Exo. 7. dixit dn̄s ad Moyſen. Tolle iugūtuum: ⁊ extēde manū tuā ſuꝑ aqͣs egypti: ⁊ ſuꝑriuos eoꝝ ⁊ fluuios: ⁊ paludēs: ⁊ oēs lacusaqͣꝝ ⁊ ꝟtāt̉ in ſanguine: ⁊ ſit cruor in oī terraegypti tā in ligneis vaſis qͣꝫ in ſaxeis. Fecerūtqꝫ ita Moyſes ⁊ Aaron ſic̄ p̄ceꝑat eis dn̄ſ⁊ eleuās ꝟgā ꝑcuſſit aquā fluīs corā Pharaone ⁊ ẜuis eiꝰ qͥ ꝟſe ſūt in ſanguinē ⁊ piſcesꝗ erāt in fluīe mortui ſūt. cōputruitqꝫ fluuiꝰ ⁊nō potuerūt egypti bibere aquam fluīs: ⁊ fuitſanguis in tota tra egypti. hec fuit pͥma plaga¶ Scd̓a plaga dr̄ rauaꝝ copia. Exo. 8. dixitdn̄s ad Moyſen. Extēde manū tuā ſuꝑ fluuios ⁊ ſuꝑ riuos ⁊ paludes: ⁊ educ ranas ſuperterrā egypti ⁊ aſcēderūt rane oꝑuerūtqꝫ terrāegypti. ⁊ infra vocauit aūt. Pharao Moyſen ⁊ Aaron ⁊ dixit eis. Orate dn̄m vt auferat ame ranas ⁊ ppl̓o meo: ⁊ dimittā ppl̓m vtſacrificet dn̄o. Fecitqꝫ Moyſes iuxta verbuꝫPharaonis. ⁊ orauit ad dn̄m. ⁊ deleuit ranasvidēs aūt Pharao ꝙ data eēt reꝗes: indurauit cor ſuū. ⁊ nō audiuit eos: ſic̄ p̄ccꝑat dn̄s. ⁊hec fuit ẜa plaga ¶ 3ª plaga dr̄ cynifes triſtesExo. iteꝝ. 8. c. dixit dn̄s ad Moyſen. Loq̄read Aaron. Exiēde ꝟgā tuā ⁊ ꝑcute puluerēterre: ⁊ ſint cynifes in vniuerſa terra egyptifecerūtqꝫ ita. ⁊ extēdit Aaron manū ꝟgā tenens: ꝑcuſſitqꝫ puluere terre ⁊ fuerūt cynifesin hoībꝰ ⁊ iumētis. O īs puluis terre ꝟſus ēin cyniſes ꝑ totā terrā egypti. Fecerūtqꝫ ſil̓rmaleficiⁱ incātatiōibꝰ ſuis: vt educerēt cynifes⁊ nō poterāt: ⁊ dixerūt malefici ad Pharao.nē. digitꝰ dei ē iſte. Induratūqꝫ ē cor Pharonis ⁊cͣ. Sūt āt cinifes muſce valde exiles ⁊cͣ.Et hec fuit tertia plaga. ¶ Cª dr̄ muſca nocentior pͥmis. Exo. ibidē dixit dn̄s ad MoyſenCōſurge diluculo ⁊ ſta corā Pharaone: ⁊ dices. hec dic̄ dn̄s. dimitte ppl̓m vt ſacrificet mibi: ꝙ ſi nō dimiſeris eū. Ecce ego īmittā in te⁊ in ẜuos tuos ⁊ ī ppl̓m tuū: ⁊ in domos tuasoē genus muſcaꝝ: ⁊ implebūt̉ oēs domꝰ egyptioꝝ muſcis diuerſi generis. ⁊ infra. ⁊ venitmuſca gͣuiſſima in domos Pharaonis ⁊ ſeruoꝝ eiꝰ: ⁊ in oēm terrā egypti: corruptaqꝫ eſtterra ab hꝰ i muſcis ⁊c̄. ¶5ª plaga dr̄ pecudiſtrages. Exo. 9. dixit dn̄s ad Moyſen. Ingredere ad Pharaonē ⁊ loq̄re ad eū. hec dic̄dn̄s deꝰ hebreoꝝ. Dimitte ppl̓m meū vt ſacrificet mihi. qd̓ ſi adhuc renuis ⁊ detines eos eoce manus mea eri ſuꝑ agros tuos: ⁊ ſuꝑ eqͦsx iſafinos ⁊ camelos ⁊ oues ⁊ boues peſtis gͣuivalde. ⁊ īfra. Mortuaqꝫ ſt̓ oīa aīantia egyptiorū. de aīalibꝰ ꝟo filioꝝ iſrl̓ nihil oīno ꝑcrin⁊ miſit Pharao ad videndū: nec erat quicqͣꝫmortuū d̓ hiſ q̄ poſſidebat iſrl̓ ingͣuatūqꝫ ē corPharaonis: nec dimiſit eos ⁊c. ¶ Cª plagadr̄ veſicarū tumor. Exo. ibidem dixit dn̄s adMoyſen̄. ⁊ Aaron. Tollite manꝰ plenas cineris de camino: ⁊ ſpergite eū corā Pharaone in celū: ⁊ fecerūt ita: ⁊ facta ſūt vlcera veſicarū turgentiū in hoībꝰ ⁊ iumētis. indurauitocor Pharaouis: nec audiuit eos ⁊c̄ ¶ 3ª plga dr̄ grādo magna. Exo. ibidē. dixit dn̄s adMoyſen ⁊ Aaron. Mane ꝯſurge ⁊ iſta corāndꝭ itPharonē: ⁊ dicēs ad eū. Adhuc re tines pox tipulū meū ⁊ nō vis cū dimittere. En pluā hacjxxiiipſa hora cras grandinē multā nimis: qͣlis nōnad inſarerifuit in egypto a die qͣ fūdata ē vſqꝫ ad pn̄s tp̄s⁊ īfra. Extēditqꝫ Moyſes ꝟgā ī celū ⁊ dn̄sdedit tonitrua ⁊ grādinē ac diſcurrētia fulguho Pºripitoꝝra ſuꝑ t̓rā: ⁊ ꝑcuſſit grādo in oī t̓ra egypti cunificni i. cxicta qͥ fuerūt in agris ab hoīe vſqꝫ ad iumētū.Iimubie qppeēdiēMiſit Pharao ⁊ vocauit Moyſen ⁊ Aarōdicēs ad cos. pecaui ēt nūc dn̄s iuſtꝰ ē ⁊ ego ⁊ilalūmdi qͥ volūtappl̓s meꝰ īpij. orate dn̄ꝫ vt deſināt tonitrua: ⁊d ſimnt̉ nā iſirgrādo ⁊ dimittā vos. ⁊ ait Moyſes. cū egreſnē ⁊ volūtarieſus fuero d̓ vrbe extēdā palmas meas ad dn̄ꝫmnilūūꝫ in id qd̓ ē ad ſiriritilā potar: quā al̓ mūumnē ſi⁊ ceſſabūt tōitrua ⁊ grādo nō erit: vt ſcias qꝛdn̄i ē t̓ra: qd̓ ⁊ ſcm̄ ē ⁊ īduratū ē cor pharaōisaip: merces volūtarie ꝓpcunec dimiſit ppl̓m dn̄i ⁊cͣ. ¶ 3ª plaga dr̄ brucꝰprciq̄s al̓ mime ꝓuteret. ſil̓rnocēs. Exo. x. di. do. ad Moyſen. Ingredēlij appenbili inordiate fruad pharaonē ego .n. īduraui cor eiꝰ ⁊ ẜuoꝝ elie deſormvt ſaciā ſigͣ mea h̓ ī eo. ⁊ īfra. Introierūt ergonnt rede irellisibile qre ncēMoyſes ⁊ Aaro ad pharaonē: ⁊ dixer̄t ad cūſcqs clegit delecatōꝫ cirnish̓ dic̄ dn̄s deꝰ hebreoꝝ. vſqꝫ qͥ nō vis ſubijci mihi dimitte ppl̓ꝫ meū vt ſacrificet mihi. Sinaūtno deforimiutē. ⁊ de ho⁊ reſiſtꝭ ⁊ nō vis cū dimittē. ecce ego ītroducālig infimnōe dnui molc. deccras locuſtaſ ī fines tuos q̄ oꝑiāt ſuꝑficiē terrevt comedat qd̓ reſiduū fue̓it grādini qd̓ ſil̓r factū ē: ſꝫ cepit rogare Pharao vt orarēt ⁊cͣ. ⁊ſic fcm̄ ē. vn̄ nec vna locuſtaꝝ remāſit ſuꝑ t̓rā⁊cͣ. ⁊ īduratū ē cor pharaōis nec dimiſitit exigrūmaplaga dr̄ ſol̓ obſcuritas. Exo. ibidē. di. do. adſa peccare. fcMoyſen. Extēde manū tuā ī celū ⁊ ſint tenenc ⁊ deſorbre ſuꝑ t̓rā egypti tā dēſi vt palpari qͥant. ⁊ itaſcm̄ ē: ⁊ īdurauit ⁊cͣ. Dixitqꝫ Pharao ad cūRecede a me ⁊ caue ne vltra videaſ faciē meāQuocūqꝫ die apparueriſ mihi morieris. Rn̄dit Moyſes. ita fiat vt locutꝰ es: nec videbovltra faciē tuā ⁊cͣ. Decīa plaga dr̄ peſtꝭ mag
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten