tia ſuperioris iniueniat. Et qͣꝫ grauit̉ ip̄e peccet ꝑ ſeculariū domos diſcurretes: clare pꝫ inpͥnº dicti capl̓i: qꝛ .ſ. grauit̓ deū ⁊ ſuā religionē offendūt. Et ſi eēt ꝯſuetudo ī ꝯͣriū: nō valet cōſuetudo talis. Conſuetudo enī q̄ ī ꝑiculū aīaꝝ induc̄ ẜuari nō dꝫ: vt. c. i. de cōſuetudine. lib. 6. ⁊ in. c. mala. di. 8. Et qͣꝫta honeſtate viue̓ d̓beāt: no. ī clemē. c. 2. §. i. d̓ ſtatu meoEt aliqͣ bona notant̉ in glo. ibidē. Et noͣ ꝙēt monacis ⁊ religioſis nō lꝫ ꝑ alienas diſcuirē domos: vt in. c. placuit. 17. q. i. ⁊ ī. c. magnoꝑe. ⁊ i. c. ſu. ſpec. ne cl̓ici vel monaci lib.6. Nā ſic̄ piſcis ſine aqͣ vita caret: ita monacſine monaſterio: vt dic̄. d. c. placuit. Et rē infandā legi. c. i. d̓ religioẜ domibꝰ. glo. i. ī clemē. vbi dr̄ ꝙ monialiū monaſteria qͥdā ſūt qͣſiꝓſtibula. Et ſi lōgiꝰ ꝓcedē vellē: mira audiremꝰ: vide d̓ hͦ. 1s. q. 2. c. diffiniuimꝰ. ⁊. c. ī decima. Et h̓ ſufficiant qͣꝫtū ad ꝯcl̓onem pͥmam.¶ De pena ſacrilegij. ¶ Concluſio ſecundaTcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Sic̄ actꝰ īhōcſti in tēplis dei ſcī īdecētiſſimi ⁊ plēidedecore ſūt ita ⁊ pēa turpiſſima illa ꝑpetrātes plectēdi ſūt. Ubi tres inꝗramꝰ veri.vꝫ. pͥª ve. ē An pcm̄ facrilegij ſit vnū l̓ plures. 2ª ē. Qua pena plectēdi ſt̓ ſacrilegij. 3ve. ē. Quis ē qꝛ abſoluat a ſacrilegio. ¶ Ꝙtūad pͥmā ve. dico ꝙ ſacrilegiū nūqͣꝫ cōmitti pōtqn̄ pl̓a pcā cōmittant̉: ⁊ ad minꝰ duo: ꝟbi gr̄aTufornicarꝭ ī eccl̓a: h̓ duplex ē pcm̄ vꝫ fornicatio: q̄ inſe ſꝑ pcm̄ ē. On̄ fornicari nunqͣꝫ lꝫ⁊ oīs fornicator ſi bn̄ficiatꝰ ē: pͥuādꝰ ē bn̄ficio:rexͣ d̓ cohi cle. ⁊ mu. c. ſi āt cū gl. Et qͣꝫuis ẜꝫ ciuiles leges ſimplex fornicatio crime nō ſit: tn̄ẜm canones crime̓ ē. 32. q. 4. c. nēo. cū gl. Cōcurrit gͦ pͦ fornicatio q̇ ē pcm̄. ⁊ poſtea ꝯcurritirreuerētia: quā exhibes locis ⁊ reliꝗis ſcīs ⁊ſic d̓ alijs. Ob quā cām recolome conſuluiſſenimiā nr̄am fragilitatē attēdēs: ne reliꝗe portarēt̉ ad collū: nc̄ aliqͣ mō ſacrilegiū īcurramꝰEt hāc noͣ reg. gnaͣlē: ꝙ tūto grauiꝰ ē pcm̄ ſacrilegij: qͣꝫto res ī quā peccat̉ maiorē obtinetſctītatē. Un̄ ſi ſacrilegiū ꝯmittat̉ ī ꝑſonā ⁊ ī locū ſacꝝ grauiꝰ erit ī ꝑſonā qͣꝫ ī locū ſacꝝ: qꝛ ſctītas loci ordinat̉ ad ſctītatē ꝑſone. Et ſic ēt ꝯꝑādo ꝑſonas ad ꝑſonas: ⁊ locū ad locū. Si ꝟoſacrilegiū in alias ſacras res cōmittat̉: tūc diuerſos hꝫ gradus ẜm ſacrarū rerū diuerſitatēInt̓ qͣs ſūmū gradū obtinēt ſacr̄a ꝗbꝰ hō ſcīficat̉ qͣrū p̄cipuūē euehariſtie ſacr̄m: qd̓ cōtinetip̄m ſacrū xp̄m. Et iō ſacriᵐ qd̓ ī ip̄m cōmittlt̉grauiſſimū ē: poſt hͦ pͥmum obtinēt locū vaſaꝯſecrata ad ip̄oꝝ ſacr̄oꝝ ſuſceptionē pꝰ h̓ imagines ſacre: ī ꝗbꝰ qͥdāmo ip̄e ꝑſone ſcē venerātur: deīde ſubſequūt̉ qͥ ꝑtinet ad eccl̓e ornamētū vel mīſtroꝝ ſuſtētatiōꝫ ordīata ſūt: ſiue ſinmobilia ſiue īmobilia. Quo ordīe attēto collige̓ poſſumꝰ qd̓ ſit ſacrilegiū maiꝰ qd̓qꝫ minusEt ſic pꝫ pª ve. ¶ Ꝙtū ad ẜam ve. dico ꝙ triplex ē pena ſacrilegij .ſ. ciuil̓ canonica ⁊ dina.Ciuil̓ ē ꝙ ex atroci īiuria ꝑſone eccl̓e illata capital̓ ſnīa erat. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. l. ſi ꝗs in hͦ genSi ꝟo atrox īiuria nō eēt: aut alio mō ſacricōmittebat̉. tūc arbitrio iudicꝭ cōſiderata qͣlitate ꝑſōe loci tꝑiſ ⁊ ꝯſuetudīs r̄linq̄bat̉ ſſ. ad. l.iuliā pecu. l. lege. §. i. ⁊. l. ſacrilegij. ¶ Penaẜm canones dn̄plex ē .ſ. ſpūalis ⁊ tꝑalis. Spūalis ē excōicatiōis gradꝰ. Nā ꝓ ſacrilegio inꝑſo nā eccl̓iaſticā ē excōicatio maior ipſo iure17. q. 4. c. ſi ꝗs ſuadēte. qd̓ ēt ſuperiꝰ ad lr̄amnotauimꝰ ī pͥma ꝯcl̓one hꝰ ꝫº ꝑtis. Pro rebꝰāt eccl̓iaſticis ē minor excōicatio. Sūt tn̄ aliꝗcaſus i ꝗbꝰ ēt cadit maior vt cū ꝗs incēdit velfrāgitre eccl̓aſticā: d̓ qͦ ē cāus. ex de ſen. excō.c. cōqͣſti. vbi d̓ ꝗbuſdā cōfrīgētes eccl̓as q̄ſdāregni ep̄atus ſic dicit tex. ad lr̄am paꝝ pꝰ pͥnꝰQm̄ inꝗt grauia ſūt. nec clauẜ dn̄t ocul̓ p̄teriri: mādamꝰ qͦtenꝰ ſi ita ē: memoratos ſacrilegos excōicatos nūcictis ⁊ faciatis ſic̄ excōicatos actiꝰ euitari: donec paſſis iniuriā congrueſatiſfaciāt: ⁊ dāna data r̄ſartiāt: ⁊ cū lr̄is vr̄isrei veritatem ꝯtinentibus apl̓ico ſe cōſpectuirepn̄tent: h̓ ibi. Elemens 3º ſuꝑ qͦ. c. glo. i. ſicait. Ergo vr̄ ex hoc ꝙ ipſo iure ſint excōicatiQd̓ veꝝ ē d̓ violatoribꝰ eccl̓aꝝ ſeu incēdarijsxi. q. 3. c. canonica. ⁊. 17. q. 4. c. oēs eccleſiemiū iniccioresAlij ꝟo nō ſūt excōicati ip̄o iure: ſꝫ excōicūdi⁊ allegat q̄ dixit ſuꝑ. c. tua nos. eo. ti. vide iſtāglo. in fine hꝰ ꝯcl̓onis. Si vis ſcire cāus excōmunicatiōis maioris ⁊ minoris: vide in piſanella excōicatio ⁊ abſoº ⁊c̄. Pena ꝟo canotꝑalis ē pena pecuniaria. 17. q. 4. c. ꝗſꝗs vbidr̄ ſic. Quiſꝗs inuentus fuerit reus ſacrilegiep̄is vel abbatibꝰ: ſiue ꝑſonis ad qͣs qͦrimo/nia ſacrilegij ꝑuenerint: libras examinati argēti puriſſimi. 30. cōponat. Et hͦ intellige ẜmvarietatē ꝑſonaꝝ ī ꝗbus cōmittit̉ ſacriᵐ vt ſiꝗs ſubdiaconū occiderit zo0. ſolidos componat: ꝗ aūt diaconū. 400. ꝗ ꝟo p̄ſbyteꝝ. Fod.Idē in. c. i. ſi ꝗs in atrio. ⁊. c. n̄ quis ꝯtumax
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten