Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

cedūt ſic ī occurſū rapidiſſimitꝑis. pͥmū pueritiā abſcōdimꝰ deīde adoleſcētiā deīde ꝗcꝗd illud ē int̓ iuuenē ſenē mediū ī vtriuſqꝫ cōfinio poſitū: de ide ip̄os ſenectutis optimos annos nouiſſime incipit on̄di publicꝰ finis generis humani ⁊c̄. Et idē ad eundē epl̓a centēſima. Dimidiū inꝗt vite dormit̉ adijce laboresluctus ꝑicula: intelliges nouiſſima vita minimū qd̓ viuit̉. hec ille. Dide ēt hoc.. feria onta ſcd̓e dn̄ice in ſcd̓a ꝯſideratiōe: qͣr̄ ⁊c̄. Ꝙtū ad ẜam ve. dico mors pōt dupl̓rfiderari. vno modo vt corruptio vite pͥuatōboni naͣlis: vt ſic hꝫ appetibilitatis rōnēEt ẜm hoc eadē rōne viuere cupit naͣlitmortē fugit euitat: qꝛ a pͥncipio generi aīantiū ē a naͣ tributuꝫ vt ſe vitā corpuſqꝫ tueaīdeclinet nocitura vidēt̉. ad viuendū noceſſaria ſūt inꝗrat pꝫ vt ait. Tulliꝰ officiis. Alio modo pōt ꝯſiderari mors vt quedāꝯditio nature ordo dei: ſic venit acceptanda ē: qm̄ ſic ſtatutū ē hoī ſemel mori. ẜmhoc intelligunt̉ plura dcā moraliſſimi Senece. audi cpl̓a ad Lucillū. 98. O īa inꝗt ad gemimꝰ expauiſcimꝰ tributa vite ſūt. Etſi ſtatī oīa iſta in lōga vita ſūt: quo in lōga vitaſunt puluis lutum pluuia. Et epl̓a. 83. aitMors inter illa ꝗdē ē mala ſūt. hꝫ tamēſpēm mali. ſui ꝗdem̄ amor ē ꝑmanendi ꝯẜuandiqꝫ inſita voluptas atqꝫ aſꝑnatio diſſolutionis. qꝛ vr̄ nobis multa bona eriꝑe. noex hac cui aſſueuimus reꝝ copia educere illaad tranſituri ſumus. neſcimꝰ qualia ſūt horemꝰ ignota. nālis ēt tenebrarū ē metus in qͣsaditura mors credit̉ ⁊c̄. Multa enī de hoc dicit in hac epl̓a. Et idē epl̓a. Obiurgamus īꝗſqͦttidie fatū q̄re ille rapit̉: qͣre ille in mediocurſu raptus ē: qͣre ille rapit̉: qͣre ſenectutē ſibi alijs grauē extendit: vtrum obſecro tecꝗus iudicas tene̓: an tibi ꝑere naͣm: ꝗd autēinteſt qͣꝫ cito exeas: vn̄ tibi qn̄qꝫ exe undū eſt: vt diu viuamꝰ curandū ē: ſꝫ vt ſatis. vtdiu viuas fato opus ē: vt ſatis aīo .ſ. opus eſtEt hec ſufficiant ad pn̄s qͣꝫuis ad ꝓpoſituꝫmulte ſint aucͣteſ. Etū ad tertiā ve. dicoꝯͣriū bone morti ē mortale pcm̄. enī dicit̉bene mori male vixit. male āt vixit ī mortalibus culpis vitā finiuit. Audi cundē Senecā ad Lucillū epl̓a qͣdam. Ante inꝗt diemmortis moriant̉ vicia: dimitte iſtas voluptateſturbidas. enī tantū vēture noce̓t: ſꝫ p̄teriPuite recte dr̄ ante diē mortis: qm̄ vt dicit Ceſrius Aug. in ẜmōe īnocētū: ꝑcutit̉ hac aīaduerſione pectator: vt moriens obliuiſcat̉ ſui o viueret oblitus ē dei. Iſtis ꝟitatibꝰ ſic doductis exemplo ꝓbare poſſumꝰ infirmitatescorporales nuncios mortis. Iſa 38. Egrotauit Ezechias vſqꝫ ad mortē. ecce infirmitas nuncius mortis fuit. de Lazaro Io. xidr̄. Dn̄e ecce quē amas infirmatur: ſic aliis. Nota tn̄ lꝫ infirmitas mortis ſit nunciꝰnon tn̄ ita neceſſariꝰ nunciꝰ: vt ea poſita morsipſa ponat̉: ſꝫ ita intellige vt mors pōt cuipiā naͣlit̓ ꝯtingere ſiue preuia infirmitate. audi tex. 15. q. i. §. vt itaqꝫ. Infirmitas inꝗt queꝓprie carnis dr̄ ē que elementoꝝ ſeu humoꝝꝯcordia ꝑturbata: caro ipſa affligit̉: tandemdiſſoluit̉. vide qͣſo calamitatē nr̄am. vix enimꝗſpiam reperit̉ non ab vtero matrisᶠ aliquādeportet infirmitatē: tandē grauatus illaperit. ꝗdam illoꝝ infirmitatē ꝗdam colicā quidam podagrā ꝗdam ydropiſim tuſſim vel ꝑalipſim patiunt̉. plurimi torquent̉ dolore capitis vel ſtomaci. ſic alijs. vnde qͣꝫuis medicine auctores multa ſuis in libris remedia ſcripſerint: mortis tn̄ remediū adīuenire nequie nt: qͥre ⁊c̄. Hec ſufficiant pro pn̄ti ꝯcl̓one. Qd̓ ſenectus ē nūciꝰ mortis. Conclu. 3.Tcipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Miẜia ſenectus quā ſi longo viuimꝰ tꝑe: poſſumus declinare mortꝭ falcē vita noſtra ſuccidat̉ vr̄ denunciare. Ubi tres inꝗramus ve. vꝫ. Prima ve. eſt iſta ſunt ꝯditifini tres iaones miſere ſenectutis. Scd̓a ve. ē iſta: vera ſancta ſenectus qͣꝫtum debet honorari.Tertia ve. ē. quō ſenectus ē nuncius mortis¶Ꝙtu ad pͥmam dico tres ſunt pͥncipalesꝯditiones ſenectutis naturalis quodāmodo:vꝫ antecedentes concornitantes ſubſequentes. Aniecedentes ſūt ī triplici gradu. q̄damſunt circa intellectum: qͥdam circa memoriam voluntatem: qͣdam circa omnia corporismembra. Circa intellectum fit mentis alienatio. circa voluntatem memoriā fit obliuio.non ꝯtentatio. circa corporis membra fit dolor. Dico circa intellectū fit mētis alienatio. vn̄ lꝫ intellectus non ſit potentia organicanec organo corꝑis affixa: vt patꝫ .3. aīa. vbidicit ph̓s ſic ad lr̄am. Dico aūt intellectū quoopinatur ītelligit aīa nihil actu eoꝝ ſūtante ītelligere. vn̄ neqꝫ miſceri ē rōnabile ipꝫ