C x6Ad rōnē dico ꝙ ſil̓itudo nō tenet qͦ ad oīa. ſienī oculꝰ corꝑis hr̄et vim ⁊ diſpōnē ad videndū ſpūalia ſic̄ oculis ſpūalis ad vidēdū corꝑalia ſil̓itudo teneret. ſꝫ nō ſic ē. qm̄ malitas. īpedit oculū corꝑalē. ſꝫ oculū ſpūs nō impedit cūſit ſpūalis. Forma .n. qͣꝫto ē magis abſtractarāto magis ē cognitiōis pͥncipiū. ⁊ iō qn̄ eſt inmā nullo mō pōt eē cognitiōis pͥncipiū. Ex qͦpꝫ ꝙ mā ē īpedimētū cognitōis. ⁊ ꝑꝑ hoc dat̉intellectꝰ agēs ẜꝫ ph̓os vt abſtrahat ſpēs a maſenſibili. vt pꝫ. 3. de aīa. Ꝙͣobrē oculꝰ ſpūal̓ cūab ipſo remoueat̉ cognitōis īpedimētū pōt videre rē corꝑalē. nō aūt ſic oculis corꝑaliſ cū ꝑlicipet de ma pōt vide̓ xē ſpūalē. Sufficiat tibiaīa ꝓ iſta ꝟitaie. ¶ Ꝙtū ad ẜam ꝟi. dico ꝙbtūs Tho. pͥma ꝑte. q. 12. arti. x. breuiter hacqōnē tangit. Et breuit dic̄. cū oīa qͦ ſūt in dīnaeſſentia relucētia nō videāt̉ ſingula ꝑ ſingumdūjpſtntēqul ilas ſil̓itudines: ſꝫ oīa ꝑ vnā eēntiā dei: nece ēvt bū ſingula ſil̓ videāt ⁊ nō ſucceſſiue. Et reuera multi arguūt cōtra iſtud dcm̄ on̄dētes ꝙſucceſſiue pn̄t aliqua videri. qꝛ ſi nō certum eſtꝙ ꝑirēt reuelatiōes ⁊ illuīationes angelice. ⁊multa alia incōuenientia. Propterea ego ipſeiiirritlegens cūdē in. 4. ſnīaꝝ. di. 49. in hac qōne:iudicio meo ſaniꝰ loquit̉. ⁊ ponā ba eius adnis ⁊ alioꝝlrām. Rn̄dēdo igit̉ ad qōnē poſtqͣꝫ duo dictadixit rn̄det ad ꝓpoſitū. ¶ Primū dcm̄ ē nullidubiū ꝙ intellectꝰ dīnꝰ intelligit oīa q̄ relucētin dina cēntia pn̄tia p̄terita. ⁊ futura. Scd̓mītentia. ⁊ cuipꝰ in iudcm̄ ē hͦ ⁊ ſūt ꝟba eiꝰ ad lrām. Impoſſibile ēij. Eibaciuaūt ꝙ aliꝗs intellectꝰ creatus cognoſcat oīa videndo dīnā eēntiā que deus pōt ſace̓. Et ratōin eſe: nibuimioraqꝛ qͣꝫto aliqd̓ pͥncipiū ꝑfectiꝰ cognoſcit̉. tantoplura ſciūt̉ in ipſo. ſicut in vno demōſtratiōispͥncipio ille ꝗ ē ꝑſpicatioris ingenij plura cōcluſiōes videt qͣꝫ aliꝰ ꝗ ē ingenij tardioris. cūgͦ quātitas dīne potētie attēdat̉ ẜm ea in qͣ ip̄apōt ſi aliꝗs ītellectꝰ videt in dīna eſſentia qͥ oīadeꝰ pōt face̓ eadē eēt qͣꝫtitas ꝑfectiōis ītelligēdo q̄ ē qͣꝫtitas dīne potētie in ꝓducēdo effectꝰ⁊ ita app̄hēder et dinā eēntiā qd̓ ē impoſſibileoī intellectui creato. Illa aūt oīa qͥ deꝰ ſcit not.cia viſiōis: aliquis intellectus creatꝰ cognoſcitin ꝟbo .ſ aīa xp̄i. vt ī. 3. li. di. 14. dcm̄ ē. Mōſequit̉ ad ꝓpoſitū. ⁊ ſic ait. ſꝫ de alijs vidētibꝰdinā eēntiā ē duplex opinio. Quidā .n. dicūtꝙ vidētes dīnā cēntiā vident oīa qͥ deꝰ videtſcīa viſionis: ſꝫ hͦ repugnat ſcōꝝ dcīs ꝗ ponūtīgelos aliqͣ igͦrare: qͣs tn̄ ꝯſtat ẜm fidē omnes9C0deū ꝑ eēntiā vide̓. ⁊ iō alij dicūt ꝙ alij a xp̄o qͣꝫuis videāt d̓cū ꝑ eēntiā nō tn̄ videt oīa q̄ devidet: eo ꝙ eēntiā dīnā nō cōp̄hēdūt. nō enimē neceſſariū ꝙ ſciēs cām ſciat oēs affectꝰ eiusniſi cām cōp̄hēdat: qꝛ nō ꝯpetit intellectui creato ⁊ iō vnuſꝗͥſqꝫ deū vidētiū ꝑ eēntiā tāto plura in eiꝰ eēntiā cōſpicit qͣꝫto clariꝰ dīnā cēntiaꝫintuet̉. ⁊ īde ē ꝙ vnꝰ pōt aliū īſtruē. ⁊ ſic angeloꝝ ſcīa ⁊ aīaꝝ ſcāꝝ pōt augeri vſqꝫ ad diē iudicij ſic̄ ⁊ alia qͦ ad pͥmiū accn̄ale ꝑtinēt. ſꝫ vlterius nō ꝓficiet: qꝛ tūc erit vltimꝰ ſtatꝰ reꝝ. ⁊ inillo ſtatu poſſibile erit ꝙ oēs oīa cognoſcent qͥdeꝰ ſcīa viſionis. cognoſcit. Iſta ē rn̄ſio eiꝰ adlrām. Ecce qͣꝫ in hͦ vltīo ꝟbo ſe modificat: dicēs ꝙ poſſibile erit in illo ſtatu ⁊cͣ. ⁊ nō dic̄ ꝙde facto ſic ſit. vel erit. Et ponit vnū noͣbile ꝟbū in rn̄ſiōe ſcd̓i argumēti. dic̄ .n. ſic exponēsillā aucͣtatē btī Breg. in. 4. dialo. dicētis. ꝗdē qd̓ nō videāt ꝗ videntē oīa vident. ex illo ꝟbo Breg. on̄dit̉ ꝙ in illa btā viſiōe ē ſufficientia ad oīa intuēda ex ꝑte dine eēntie q̄ ē mediūqͦ videt̉ ꝑ quē deꝰ oīa videt. Sꝫ ꝙ nō oīa videant̉. hͦ ē ex defectu intellectꝰ creati ꝗ dīnā cēntiā nō cōp̄hēdit: Et ſeꝗt̉ in tertia rn̄ſiōe aliudbonū dcm̄ dicēs. Intellectꝰ creatꝰ nō videt diuinā eēntiā ẜm modū ipſiꝰ eēntie: ſꝫ ẜꝫ modūꝓpͥū ꝗ finitꝰ eſt. vn̄ nō oꝫ ꝙ ciꝰ efficacia in cogͥſcēdo ex viſiōe p̄dicta amplict̓ in infinitum adoīa cogͦſcēda. h̓ ille. Et ad vltimū argᵐ mirabilius dīc̄ ⁊ clariſſime. neſcio qͥ pacto ꝗdaꝫ latrent ꝯͣ hūc ſcm̄ doctorē in hͦ paſſu. dicit ergoſic. Nihil ꝓhibet dicē ꝙ pꝰ diē iudicij quandogloria angeloꝝ ⁊ hoīuꝫ erit penitꝰ cōſumata ꝙoēs btī ſciēt oīa que deꝰ ſcīa viſionis nouit itatn̄ ꝙ nō oēs oīa videbūt in dinina eēntia: ſedanīa xp̄i ibi plene videbit oīa. ſc̄ ⁊ nunc videtalij aūt videbūt ibi plura vel pauciora ẜꝫ gͣdūqͥ deū cognoſcēt. ⁊ ſic̄ aīa xp̄i de oībꝰ qͥ pre alijsvidet in ꝟbo oēs alios illuīabit. Apoc̄. 21. dr̄ꝙ claritas dei illuīat ciuitatem btōꝝ. ⁊ lucernaeiꝰ eſt agnꝰ. ⁊ ſil̓r alij ſuꝑiores illuīabūt inferiores. nō ꝗdē noua illuīatiōe. vt ſcīa angelorūinferioꝝ augeat̉ cōtinuatōe illuīatiōis ſic̄ ſi intelligat̉ ꝙ ſol ꝗcſcēs illuīat aerē. hec ille ad litterā. Quō gͦ veꝝ ē ꝙ btūs iſte doctor vt ꝗdaꝫaiunt dixerit ꝙ vidēs eēntiā videt oīa qͥ ſūt incēntia. hic on̄dit̉ ꝯͣriū eū ſentire. Sꝫ dicere potes in iſtis ſuis ꝟbis ē implicatio. dicit̉ enī invltima iſta rn̄ſione ꝙ btī oīa videbūt poſt diēiudicij que deꝰ videt ſcīa viſionis ⁊ poſtea dic̄3