Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

pacē tibi: nūc aūt abſcōdita ab oculis tuis. Etlꝫ aīa generalit̓ oībus tuīs ꝓximis in ſuis infirmitatibꝰ cōꝑati dēas: tn̄ naͣlis dictat: vtillis magis ꝯpatiarꝭ tibi qͣdā ſorte iungunt̉.vn̄ vnꝰ frat̓ vni religiōis eiuſdē religiōis altifrī cōꝑati dꝫ. ſil̓r de frībus carnalibꝰ: de mercatoribꝰ: artificibꝰ: de alijs ſil̓ibꝰ diſcurras. Sido reqͥrit̉ ꝯgratulatio: vt .ſ. fic̄ de eorummalis tanqͣꝫ ꝓpͥis doluiſti: ita bonis eorun tanqͣꝫ ꝓpͥis ꝯgratuleris. Si enī audis imꝑatorē recte mundū gubernare: papā ſan teeccl̓iam regere: dn̄m vl̓ dn̄ationē tuā iuſte republicā attractare gaudeas aīa mea. ad Ro.k. Baudere gaudentibꝰ: ſil̓r mercator delucro alteriꝰ mercatoris gaudeat: ſic de aliis gradibus ꝑſonaꝝ cōditiōibꝰ dicendū ē.Sed pr̄ Amb. ſufficit tm̄ corde gaude̓ aīaſꝫ ꝗd agendū dico ore ſimul oꝑe gaudeasEcce. Luc̄. i. ꝗd dr̄. Et audierūt vicini cognati eiꝰ: cōgratulabant̉ ei: qꝛ bonꝰ bono theſauro cordis ſui ꝓfert bona. Hi gaudebāt corde ore. Sꝫ Thobie. xi. audi ꝗd diFecerūt achior Naboth cōſobrini Thobiegaudiū magnū de oībus bonis circa illumon̄derat deꝰ: ſeptē diabꝰ epulantes co leticiā maximā on̄derūt. hi dilexerūt corde ore: oꝑe O inſeliciſſima tꝑa nr̄a: ab his tantꝭbonis aliena: ē amor nr̄: hec dilectio noſtragaudere de ꝓximiſcandalo: triſtari de bono: tuipſa aīa mea diſcurrere oīa potes: ccnes exꝑiētia nūc audiēdo cōſideras. qͣr̄ ⁊cͣ. reꝗͥrit̉ trāꝗl̓ la ſupportatio: difficilimūpe ē ī cōuerſatione humana ꝑua. aut ēt magna ſcādala oriri. ex ignorantia: tum exfragilitate iūēt ex malicia ī pn̄ti ſcl̓o regnātIdeo ille magnanimꝰ ꝟtuoſus ē ſcit ſuꝑportare prudentia. Alt̓ alteriꝰ inꝗt Paulad gal. O nera portate: ſic adimplebitꝭ legēxp̄i. Et ad Ephe. 4. c. Eſtote inꝗt inuicē benigni: miẜicordes: donātes .i. ꝑcentes inui: ſicut deꝰ donauit vobis .i. xp̄m vobispeꝑcit. O pr̄ Amb. ſi accepit ſamā meā quaꝫ negligit crudel̓ ē ſibiipſi. O xp̄e tu qͣlitervocatꝰ es ſtultus: blaphemꝰ: trāſgreſſor legꝭhypocryta ſamaritanꝰ ⁊c̄. tn̄ ī cruce pēdēſ peꝑcit ipſis exorauit. Hey pr̄ Amb. dep̄data ſū bonis meis iniuſte expoliata. Aia meacerne parūꝑ tuū dilectū xp̄m: hīs veſtibꝰbus ꝯtectu erat illud ſcīſſimū corpꝰ crudeli rapina pͥuatus ē: ita ſic̄ vētre mr̄is exiuitAmb. ī cruce poſitꝰ ē: tn̄ ſupportauit. Indeapl̓s ad heb. 9. c. air. Rapina bonoꝝ vr̄oruꝫ gaudio fuſcepiſtis. Sꝫ dices o pr̄ vna pauꝑcula vidua illa alia vetula illi ppl̓i iſſa hoſpitalia ſil̓ia derobāt̉: vt ita loqͣr. deuorāt̉ male tractant̉: ꝗd ē meliꝰ an pete̓ ſuū vnūquēqꝫ ſic moleſtatū. an ſupportare. Dico aīa ꝙebuſdā ē ꝑmiſſū: ꝗbuſdā p̄ceptū pete̓ ſua. obligant̉ nāqꝫ petere bona furata fraudata oēshoſpitalarij: eccl̓iaꝝ rectores: tutores: ieſtōꝝexecutores: oēs bona alioꝝ gubernātes. ſꝫſuꝑuenit peſſima in hac Italia miẜenda ꝯditlo: vt ſi abbas pͥor: vel aliꝗs ſupͣdictoꝝ res ſb̓eoꝝ cura aſſignatas inꝗrāt: mox iniuriāt̉: īfamant̉. inſidiant̉: dicūt ē vnꝰ ribaldꝰ: furat̉ bona monaſterij ⁊c̄. Audi diabolicū dcm̄ꝗa bona q̄rit eccl̓ie. dr̄ furat̉ ē vnꝰ ribaldus: ego dico tibi ſi facerēt mortaliterpeccarēt: ſi ſua negligentia talia bona ꝑderēt̉ ī ꝯſcīa tenent̉ de ſuo ſatiſface̓ exͣ iniurijs dāno dato. ī. c. ſi cl̓pa. vbi dic̄ ſic tex. Si culpa tua datū ē dānum vel iniuria irrogata: ſeualijs irrogantibꝰ opē forte tuliſti: aut imꝑitiaª tua ſeu negligentia euenerūt: iure ſuꝑ hisſatiſface̓ te oꝫ nec ignorantia te excuſat ſi ſcire debuiſti ex facto iniuriā veriſimilit̓ poſſetingere vel iacturā ⁊cͣ. tex. iſte optie fac̄ adpoſitū: vt cernē potes. Cōcordatⁱ ſufficientiſſime glo. ẜa t̓tia in. c. ſicut. exͣ de teſti. ſuispales vtꝯcordantijs. Nora tamen vt notatur extragniſūt. Einiurijs damno dato in. c. in noſtra. in gl̓.ſꝫde. ēͣ. damnum quoddam eſt circarem: illud tenetur reſtituere qui eſt auctor damni quoddāliū orēs. diextra rem: illud non tenetur reſtituere. Etqꝛ glo. iſta clare dicit: pono ꝟba eiꝰ. quoddāenī inꝗt damnū ſiue int̓eē dr̄ circa. puta ſubtraxiſſe inſtr̄a ꝗbꝰ poſſeſſio eccl̓ie firmat̉ vl̓ alteriꝰ teneris ad illud damnū qd̓ ēt ꝯtingit ꝑtabn̄tiā inſtroꝝ. 12. q. 2. ſi ꝗs de clericiſ. Quod dr̄ exͣ. puta debui tibi frumentū. qꝛdedi ſuo tꝑe familia fame ꝑijt. iſtud dānūꝯſeqͥris. ſꝫ p̄ciū frumēti vl̓ vini. allegat vnācōcordāttā iurꝭ ciuil̓. ſūt ba dicte glo. Qf̄ſatꝭ ꝑꝫ ex dictis ſt̓ hi obligāt̉ ſuppotare qn̄ bona male tractant̉. Ill̓ āt ꝑmittit̉ bōaſua pete̓. qͦꝝ bona ꝓpͥa ſūt. vn̄ Nic. de lir. ait ī illatꝭ dānis penſāda ē īiuria offēſa. offeſa enī fit ī rei corꝑal̓ vl̓ tꝑalis vel ēt ſpūalis vtfame ablatōe ſꝫ iiuria fit ꝓpͥc qn̄ ex dāno illato īpatīa odiui mēte īiuriati gnat̉. īiuria