5. 1cū bn̄dicto ꝟbo pariter deſcēderūt. vn̄ ſi intellectus ſeraphin cognoſcit naͣm ſui ordinis ſil̓r⁊ de alijs. ⁊ ſuiipſi nam celi ⁊ planctaꝝ. ⁊ ſtellaꝝ aqͣꝝ curſus ⁊ naͣm cognoſcūt aut oēs autaliꝗ ꝗs hͦ a ꝟgine negabit. Lumē gͦ illud ſanctiſſimū dīni verbi in qͣ oīa reducent in vteroꝟginis ꝑſonalit̓ exn̄s in gl̓ioſā virginis aīaꝫoīa p̄dicta redūdauit. exqͥ ſeꝗt̉ ꝙ recte dice̓ poterat illd̓ Cāti. 4. Ego dormio ⁊ cor meū vigilat. ¶ Scd̓a rō ē iſta. De qͣ minꝰ videt̉ ineſſe ⁊ineſt gͦ de qͦ magis. ſꝫ Ioānes in vētre mr̄is īvirtute illiꝰ p̄clariſſimi luīs dīni ꝟbi ipſū verbū p̄cognouit. ⁊ tāqͣꝫ futurus eiꝰ p̄curſor ī vētre Elizabet exultauit. Luc̄. l. Ergo a fortioriꝟgo glorioſa que in ventre p̄dictū lumē realiter portabat debebat in virtute illiꝰ luīs oīa p̄dicta cognoſcere que multa differētia diſtantab ipſo verbo. qm̄ oīa illa creatura dei ſūt exceptis illis que diximꝰ in octaua veritate. verbum aūt creatura nō ē: ſꝫ crcator. inde Amb.ſuꝑ Lucā. Uocē inꝗt pͥus Elizabeth audiuitſꝫ Ioānes pͥor grām ſenſit illa naͣe ordine audiuit: ille exultauit rōne miſterij. illa Marieiſte dn̄i ſenſit aduētū. hec ille. ¶ Tertia rō eſtiſta. ſi legimnꝰ aliqͦs ſcōs in eoꝝ pueritia mirabili lumīe pluſtratos qͣꝫto magis potiori mōillud cōcedemꝰ virgini gl̓ioſe qͣꝫto effecta ē midei legit̉ .n. de btō Nicolao ꝙ bis in ebdomaranitat. ⁊ bida iciunabat. diebꝰ .n. mercurij ⁊ ſabbati ſemel tm̄ matris ſugebat māmas. bn̄dictꝰ in pueritia miracula faciebat. ab ore Ambro. in cūnabilis apes cāntādo exibāt. ⁊ ſic de alijs. qͣroitont hintinihil obſtat. qn̄ ſue dulciſſime mr̄i verbū etnūoēm cognitione creature poſſibilē ex dono ⁊ſpāli grā cōceſſerit. qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pͥma veritas. ¶ Quātū ad ẜam veritatem dico ꝙ virgoglorioſa oēm modū poſſibilē ad ſutura cognoſcenda a verbo ſuſcepit. vbi noͣ ẜm Iſidorūꝙ ſeptē ſūt viſionū gna ꝑ que ſutura ⁊ alta deiminiſteria cognoſcere poſſimꝰ. Primū genꝰē vide̓ ꝑ ſōnū ſic̄ ꝑ ſōnū Iacob ſcalā āgelicaꝫvidit Gen̄. 23. ⁊ Ioſeph vidit ſuū pͥncipatū.Ben̄. 28. vidi ſolē ⁊ lunā ⁊ ſtellaſ adorarˡ me⁊ Ioſeph virginis ſpōſus ī ſōnis vidit ꝑſecūtionē xp̄i ꝑ Herodē Math̓. 2. c. Scd̓m genē extaſis ſiue mētis raptꝰ ſic̄ pꝫ de Paulo quividit arcana dei ⁊cͣ. Tertiū genꝰ dr̄ ꝓpͥe viſio. Ben̄. 15. Factꝰ ē ſermo dn̄i ad Abrahamꝑ viſionē dicēs. Noli timere. ego ꝓtector tuꝰiū. ⁊ Ben̄. 46. audiuit Iacob dn̄m ꝑ viſionēOb9º 4nocte vocātē ſe. ⁊ Iſa. i. dr̄. Uiſio Iſaie prophete filij Amos quam vidit ſuper Iudam⁊ Hicruſalē ⁊ Ezcc̄ .i. cū eēm ī medio captīorū iuxia fluuiū chobar aꝑti ſūt celi ⁊ vidi viſiones dei ⁊c̄. ¶ Quartū genꝰ ē vide̓ ꝑ ſpūs ſāctirepletionē ſic̄ p̄dicatores ⁊ ꝓph̓e futura predicūt. ¶ Quintū genꝰ ē vide̓ ꝑ nubē ſic̄ ad moyſen ⁊ ſcm̄ Iob pꝰ eoꝝ plagas locutus ē deus.Exo. 33. ⁊ Iob. 38 ¶ Sextū genꝰ ē ꝑ vocē decelo: ſic̄ qn̄ Abrahā audiuit. Ne extēdas manū tuā ſuꝑ pueꝝ. Gen̄. 22. ⁊ tres apl̓i in trāſfiguratōe audierūt teſtiᵐ dei. ꝙ .ſ. xp̄s erat filiꝰdei. Mat. 17. Hic ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ in qͣ mihibn̄ cōplacui ⁊c̄ ¶ Septimū genꝰ ē ꝑ ꝑabolamſic̄ apud Salomonē ī ꝓuerbijs ⁊ apd̓ balaaꝫſic̄ idē Iſidorꝰ ponit exēplū. His igit̉ ſic notatis cū virgo gl̓ioſa magꝭ diſpoſita fuerit adſuſceptōꝫ cuiuſcūqꝫ illuīatiōis qͣꝫ aliꝗs p̄dcōꝝſeꝗt̉ ꝙ ſi in ipſis ꝑ ꝑtes fuerit ꝙ ī Maria totafuerit oīuꝫ illoꝝ moꝝ ꝑfecta īfuſio ⁊ accōmodatio. q̄re va veri. pꝫ. Ꝙͣtū ad t̓tiā veri. dicoꝙ ſic̄. vbi noͣ ꝙ tripl̓r ꝗs de futura btītudīe poteſt certificari vꝫ. aut ꝑ ꝓmiſſionē dei ꝯditionalē aūt ꝑ ſigͥꝝ d̓i noticiū exꝑimētalē aut ꝑ nudā reuelatōꝫ ſpālē. Prīo ꝑ dei ꝓmiſſionē cōditionalē ⁊ hͦ mō credo ī ſcriptura ſacra multadīna verba debe̓ ītelligi vꝫ. ſub ꝯditōe: vt .ſ.ſi ſic fecerꝭ: ſi ſic ꝑſeuerauerꝭ. ⁊ ſil̓ia. vn̄ ſel̓ aitdn̄s ad Noe .ſ. an̄ diluuiū. erūt dies hoīſ cētūro. an. ⁊ tn̄ n̄ fuer̄t niſi cētū quo ītelligit̉ gͦ dcmdei. an deꝰ mēdax ē. abſit. ſꝫ ſic ītelligit̉ ſuppleſi hō ꝑſeueraue̓it ī hac malitia. ſꝫ ſi eā dimiẜit:erūt pl̓es ſi āt creuerit erūt pauciores. itē Iſa.38. dixit dn̄s ꝑ Iſaiā Ezechie regi. Diſponedomui tue. qꝛ morierꝭ tu ⁊ nō viues: ⁊ tn̄ nonfuit̉ ita. ſꝫ ītelligit̉ ſi ī tali vita ꝑſeueraue̓it. ⁊ qꝛꝟtit faciē ſuā ad ꝑietē. ⁊ flcuit dixit dn̄s ꝑ Iſaiam. audiui or̄onē tuā ⁊ vidi lachrymas tuasꝓpt̓ea adijcias ſuꝑ dieſtuos. 15. an. itē Ioneſel̓ ait dn̄s. vade ī niniuē ciuitatē magnā. ⁊ pͥdica ibi ꝟbū ⁊cͣ. ⁊ īgreſſꝰ ciuitatē clamare cepit. Adhuc qͣdragīta dies ⁊ niniue ſubuerteſ⁊ tn̄ qꝛ pnīaꝫ fecer̄t ī p̄dicatōe Ione nō fuit itaītelligit̉ gͦ ſi ꝑſeueraueit in malo. itē ⁊ xp̄us ſcl̓oībꝰ diſcipul̓ ait. Baudete ⁊ exultate. qꝛ noīavr̄a ſcripta ſūt ī celis ⁊ tn̄ nomē Iude fuit ſeriptū ī īferno. ītelligit̉ gͦ ſi ꝑſeueraue̓itiſ ī hac vocatiōe. ſil̓r ⁊ vita eterna ꝓmittit̉ oībꝰ xp̄ianisIo. 3. Niſi quis renatus fuerit denuo nō intrabit regnū celoruꝫ. gͦ a ꝯͣrio ſenſu ꝗ renatus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten