ppter obſidionē regꝭ aragonū. 1453. Reliꝗt̉q ꝙ res app̄ciari debēt ẜm p̄ctū accnale ſuppledn nō fiat in frandē: ſic̄ fieri ſolet qn̄ hn̄tes vicinalis tenēt illa abſcōſa: ⁊ ſic penuria ſuborit⁊ tūc res cariores fiūt. qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad tertiūdubiū ꝗdā ignauia pleni dn̄t nō eē curādū deiſtꝭ extioribꝰ. ⁊ iō paꝝ aūt ēt nihil defatigāt̉. ⁊hͦ on̄dūt ꝑ pl̓es rōneſ. Prima rō ſumit̉ ex ꝑtedine ꝓuidētie. dn̄t .n. deꝰ alijs creaturis ſi neeoꝝ ſtudio ꝓuidet. gͦ a fortiori ⁊ nobis. Adducūt dcm̄ ſaluatorꝭ Mat. 6. nolite ſollici eē aīej. vite vr̄c ꝗd māducetꝭ aut corꝑi vr̄o ꝗd induimini. nōne aīa pluſqͣꝫ eſca: ⁊ corpꝰ pluſqͣꝫ veſtimētū. Reſpicite volatilia celi qm̄ neqꝫ ſerūtneqꝫ mētūt neqꝫ ꝯgregāt in horrea fructꝰ ⁊ pr̄nr̄ celeſtꝭ paſcit illa. ⁊ de veſtimēto ꝗd ſollicitieſtꝭ. Reſpicite lilia agri quō creſcūt: ⁊ tn̄ nō ſerūt neqꝫ nent. Amē dico vob̓ ꝙ nec Salomōin oī gl̓a ſua inūētꝰ ē ſic̄ vnꝰ ex ill̓. ⁊ pͣs. ait Iacta cogitatū tuū in dn̄o ⁊ ipſe te enutriet. noneaiūt illi dn̄s ppl̓m iſrl̓. 40. an. māna in deẜtopauit. ⁊ paneꝫ ſubcinericiū ⁊ vas aqͣ Pelic ꝑāgelū miſit vt in fortitudīe cibi illiꝰ ambularetcibū Danicli in lacu lcōnū exn̄ti. nōne ꝑ abachuc miſit. nōne ꝑ colūbā cibauit Paulū pͥᵐhēmitā. Magdalenā ī deẜto. 30. an. nutriuituit Ratherinā in cathenis nō derelīꝗt. ⁊ ſic dealijs. Inde ꝯcludit dn̄s vbi sͣ. Scit .n. pr̄ niqm̄ his opꝰ hētis. ⁊ Luc̄. 7. dr̄. Si vos cū ſitis mali noſtis bona data dare filijs vr̄is qͣꝫtomagis pr̄ vr̄ dabit ſpm̄ bonū petētibꝰ ſe ¶rō ſūmit̉ ex nac reſtauratiōe ſufficiēti. Paucꝭenī inꝗt Boetiꝰ pͥ. de ꝯſo. minimiſqꝫ naͣ ꝯtenta ē. ⁊ Pau. hn̄tes inꝗt alimēta ꝗbꝰ tegamurhis cōtenti ſimꝰ. ⁊ Salomō id ſibi dari dn̄morabat. dicēs. Diuitias ⁊ pauꝑtates ne dederis mihi: ſed tm̄ victui meo tribue nec̄ia. EtEccl̓. 4. c. Rep̄hēdit iſtos ſollicitos dicēs. cō hoſiderāſ reꝑi aliā vanitatē. vnꝰ ē ⁊ ẜꝫ nō hꝫ ⁊ tn̄laborare n̄ceſſat: nec ſatiāt̉ ocl̓i eiꝰ diuitijs neccogitat dicēs cui laboro ⁊ fraudo aīaꝫ meā bonis in hͦ certe veꝝ ē ꝓuerbiū ꝙ aliꝰ ē ꝗ ſemīat⁊ aliꝰ ē ꝗ mētit. qͣre ⁊cͣ. ¶ 3ª rō ſūmit̉ ex ml̓titudine ſceleꝝ ꝓcedēte. audi Innoc. de vtilitateꝯditōis hūanc. Radix iꝗt oīuꝫ maloꝝ ē cupiditas .i. inordīata ſollicitudo. hec. n̄ ſacrilegiacōmit it furta rapinas exercet ⁊ p̄dat̉. bella gerit ⁊ homicidia ſymoniace emit ⁊ vēdit. Iniqͥpctit ⁊ recepit. iniuſte negociāt̉ ⁊ ſenerat̉. Inſtat dolis ⁊ īminet fraudibꝰ: diſſoluit pactū ⁊rūpit teſtiᵐ ⁊ ꝑuertit iudies ī omcl̓. 19. ſuꝑ illd̓ Letra ait: an tibi nō videt̉ aſꝑ de t̓ra cogitat ꝗ ſꝑ terrede ira loꝗt̉ de tra litigatꝫ ſpem ſuā ponit ī terra. ꝙfutura nō cogitat: q̄ iudic bona ei ꝓmiſſa deſiderat⁊ ad et̓na nō ſuſpirat. Tadeuorauit cū terra. h̓ ille.ꝰ ꝓph̓a dicat. Diues cumaffert apꝑiet manꝰ ſuas ⁊Dormierūt̉ inꝗt ſoͣnū ſuuꝫs viri diuitiaꝝ in māibusꝰ cōmōitꝭ talībꝰ aucͣtibusſi nō eē fatigādū: ſꝫ viuerelea nō eſt ſic: nec ſumꝰ nosrūt neqꝫ mētūt. Aīalia enīad vnū deꝰ illis ꝓuidit d̓.dādo eis cornua: vngueſī aūt rōnalis vt hocū nonnū nō hꝫ determinatū veinatū cibū: ſꝫ deꝰ illi intellerſas pōt excogiare artescibis ꝓuidere pōt a circat rōnalis dꝫ talis ſollicituergo dn̄s ꝓhibet ſollicituirs prudētie. īmo ſi ꝗs qd̓ſſet deū expectaret ſibi procto deū tentaret. ſꝫ ſollicituibet ipſe ſil̓r ⁊ alie aucͣtesdit xp̄s. Math̓. 6. c. pꝰ an̄uerite ergo pͥmū regnumhec oīa adijcient̉ vobis ſiegnū dei. ergo ⁊ ſecundadā āminicula qd̓ ēt on̄ditnē nr̄m qͦtidianū da nobisite nr̄e nccͣia intelligūt̉ qͣrequātū ad pn̄tē ꝯcluſionē.e conditionibꝰ bonis proprij amoris.Cōcluſio tertia.Ccipe tertiam cōcl̓onē. vꝫ. verus ⁊ ꝑfectus amor ad ſeipſuꝫ plura ante oculos ponit meditanda in cordis noſtriſpeculū. Ubi tres inꝗramꝰ veri. vꝫ. ¶ Prīaꝟi. ē iſta. quo regulat̉ ꝓpriꝰ amor. ¶ Secūdaꝟi. que ſunt ſigͣ veri ⁊ ꝑfecti amoris proprij.¶ Tertia ꝟi. q̄ inducūt ad amorē ꝓpͥū bonūveꝝ atqꝫ ꝑfectū. ¶ Ꝙtū ad pͥmū dico ꝙ tresſūt regule ꝗbꝰ hō ordinat̉ circa ſeipſū. vꝫ. prīs
in ſbeſi