Sº yyviijhec enī ē mr̄ eiꝰ. Dicite qͣſodilectiſſimi: vn̄ ſāctus iſte rex recte iudicauit. Certe qꝛ hēbat ſignū violētans ſic d̓ tali meretrice iudicandū:qm̄ ſi pͥma infantis mr̄ fuiſſet: nāl it̓ viſcera indiuiſione filij mota fuiſſent. ¶ Scd̓ꝫ exemplūponit ph̓s in lib. d̓ cōmixtione elementorum.q̄ dicit ꝙ ſi alicꝰ homicida ſuꝑ cadauer occiſi ſuꝑuenerit: vulnera cadaueris ſanguinolentātEt hͦ ph̓i diuerſas aſſignant rōnes: tn̄ theologi dīni iudicij ſignū eē aiunt. Inde Gen̄. 4.de Cain dicit. Uox ſanguīs fr̄is tui clamat vidictā ad me. Manifeſtū enī ſignū ē illū homicidā eē: ex qͦ illo ſuꝑueniente vulnera ſanguinolentant ⁊ nō altero veniente. ¶ Tertiū exemplū ē hoc ponamꝰ ꝙ plures ſint in cenacl̓oqͦdā: ⁊ vnus eoꝝ ciphū ſiue paterā argenteaꝫfurtim in ſinu ſuo abſcondat: ⁊ dn̄s oēs p̄ſentes corā ſe accerſiri iubet ꝗcunqꝫ īnocēs fueritlcta ꝑmanet ⁊ int repida fronte. Fur aūt trepidat: ora pallent: tremula voce rn̄dent ⁊c̄. Dicite q̄ſo: nōne hoc ſignū violentū ē: vt iudicet̉hic ē latro. Certe ſic. ſil̓e dicamꝰ in alijs. ¶ Secundū ſignū ſiue fundamentū dr̄ ꝓbabile: vtqn̄ apparent aliqͣ ſigna boni ⁊ multo pl̓a mali. Exemplū. Eſt iuuenis ꝗdā alacer ⁊ robuſtus: ꝗ dicit ſc ieiunare nō poſſe: ꝓfecto h̓ ſuntſigna plura mali: vn̄ poſſumꝰ iudicare ꝙ falſidicat. Itē ē vnus vſurarius ꝗ incōfeſſus velnō reſtitutis vſuris morit̉ ſi iudicamus ꝙ eſtdānatus. ꝓbabile ſignū ē intellige tn̄ ꝙ ad iudicandū ꝑ ꝓbabilia ſigna quēpia. oꝫ vt ſignailla ꝑſone ꝯueniant d̓ qͣ iudicas. Si enī pr̄ ſecreto in loco cū filia loqueret̉ ⁊ oſcularetur: lꝫſit ꝓbabile ſignū mali in altero nō ꝯiūcto: nōin̄ in pr̄e: qꝛ pr̄i nō ꝓbāt malignitatē vllam:Et d̓ hoc ponit̉. q. 6 ī. c. tanta. pulcherrimuꝫexᵐ vbi dici tſic tex. Tāta neꝗtia in aures meiud hācas d̓ ſenectute tua ꝑuenit: vt eā niſi adhuc hucnocic: domanitus penſaremꝰ fixa iā maledictiōe feriremus. Et ꝗdē pene ſuerat in te ſnīa iaculandaſꝫ qm̄ ſimplicitatē tuā cū ſenectute cognouimꝰinterī tacemꝰ. Greg. Ianuario ep̄o. Fueratenī Ianuariꝰ ep̄s Bregorio accuſatꝰ de pctōcarnis: qm̄ ꝓpter ſenectutē int̓ duas iuuenculas dormiebat. Hec enī erāt ſigna mali: tn̄ qꝛꝑſone nō ꝯueniebant iudicare: malū opus nōerat. Hec tn̄ a nr̄is ſenibꝰ declinanda ſunt cūnr̄is tꝑibus non tales ſanctitate ⁊ ſimplicitatepollētes reperiant̉. ſꝫ potiꝰ cū ſenibꝰ SuſānāOan̄. i3. in malicia ſeneſcūt: ¶ Tertiū ſignum9º Fºdr̄ leue: vt qn̄ multa ſigna boni pauca ꝟo mali apparent. Exᵐ. Accidit ad eccl̓iam muliercōpoſite ornata: honeſta tn̄ ⁊ ꝟtuoſa nec ꝓcal̉nec ꝗcqͣꝫ facit īhoneſti. Hec enim lꝫ videaturvana: tn̄ ꝓpter alia ſigna plura bona inhoneſta iudicanda nō ē. Impudicꝰ enī oculꝰ īpudici cordis nūcius ē. 32. q. 5. c. nec ſolo. Ergoa ꝯͣrio ſenſu pudicꝰ oculꝰ pudici cordis nūciusē ¶ Quartū ſignuꝫ dr̄ temerariū: vt qn̄ nullaſigna mali apparēt: ſꝫ oīa boni: ⁊ tn̄ ex inuidia aut alia mala intentiōe alioꝝ facta iudicamus: dicētes aūt ꝓpter ypocriſim: aut alia cānon bona ea fieri. Exᵐ phariſci murmurātꝭd̓ Magdalena. Luc̄. 7. ⁊ phariſeoꝝ murmūrantiū d̓ xp̄o. plerūqꝫ vt euāgelia teſtant̉. Deꝗbus ait apl̓s ad Cor. x. Neqꝫ murmuraueritis ſicut ꝗdā eoꝝ murmurauerūt: ⁊ ꝑierūt īext̉minatore. Et hꝰi a cōione ⁊ ſocietate alioꝝrepelli dn̄t. 90. di. c. alienꝰ vbi dr̄. Alienꝰ ſit afratrū .i. xp̄ianoꝝ vnitate ꝗ murmurat: ⁊ opꝰeiꝰ abijciat̉ ꝗ murmurās extiterit ⁊ adduc̄ ꝟba p̄dicta btī Pauli ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad ẜam ꝟi.dico ꝙ ꝗdā actus hūani ſūt ꝗ d̓ ſe ⁊ ẜm ſe maliſūt: ⁊ tanta eoꝝ malicia ē: vt nulla bona intētion fieri poſſint: vt ſūt blaſphemia dei ⁊ ſcōꝝadulteriū: ꝟberatiō pr̄is ⁊ mr̄is ⁊c̄. d̓ hͦ ē exp̄ſſe tex. extra d̓ iureiurā. c. ⁊ ſi xp̄s. ī. 3. colūvbi dr̄ ſic. Quedā enī ꝓhibent̉: qꝛ ꝑ ſe malaſūt vt furtū adulteriū ⁊ hꝰi: q̄ nō ſūt aliqͣtenusfaciēda. Quedā ꝟo ꝓhibēt̉ ex cā: qꝛ nō ꝑ ſemala ſūt: ſꝫ qꝛ ſi fiant frequent̓ ⁊ multū ex hismala ſequūt̉: vt vinū qd̓ ꝑ ſe malū non ē: ⁊ tn̄ꝓhibet apl̓s. d. Nolite īebriari vino ī qͦ eſt luxuria: qm̄ ex freq̄nti ⁊ īmoderata vini potatione luxuria gnaͣt̉. Sic ⁊ iuraᵐ ꝑ ſe malū nō eſtcū ſit ꝯfirmatio ꝟitatis: ꝓhibet̉ tn̄ ex cā: qm̄ex fręq̄nti iuratōe ꝑiuriū ꝯtingit ſic̄ in eccl̓iaſtico legit̉ .ſ. 23. c. Uir multū iurās replebit̉ īiꝗtate. ⁊ n̄ diſcedeta domo eꝰ plaga .ſ. pcī mortal⁊cͣ. Hoc d̓ iuraº ē ma totiꝰ illiꝰ. c. qͣre ſufficitad ꝓpoſitū nr̄m ꝙ q̄dā ſūt adeo malignantisnae: vt nulla bona intētiōe fieri poſſit vt ſu p̄dicta. Addat̉ his q̄dā mechanice artes: q̄ nūqͣꝫ ſiue ꝑiculo aīe ex erceri pn̄t vt ars taxilloꝝnaiboꝝ arte futationū ⁊ hꝰ i. Et dic̄ btūs tho.ẜa ẜe. q. 169. ī fi. ar. ⁊. ꝙ artifices ornamētorūpeccāt īueniēdo aliqͣ ſuꝑflue curioſa ⁊c̄. Sꝫ d̓hͦ al̓s diffuſiꝰ dicet̉. Aliꝗ ſūt actus hūani ꝗ deſe ⁊ ẜm ſe ſꝑ ſunt boni: tn̄ fieri pn̄t mali ex intētione mala vt mercari ⁊ el̓ynā face̓. 88. c. forC 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten