē ī gl̓a pr̄is ſui cū āgelis ſuis: ⁊ tūc reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. ⁊. c. 20. Doca operarios ⁊ redde illis mercedē ſuā. ⁊ Apoc. 22.Ecce venio cito: ⁊ merces mea mecū eſt: darevnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua ⁊cͣ. Ꝙ āt merito xp̄i mlta bona adipiſcamur: nullꝰ fideliū igͦrat. Io.i. de plenitudīe eiꝰ oēs accepimꝰ gr̄aꝫ. Ꝙ aūtmerito eccl̓ie adipiſcāur. audi Aug. li. de pe.Nēo pōt digne penitē quē n̄ ſuſtincat vnitaseccl̓ie: Et de pe. di. 6. Laboret īꝗt penitēs advnitatē eccl̓ie reuerti. qꝛ niſi peccatori vnitaseccl̓ie ſuccurrat: ⁊ qd̓ ſibi deeſt ſua oꝑatōe cōpleat. d̓ manibꝰ inimici n̄ cripit̉. h̓ ibi. gil̓r ⁊malū tribꝰ mōis a nob̓ poſſumꝰ amoue̓ .ſ. autꝑ meritū ꝓpriū aūt ꝑ meritū xp̄i aut ꝑ merituꝫeccl̓ie. Per meritū ꝓpriū dei gr̄a īformatū liberāur a pēa et̓na. Per meritū xp̄i ab aliqͣꝫ tapēa: ſic̄ ī ſacr̄is oꝑat̉ ⁊ clauiū ptāte: ī qͣ dinittit̉ꝑs pene. Per merita ēt eccl̓e gͣui a pe̓a liberamur. vn̄ ī iſtis liberationibꝰ ſit q̄dā ꝯmutatiomaioris ī minꝰ. vn̄ pͦ. pēa etna mutat̉ ī penaꝫtꝑalē. ⁊ cū hͦ remittit̉ culpa mortal̓. Scd̓o peatꝑal̓ magna ⁊ sͣ. vires ad quaꝫ ꝗſqꝫ remanetobligatꝰ ī penā maiorē ⁊ viribꝰ nr̄is ꝯpetentēꝯmutat̉ ⁊ hͦ ī ſacerdotꝭ abſolutōe. de reſiduoāt pene ad qd̓ hō tenct̉ ꝓ ꝓprijs culpis qd̓ n̄ fuit ī pnīa īiūcio: ſiue īiūctū ⁊ n̄ ſatis actū. de theſauris qͦs xp̄s ei ī tris reliꝗt dīne iuſticie ſatiſifaciat. Et hͦ ꝓprie indulgētia dr̄. Et ſic pꝫ quondulgentie aīam ſaluāt. qr̄ ⁊cͣ.De latitudine indulgētiarū ꝯcl̓o ẜa.Tcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Indulgētie lꝫmaxīe ſuit ꝟtutis hn̄i tn̄ debita rōemlatitudinis. Ubi tres īꝗramꝰ ꝟitatesvꝫ. Pª ꝟi. ē. an indulgenue ſe extēdāt adcupā: an ſolum ad penā: an ad vtrūqꝫ. Sccūda