cedūt ſic ī occurſū rapidiſſimitꝑis. pͥmū pueritiā abſcōdimꝰ deīde adoleſcētiā deīde ꝗcꝗd illud ē int̓ iuuenē ⁊ ſenē mediū ī vtriuſqꝫ cōfinio poſitū: de ide ip̄os ſenectutis optimos annos nouiſſime incipit on̄di publicꝰ finis generis humani ⁊c̄. Et idē ad eundē epl̓a centēſima. Dimidiū inꝗt vite dormit̉ adijce laboresluctus ꝑicula: ⁊ intelliges nouiſſima vita minimū eē qd̓ viuit̉. hec ille. Dide ēt d̓ hoc. sͣ. feria onta ſcd̓e dn̄ice in ſcd̓a ꝯſideratiōe: qͣr̄ ⁊c̄.¶ Ꝙtū ad ẜam ve. dico ꝙ mors pōt dupl̓r cōfiderari. vno modo vt corruptio vite ⁊ pͥuatōboni naͣlis: ⁊ vt ſic nō hꝫ appetibilitatis rōnēEt ẜm hoc eadē rōne qͣ hō viuere cupit naͣlitmortē fugit ⁊ euitat: qꝛ a pͥncipio generi aīantiū oī ē a naͣ tributuꝫ vt ſe vitā corpuſqꝫ tueaīdeclinet q̄ nocitura vidēt̉. ⁊ q̄ ad viuendū noceſſaria ſūt inꝗrat ⁊ pꝫ vt ait. Tulliꝰ pͦ d̓ officiis. Alio modo pōt ꝯſiderari mors vt quedāꝯditio nature ⁊ ordo dei: ⁊ ſic cū venit acceptanda ē: qm̄ ſic ſtatutū ē hoī ſemel mori. ⁊ ẜmhoc intelligunt̉ plura dcā moraliſſimi Senece. audi cū cpl̓a ad Lucillū. 98. O īa inꝗt adq̄ gemimꝰ ⁊ expauiſcimꝰ tributa vite ſūt. Et q̄ſi ſtatī oīa iſta in lōga vita ſūt: quo in lōga vitaſunt puluis ⁊ lutum ⁊ pluuia. Et epl̓a. 83. aitMors inter illa ꝗdē ē qͥ mala nō ſūt. hꝫ tamēſpēm mali. ſui ꝗdem̄ amor ē ⁊ ꝑmanendi ꝯẜuandiqꝫ inſita voluptas atqꝫ aſꝑnatio diſſolutionis. qꝛ vr̄ nobis multa bona eriꝑe. ⁊ noex hac cui aſſueuimus reꝝ copia educere illaad qͦ tranſituri ſumus. neſcimꝰ qualia ſūt ⁊ horemꝰ ignota. nālis ēt tenebrarū ē metus in qͣsaditura mors credit̉ ⁊c̄. Multa enī de hoc dicit in hac epl̓a. Et idē epl̓a. Obiurgamus īꝗſqͦttidie fatū q̄re ille nō rapit̉: qͣre ille in mediocurſu raptus ē: qͣre ille nō rapit̉: qͣre ſenectutē⁊ ſibi ⁊ alijs grauē extendit: vtrum obſecro tecꝗus iudicas tene̓: an tibi ꝑere naͣm: ꝗd autēinteſt qͣꝫ cito exeas: vn̄ tibi qn̄qꝫ exe undū eſt:nō vt diu viuamꝰ curandū ē: ſꝫ vt ſatis. nā vtdiu viuas fato opus ē: vt ſatis aīo .ſ. opus eſtEt hec ſufficiant ad pn̄s qͣꝫuis ad hͦ ꝓpoſituꝫmulte ſint aucͣteſ. ¶ Etū ad tertiā ve. dico ꝙꝯͣriū bone morti ē mortale pcm̄. Nō enī dicit̉bene mori ꝗ male vixit. male āt vixit ꝗ ī mortalibus culpis vitā finiuit. Audi cundē Senecā ad Lucillū epl̓a qͣdam. Ante inꝗt diemmortis moriant̉ vicia: dimitte iſtas voluptateſturbidas. Nō enī tantū vēture noce̓t: ſꝫ p̄teriPuite ⁊ recte dr̄ ante diē mortis: qm̄ vt dicit Ceſrius ⁊ Aug. in ẜmōe īnocētū: ꝑcutit̉ hac aīaduerſione pectator: vt moriens obliuiſcat̉ ſui odū viueret oblitus ē dei. Iſtis ꝟitatibꝰ ſic doductis exemplo ꝓbare poſſumꝰ infirmitatescorporales nuncios mortis eē. Iſa 38. Egrotauit Ezechias vſqꝫ ad mortē. ecce ꝙ infirmitas nuncius mortis fuit. ⁊ de Lazaro Io. xidr̄. Dn̄e ecce quē amas infirmatur: ⁊ ſic d̓ aliis. Nota tn̄ ꝙ lꝫ infirmitas mortis ſit nunciꝰnon tn̄ ita neceſſariꝰ nunciꝰ: vt ea poſita morsipſa ponat̉: ſꝫ ita intellige vt mors nō pōt cuipiā naͣlit̓ ꝯtingere ſiue preuia infirmitate. audi tex. 15. q. i. §. vt itaqꝫ. Infirmitas inꝗt queꝓprie carnis dr̄ ē que elementoꝝ ſeu humoꝝꝯcordia ꝑturbata: caro ipſa affligit̉: ⁊ tandemdiſſoluit̉. vide qͣſo calamitatē nr̄am. vix enimꝗſpiam reperit̉ ꝗ non ab vtero matrisᶠ aliquādeportet infirmitatē: q̄ tandē grauatus ꝑ illaperit. ꝗdam illoꝝ infirmitatē ꝗdam colicā quidam podagrā ꝗdam ydropiſim tuſſim vel ꝑalipſim patiunt̉. plurimi torquent̉ dolore capitis vel ſtomaci. ⁊ ſic d̓ alijs. vnde qͣꝫuis medicine auctores multa ſuis in libris remedia ſcripſerint: mortis tn̄ remediū adīuenire nequierū nt: qͥre ⁊c̄. Hec ſufficiant pro pn̄ti ꝯcl̓one.¶ Qd̓ ſenectus ē nūciꝰ mortis. ¶ Conclu. 3.Tcipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Miẜia ſenectus quā ſi longo viuimꝰ tꝑe: nō poſſumus declinare mortꝭ falcē qͣ vita noſtra ſuccidat̉ vr̄ denunciare. Ubi tres inꝗramus ve. vꝫ. ¶ Prima ve. eſt iſta q̄ ſunt ꝯditifini tres iaones miſere ſenectutis. ¶ Scd̓a ve. ē iſta: vera ⁊ ſancta ſenectus qͣꝫtum debet honorari.Tertia ve. ē. quō ſenectus ē nuncius mortis¶Ꝙtu ad pͥmam dico ꝙ tres ſunt pͥncipalesꝯditiones ſenectutis naturalis quodāmodo:vꝫ antecedentes concornitantes ⁊ ſubſequentes. Aniecedentes ſūt ī triplici gradu. q̄damſunt circa intellectum: qͥdam circa memoriam⁊ voluntatem: ⁊ qͣdam circa omnia corporismembra. Circa intellectum fit mentis alienatio. circa voluntatem ⁊ memoriā fit obliuio. ⁊non ꝯtentatio. ⁊ circa corporis membra fit dolor. Dico pͦ ꝙ circa intellectū fit mētis alienatio. vn̄ lꝫ intellectus non ſit potentia organicanec organo corꝑis affixa: vt patꝫ .3. d̓ aīa. vbidicit ph̓s ſic ad lr̄am. Dico aūt intellectū quoopinatur ⁊ ītelligit aīa nihil eē actu eoꝝ qͥ ſūtante ītelligere. vn̄ neqꝫ miſceri ē rōnabile ipꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten