audientiam: vbi dicit̉ ſic. Ad audientiā apl̓acedē vt ſit in minorbꝰ ordinibꝰ ꝯtentꝰ. Si veſolitus dīna officia miniſtrare. Et glo. ſuꝑ ꝟaliā rl̓am. Tene certū dimitte incertū: de pc.iudiciū dꝫ eē d̓ his q̄ ī pluribꝰ accidūt: ſꝫ ī pluribꝰ accidit ꝙ hoīes male agunt. Eccleſi. i. c.Stultoꝝ īfinitus ē numerꝰ .i. pcōꝝ. ⁊ Ben̄.§. Proni ſunt ſenſus hoīs: ⁊ cūcta cogitatioad malū ab adoleſcentia ſua. Ergo qn̄ aliqd̓ſignum mali apparet in ꝓxīo: lꝫ ſit dubiū dꝫpotiꝰ in malum qͣꝫ ī bonum iudicari ⁊ int̓pretari. Hic rn̄det btūs Tho. ẜa ẜe. q. 6. ar. 4.qͣꝫuis ꝓximi dubium factum in bonum interp̄tando freq̄ntiꝰ hō fallat̉: ⁊ accidat in pluribꝰillud dubiū in malū: tn̄ nō debemꝰ illud dubiūdet̓minate iudicare malū: qm̄ meliꝰ ē ꝙ hō freqͣntius fallat̉ in bonā opinionē habendo d̓ homine bono: qͣꝫ ꝙ dubia ī peiorē ꝑtē int̓terp̄tet̉qꝛ nulla īiuria fit cuipiā malū dubiū interptāmalū. Et ſubdit ꝙ falſū iudiciū hoīs bn̄ iudicātis d̓ malo nō ꝑtinet ad malū ipſiꝰ ītellectusritatē ſingulariū ꝯtingentiū. ſꝫ magis hͦ pertinet ad effectū hōīs bonū ẜꝫ charitatē. i. Cor.Accipe triū modū .ſ. qn̄ actus hūani pn̄t iudicari boni vel mali. Et hͦ ē qn̄ nō ſolū ex dubi-tus nr̄i ꝑuenit ꝙ cū ꝗdā p̄ſbyt vole̓s corriger̄quendaꝫ d̓ familia ſua cingulo qͦ cingi ſolebatip̄m ꝟberare tēptaſſet: ꝯtingit ꝙ cultellus devagina qͣ cingulo adherebat elapſus: cū ī dorſo aliquātulū vulnerauit. Poſtmodū ꝟo cūille vulneratus aliqͣꝫdiu vixiſſet ⁊ ꝯualuiſſet avulnere grauiori: vt dr̄ infirmitate ꝑcuſſuſ viam ē vniuerſe carnis ingreſſus. Quia verovtrū occaſione vulnerꝭ deceſſiſſet dubiū habetur: vr̄e duximꝰ diſcretiōi rn̄dendū: ꝙ cū ī dubijs ſemitā debeamꝰ elige̓ tutiorē vos ꝯuenitīiungē p̄ſbytero memorato vt ī ſacrīs ordībꝰſubmīſtret: iniūcta tn̄ pͥma ꝯgruenti pot̓is cōro ex alia īfirmitate ille obierit. potit ſicut eratbo in dubijs: allegat multas ꝯcordantias: vtexͣ d̓ ſpō. c. iuuenis. ⁊ ex d̓ homi. c. ſignificaſtiel. pe. c. ⁊ exͣ d̓ cle. exco. c. illud. Et ponit iſtaꝫdi. 2. c. ſi ꝗs poſitus. in fi. ⁊. ff. de re. iu. l. ī ambiguis. Et aliā regulā ſubiungit vꝫ ꝙ ī re dubia certa nō pōt ferri ſnīa. xi. q. 3. c. graue ē. ⁊30. q. vl. §. vl. ⁊cͣ. Hec glo. Sꝫ dubitat̉. Nādo bonā boᵐ ſꝫ bn̄ dubiū malū certū iudicādūſic̄ nec ad ꝑfectionē eius ꝑtinet cognoſcer̄ vei3. Charitas nō cogitat malum .ſ. de ꝓximo.Quare pꝫ quō actus hūani iudicāt̉ ſcd̓o mō.
dauit n̄
ccultis ꝓximos nr̄os iuē tolle̓ deo qd̓ ſuū ē ip̄ehꝫ. di. 32. c. erubeſcantnifeſtis ꝗdē loꝗmur ſedex ē deꝰ: h̓ ibi. Et adiuda ⁊ aꝑta ſūt ocul̓ eiꝰvolo ſufficiāt ꝓ pn̄ti cōeſſima in iudicādo aliſio ſecunda.īꝯcl̓onē vꝫ. Nō ſolū ex louibꝰ ſignis ꝓximū qͣꝫ in rei ꝟitate ſitalit̓ iudicare: ſꝫ ēt ex eiſdē p̄ſūme̓ aliterſit ē temē iudicare. Ubi tres ve. īꝗramusn̄ ex ꝗbꝰ cauſis iudiciū temerarie. ē. An oēs ſint ī p̄ſuppo.Ꝙto tꝑe ſtare oꝫ anteqͣꝫidicem ¶ Ꝙtū ad pͥmā. ẜa ẜe. q. 6. ꝙ iudiciū toſū orit̉ ex tribꝰ ꝑmaximemala affectiōe: ⁊ ex lonex ꝓpͥa malicia. Nā cuꝫꝙ ip̄e ē ꝯſciꝰ malicie ſue faſentit. Eccle. x. Stultꝰ .i.cū ip̄e ſit inſipiēs oēs exrꝰ oēs iudicat auaros: luit ſuo vnuſꝗſqꝫ ī crīe: ī qͦli ꝗ arbitrabat̉ oēs eē ſuit̉ ex mala affectiōe. Diffibn̄ ſentimꝰ d̓ his qͦs odiniuſticiā cogitauit linguaita feciſti dolū dilexiſti maē: iniꝗtatē magis qͣꝫ loquicꝰ deſtruet te ī finē: eueld̓ tabernaculo tuo: ⁊ raditiū. Nota q̄ſo aīa mea iſtapͦ tota die vt innuat̉ ꝙ dooī die mala referimꝰ. Secogitauit: cū nō ſit offm̄ lītvt on̄dat qͣꝫ cito d̓ ꝓximopenerit: tā cito detrahēdoſicut nouacula acuta fecidr̄ raſoriū qd̓ ab īnouādotōſores hoīes qͣſi iuueneſpūales famā bōa ē quā līē conāt̉. ¶ 4º ait dilexihͦ eē pcm̄ ī ſpꝫ ſcm̄: qꝛ maqͥ attribuit̉ ſpūi ſcō vt. sͣ.ne ꝯſideratiōis hꝰ ẜmōisterū. pͣs. ait. Os tuū habūa ⁊ lingua. t. c. d. Sedēs aduerſꝰ