vex. yCcipe pͥmā ꝯcl̓onē vꝫ vt sͣ. Ubi tresinꝗramus ve. vꝫ. ¶ Prima ve. ē iſtaQuot ſunt flagellorum pͥncipia genera. ¶ Secunda ve. ē iſta: vn̄ generant̉ ⁊ oriūtur peſtilentie. ¶ Tertia ve. ē iſta: quot ſunt remedia ꝯͣ peſtilentiā. ¶ Ꝙtū ad pͥmā ve. dicoꝙ ſicut ſūt tria pͥncipalia pcā: ita ſūt tria pͥncipalia flagella. ¶ Primū pcm̄ ſuꝑbia ē. ¶ Secūdū auaritia ē. ¶ Tertiū luxuria: vide d̓ hͦ. sͣ.ſcria ſecūda pͥme dn̄ice in pͥma ꝯcl̓one primeꝯſideratiōis in pͥma ve. ¶ Ꝙtū ad ẜam veritatē dico ad pn̄s ꝙ peſtis ex tribus cauſis accidere ſoler: vꝫ ex cōiunctione planctarū: ex diuina voluntate: ⁊ ex aeris ꝯtaminatiōe. Pinqͣꝫ peſtis ꝯtingere ſolet ex planetarū ꝯiūctione. Ubi nota ꝙ ſeptē ſūt planete ſiue erraticeſtelle: ꝗ planēte ſuū celū ꝑticl̓arit̓ hn̄t: ꝑ qd̓ ſuūꝗlꝫ eoꝝ curſū fac̄: hi ſūt plāete. pͦ luna. 2º meina ⁊ culpꝫcuriꝰ. 3º venꝰ. 4º ſol. 5. mars. 6º iupit̉. ⁊ 7º ſaturnꝰ. Altior iſtis ē octaua ſpera: vbi ſūt oīafidera fixa: ⁊ cū iſta fidera p̄ſtantiſſima corꝑaobreuiterſint ⁊ ſuperiora inſeriora regāt: ncc̄e ē vt corpora illa ſuas ifluētias hēant ⁊ ꝟtutes ꝗbꝰ ī h̓inferiora corꝑa influāt. Hanc exp̄ſſe ſnīam ētharadne ſuon̄dit btūs Tho. pͥma ꝑte. q. ii3. ar. 3. ⁊. 4. ⁊talijs pluribꝰ cem6. dicūt gͦ huiꝰ ſcīe īuentores ꝙ qn̄cūqꝫ ſaturnꝰerileſtō. Tūc adacū marte: ⁊ ēt ioue ꝯiungit̉: niſi dīna volūtascō eos cernū deꝰ.impediat: nec̄c ē vt h̓ effectus ꝗ peſtis dr̄ ſubgrauiſſimſequat̉. Et h̓ ē pͥma cā. ¶ Scd̓a cā dr̄ diuinavolūtas: ⁊ h̓ ē ꝓpͥe cā. qͣre tot annis hanc miſerā Italiā hac plaga flagellauit: nā cernēs deus cā in luxurie fece imbrodiatā: iratus a deovt qͣſi diceret: penitet me hoīem redimiſſe abannis dn̄i. 1448. vſqꝫ ad ꝗnquageſimū ⁊ vltra: dira qͣdā peſte flagellauit. audi Naū prophetā. c. 3. ad tc̄ dicentē. De ciuitati ſanguinūi. carnaliū laſciuiarū: ⁊ ſequit̉. Corruēt ī corpororibus ſuis ꝓpter multitudiuē fornicationū: ⁊ tn̄ nihil aūt parū conuerſa ē Italia a viis ſuis peſſimis: īmo ꝗdā duriores more pharaonis effecti ſūt. Apoc̄. 16. Eſtuauerunt inꝗthoīes eſtu magno: ⁊ blaſphemauerūt nomendn̄i habentis ptātē ſuꝑ has plagas ⁊c̄. Indedn̄s habentis ptātem ſuꝑ has plagas ⁊c̄. indedn̄s Ilumeri. 13. ait. Uſqꝫ quo detrahet mihioīs populus iſte: ⁊ ſcꝗt̉. Feriā igit̉ eos peſſilentia atqꝫ ꝯſumā. Et qͣdā vice vt dr̄. i. Paral. 21. Miſit dn̄s peſtilentiā in iſrl̓: ⁊ ceciderūt d̓ iſrahel. 70. milia viroꝝ. O Italia audidn̄ꝫ Hiere. 29. Perſeqͣr eos ī gladio ⁊ famē⁊ peſtilentia: ⁊ dabo eos in vexationem. EtEzech. 5. c. Peſtilentia fames ⁊ ſanguis trāſibit ꝑ te: ⁊ gladiū inducā ſuꝑ te: ⁊. c. k. idemait. Relinquā ex eis viros paucos a gladio afame: ⁊ peſtilentia: vt enarrēt oīa ſcelera eoꝝī gentibuſ. Et. 28. c. Immittā ei peſtilentiā ⁊ſanguinē in plateis eiꝰ ⁊c̄. Et qn̄ hec cā cōcurrit: paꝝ valēt ſidera. Hiere. x. A ſignis celinolite timere: ſic̄ gētes qͦ timēt: qm̄ dn̄s miſitpeſtē ī iſrl̓. O maledicta luxuria. Audi Grego. lib. moral̓. Ex qͦ inꝗt luxuria mentē alicuius occupauerit: vix eū bona deſideria cogitare ꝑmittit: ſꝫ ꝗd agendū. Audi dn̄m. 2. ꝑal̓. 7c. Si clauẜo inꝗt celū: ⁊ pluuia nō fluxerit mādauero ⁊ p̄cepero locuſte vt deuoret t̓rā: ⁊ miſero peſtilentiā ī ppl̓m meū. Conuerſus autēppl̓s meus ſuꝑ quē īuocatū ē nomē meū: dep̄catus me fuerit: ⁊ exꝗſierit faciē meā: ⁊ egerūpnīam a vijs ſuis peſſimis: exaudiā d̓ celo. ⁊ꝓpitiꝰ ero pctīs eoꝝ: ⁊ ſanabo terrā eoꝝ: oculiqꝫ mei er̄t aꝑti: ⁊ aures mee erecte ad or̄onēeiꝰ ⁊c̄. Tertia cā peſtis ē aeris ꝯta minatio.nā cū aer ſit clementū valde alt̓abile ⁊ putrefactibile: ⁊ nos aīalia ſpirantia ſimꝰ. ſil̓qꝫ ⁊ aliaaīalia pulmonē hn̄tia: vn̄ nō hr̄e pulmonē eſtcā qͣre aīal nō reſpirat. dicit Aꝝ. 2. poſte. nec̄eē vt aer ille putrefactus attractus int̓iora corrūpat: ⁊ qꝛ aliqͣ corꝑa magis aliqͣ minꝰ dicunt̉diſpoſita: iō aliqͣ moriūt ⁊ aliqͣ non: qͣre ⁊c̄.Ꝙtū ad tertiā ve. dico ꝙ tria ſūt remedia ſingulariſſima ꝯͣ peſtē. Primū ē fuga. Scd̓ꝫ eſtrectificatio aeris. Tertiū ē rectificatio corpoꝝRemediū pͥmū ꝯͣ peſtē dr̄ fuga. Et noͣ ꝙ hicloꝗmur de remedijs naͣlibus: qm̄ ſuꝑnaͣle remediū ē eē ī gr̄a xp̄i. Et ſꝑ ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſionē purgare. Sap̄. 16. c. Neqꝫ herba .ſ. zeduaria: aut tremēulla: neqꝫ malagma ſanauitᵈ illos: ſꝫ tuꝰ ẜmo dn̄e ꝗ ſanat oīa. pͣs. Miſit verbū ſuū: ⁊ ſanauit eos ⁊c̄. Nālit gͦ loq̄ndo dicoꝙ ſunt ſupͣdicta tria remedia. Primū ē ſugavt .ſ. cū peſtis incipl̓. vt hoīes fugiant ad locaſana: in ꝗbus nondū fuerit peſtis nec appartvel ad loca ſana ī ꝗbus ꝑ plures mēſes peſtisceſſauerit. Iſta tn̄ fuga ſit anteqͣꝫ aliqͦ mō ſintinfecti. nā ſi in eis eēt aliqͣ apparēs macula vl̓ēt occulta ab infectis acꝗſita vel aere infecto. īpoſſibile ē ꝙ tal̓ diſpō ducat̉ ad ac tū qͣꝫtūcūqꝫfugerint ad loca ſana: fugiāt gͦ ſtatī cū īcipit petſtis: ⁊ cū fugerīt ꝯſortiū pl̓imoꝝ euitēt: ⁊ ſi ālit̓ illoꝝ ꝗ ſil̓r fugerūt ad dicta loca ſana ne or
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten