ꝟbo Ioan. ꝗ de ſurſū vēit ſuꝑ oēs ē: ait xp̄mveniſſe deſurſū .i. de altitudine hūane naturean pcm̄. Nec oꝫ dicere ꝙ iō dr̄ de altitudīc humane nature carnē aſſumpſiſſe: qꝛ de ſtatu nnocētie: ſꝫ ſimil̓ ſtatui īnocētie: qꝛ fuit illa caroanteqͣꝫ aſſumeret̉ ꝑſecte purgata: ita vt ſimileēt carni innocētie: ſic̄ vr̄ dixiſſe Bona. in. 3.di. 3. qm̄ ꝑfectionis maioris ē: ⁊ xp̄o ꝯuenientiꝰ: vt illa caro dicat̉ pͥẜuata vſqꝫ ad gnationeꝫꝟginis qͣꝫ ꝙ ſemel fuerit infecta ⁊ poſtea pẜnata. Et ex his limitat̉ qd̓ dcm̄ ē in tertio nr̄odicto h̓: qͣre ⁊c̄. 6º dico ꝙ excluſiua ē duplexſ. ſimplex ⁊ accōmodata: ſiue ẜm ꝗd. Siplexē iſta: ſolus xp̄s ē ſine pco ꝯceptus de iure ⁊ d̓facto: ſed nō ſolus de facto: accōmodata ē vtiſta. nemo nouit filiū niſi pr̄ ⁊cͣ. pꝫ gͦ quō ītelligit̉ dicta excluſiua ſuperiꝰ facta. Pº nota qlꝫ eccleſia approbet dicta ſctōꝝ qͥ non ſut retractata: nō tn̄ in oī ſenſu quē faciūt. Inde augad Uincentiū. Hoc genus inꝗt ſcripturar.a canonicis ſcripturis diſtinguendū ē. nō enīex eis ſic teſtimonia ꝓferūt̉: vt ꝯͣriū ſentire n̄ticeat .ſ. dcā ſcoꝝ nō ſunt tāte auc̄tis ꝗn liccatſentire ꝯͣriū in his q̄ nō ſūt ꝑ ſacrā doctrinamdet̓minata. Iſta aūt dicta ſcōꝝ alteriꝰ opiniōiſnō ſunt adhuc det̓minata: licet ſint canonizata. Iō ſentire ꝯͣriū nō ē hereticū: ⁊ ī dubijs benignior int̓pretatio ē facienda. ff. de his ꝗ in teſtamēto delegant̉. l. ꝓxime. ⁊ exͣ d̓ reg. iur̄. c.cſtote. ⁊ ſi dicis glo. d̓ ꝯſe. di. 3. c. i. ⁊. di. 4. c.2. ꝑ Ioānē ponūt̉ ꝯceptionē nō eē celebrādāDico ꝙ ſic ītelligūt̉ .i. nō ponit̉ neqꝫ cōnumerat̉ int̓ feſta celebrāda ꝑ annū d̓ ꝗbꝰ dr̄. d̓ cōſedi. 4. c. i. Et rō qꝛ nō apparet adhuc exp̄ſſa det̓minatio eccl̓e: iō nec eos redarguit ꝗ nō cclebrāt: nec eos ꝗ celabrāt: qͣre ⁊c̄. Unū mihi dictū pr̄ Ambro. ſolue ⁊ teneo opi. ẜam: ſcīficari p̄ſupponit culpā: vt oēs ꝯcedūt: ſꝫ ꝟgo fuit ſctīficata: gͦa culpa: ſꝫ nō niſi origiginali:⁊cͣ. Dico aīa ꝙ fuit ſcīficata ⁊ purgata: non apcō qd̓ infuit: ſꝫ qd̓ infuiſſet: niſi p̄ẜuata fuiſſꝫad modū loq̄ndi mgr̄i. 2. ſnīaꝝ. di. 9. vbi dicitꝙ angeliceciderūt d̓ ordībꝰ: nō ꝙ īeſſent: ſedin ꝗbꝰ infuiſſent: ſi nō rebellaſſent. Iubilemgͦoēs cū v̓gine glorioſa: ⁊ ci gr̄as ꝑſoluamvt ipſa ꝓ nobis int̓cedat ad dilectū ſuū filiumAmen. Et ſic patet tertia veritas.¶ De contaminatione carnis glorioſe virginis. Concluſio 3.Ccipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. ſic̄ ꝟgo glorioſa fuit in ſua gnātōe pẜuata in culpa originali: ſic eiꝰ bn̄dicta caro ab oī ꝯtagiōe ⁊ corruptione carnali. Ubi tres inꝗramꝰ ve. videlꝫ.Pª ve. ē iſta quō ē poſſibile ꝙ ꝟgo pariat⁊ ſꝑ virgo remaneat. 2ª ve. ē iſta quare Ioſeph virginē carnalit̓ nō cognouit. exqͦ intereos erat veꝝ mr̄imoniū. 3ª ve. qͣre virgo an̄fuit deſpōſata qͣꝫ de ſpū ſcō ꝯciperet. ¶ Ꝙtuꝫad pͥmā ve. dico ꝙ tres fuerūt ſecte virginitati gl̓oſe virgīs detrahētes ¶ Pª ē ebionitaꝝdicentiū xp̄m ex ſemine Ioſeph fuiſſe ꝯceptu⁊ ita virgītati eiꝰ derogat an̄ ꝑtū. ª ſecta eſtph̓oꝝ dicētiū ꝙ duo corꝑa ī eodē loco eē n̄ pn̄t⁊ ꝑ ꝯn̄s xp̄s nō potuit exire de vētre mr̄is integritate manente. 3ª ſecta ē Eluidij hē̓tici ꝯͣquē btūs Hiero. libꝝ ꝯpoſuit ⁊ fuit vnꝰ idiota ſacerdos: ꝗ loqͣcitatē facundiā eſtimās accepta maͣ diſputandi a blaſphemis gl̓oſe mat̓rꝭdei incepit. d. eā a Ioſeph poſt ꝑtū fuiſſe cognitā: ⁊ ita pͥmi viuginitati mr̄is dei derogātan partū ſcd̓i ī ꝑtu ⁊ tertij pꝰ ꝑtū. Et h̓ maledictus Eluidiꝰ filiꝰ ꝑditiōis: vt ſuas blaſphemias coloraret ꝗbuſdā rōnibus ⁊ auc̄tibꝰ ꝓpoſitū on̄debat: qͣrū aliquas audiamus ⁊ recte ẜmverā doctrinā ſoluamꝰ. Et pͦ arguit ex auc̄tePat. i. c. Ioſeph accepit ꝯiuge ſuā ⁊ nō cogͣuit eā donec peꝑit filiū tuū p̓genitū. Itē ideꝫrure nonhalMat. ibidē ait. Cū deſpōſata eſſet maria mr̄Icſu Ioſeph anteqͣꝫ ꝯuenirēt īuēta ē in vt̓ohijs de ſpū ſcō. Itē rōe ſic arguebat. Priogenitꝰ dr̄ reſpectiue ad ſecūdos natos. ſꝫ xp̄s dr̄p̓genitus: gͦ reſpectiue ad ſecundos natos: ſꝫvirgo alios natos de ſpū ſcō nō habuit qͣꝫ xp̄ꝫgͦ habuit alios ex Ioſeph. Itē xp̄s hūit frēs:iuxta illud. Ecce mr̄ tua ⁊ frēs tui foris ſtant:ſꝫ nō poiuit hr̄e fratres niſi ex matrimoīo Ioſeph: cū: cū nullibi legat̉ alteri deſponſata autꝯiuncta: gͦ ⁊cͣ. Sꝫ qͣꝫ irrōnabile ⁊ indignumſit vt benedcm̄ illud vaſculū: quē celi ⁊ tra caꝑe nō pn̄t in ſe veracit̉ cōtinēs: poſtea virtlifuerit ꝯtaminatū ſemine: vos oēs iudices eritis. Primi ēt qͣꝫ beſtialit̓ loquāt̉ ſatis ē notuꝫcū oīs ſcriptura tā noui qͣꝫ vet̓is teſtī xp̄m cōceptū d̓ ſpū ſcō affirmet. Ph̓i aūt veꝝ dicerētſi ꝑitꝰ virgīs naͣlis fuiſſet: ſꝫ nō ſic: ſꝫ fuit miraculoſꝰ: ⁊ ſup̄ naͣm: lꝫ nō ꝯͣ naͣm. Aliꝗ tn̄ dicūt vt dic̄ btūs Tho. in. 4. di. 30. ar. vl. ꝙ xp̄ſnaſcēs accepit dotē ſubtilitatꝭ ſꝫ dic̄ ipſe ꝙ melior ē expopͥma. Et ꝓ rōnibꝰ Eluidij ē notadū ꝙ iſta dictio donec aliqn̄ ſignificat tp̄s quo3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten