diſcipuloꝝ. Luc̄. vl. Aꝑuit illis fenſū vt intelligerēt ſcripturas. murꝰ poſterior fuer̄t pr̄iarche ⁊ ꝓph̓e. Et dicūt̉ poſteriores: qꝛ dū lucē illā quē illuīat oēm hoīeꝫ veniētē in hūc mūdūaſpice̓ nō poterāt: qͣſi ad occidētē plagā poſitierāt. Luc̄. x. Multi reges ⁊ ꝓph̓e volueruntvide̓. q̄ vos videtꝭ ⁊ nō vider̄t. Solꝫ .n. poſterior domꝰ ꝑs ad ꝑtē occidētalē ꝯſtrui: ⁊ anteriora ad oriētalē: qꝛ Luc̄. i. dr̄. Uiſitauit nosoriēs ex alto .ſ. xp̄s: ꝗ illuīare debebat apl̓os.vn̄ dicebat. cū ſtericitꝭ an̄ regeſ ⁊ p̄ſides nolitecogitare quō aut ꝗd loqͣmī ⁊c̄. Et alibi. Egovos elegi de mūdo: vt catis ⁊ fructū auferatꝭ⁊ fruciꝰ vr̄ maneat. His duobꝰ ꝑietibꝰ muricollaterales ꝯiūcti ſūt. Muri collaterales cet̓xp̄iani ⁊ oēs in xp̄m credētes ſūt. Un̄ apl̓usDe. vno die in hierl̓m tria milia: alioqꝫ dieqnqꝫ milia ad fidē xp̄i ꝯuertit. 5. dr̄ Act̉. 2. c.Mar. vl. Eūtes ꝑ vniuerſū mūdū ⁊cͣ. cōſiſtitꝯͣ domꝰ ex qͣttuor āgulis .i. ex qͣttuor credentiūgeneribꝰ vt īcipiētiū ꝓficiētiū: ꝑfectoꝝ ⁊ btōꝝvl̓ ex qͣttuor euāgeliſtis ꝗ eccl̓iā ornāt ſuis glorioſis doctrinisⁱ de ꝗbꝰ tradit doctrinā glo. 9.di. c. vt veteꝝ. ſꝫ de hͦ alias. colūne ſuſtētāteshāc domū ſūt p̄dicatores. p̄s. Ego firmaui colūnas eiꝰ. Pauimiētū domꝰ ē hūilitas: Luc̄.17. publicanꝰ a lōge ſtās ⁊cͣ. Hoſtiū eſt fidesxp̄i ſiue ipſe xp̄s. Io. x. Ego ſū hoſtiū: ꝑ me fiꝗs ītroierit ſaluabit̉. Feneſtre ſūt bōa exēplap̄dicatoꝝ: vn̄ ppl̓is lux fidei īgredit̉. Mat. 5.c. Nēo accēdit lucernā ⁊ ponit eā ſub modio:ſꝫ ſuꝑ cādelabruꝫ vt luceat oībꝰ hoībꝰ ꝗ in domō ſūt. Mēſa ē ſacra ſcriptura. pͣs. Paraſtiin ꝯſpectu meo mēſā. ⁊ idē. Quā dulcia faucibꝰ meiſ cloꝗa tua ſuꝑ melori meo. Cibꝰ ſūt diſficilia loca ſcripture q̄ qͣſi fragmēta comedimꝰvt iſta: In pͥncipio erat ꝟbū. ⁊ Uerbū caroſcm̄ ē: ſt ſic de alijs. Potꝰ ſūt alia loca ſcripture ſaciliora. i. Petri. 2. Quaſi mō geniti infātes lac ꝯcupiſcite. ⁊. i. Cor. 3. Tāqͣꝫ ꝑuulis inxp̄o lac potū dedi vob̓ nō eſcā. vaſa in honoreſut p̄deſtinati vaſa ī cōtumeliā ſūt p̄ſciti: vt longo ꝓceſſu declarauimꝰ sͣ ẜa dn̄ica. Thalamusfuit vterꝰ ꝟginis. pͣsͣ. Tāqͣꝫ ſpōſus do. ꝓce.de thal. ſuo. Lectꝰ ē dulcedo ſpūs. Cāti. i. Lectulꝰ nr̄ floribꝰ. Familia ſūt oēs iuſti. Luē. x.Quis putas ē fidelis ẜuꝰ ⁊ prudēs quē ꝯſtituit dn̄ſ ſuꝑ ſamiliā ſuā. Ecce qͣꝫbn̄ ordīata ē domus dn̄i. qͣre ⁊cͣ. Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ habitatio dei in eccl̓ia cogͦſcit̉ ꝑ attributa dei. vn̄dico ꝙ ꝑ potētiā inhītat pr̄: ꝑ ſapīam inhītat filius: ⁊ ꝑ clemētiā inhītat ſpūs ſcūs. Per potētiā inhītat pr̄. Quantā potētiā in tēplis ſuison̄derit pr̄ eternꝰ lege libꝝ Machabeoꝝ. nōne heliodorꝰ ꝗ ſuꝑ negocia regꝭ erat ab Apollonio duce hicrl̓m miſſꝰ: vt pecuniā depoſitāin tēplo ad regē aſportaret: ab eqͦ t̓ribilē hn̄teſeſſorē calce ꝑcuſſꝰ ē: ⁊ ſatellltes eiꝰ ext̓minati.heliodoro .n. volēte intrare tēplū: ⁊ ꝗbuſdamiā ſuis intratꝭ tota lachrymāte hierl̓ꝫ: ecce moxequꝰ ꝗdā cū hoīe qͦdā bn̄ armato ꝗ angelꝰ eratin medio eoꝝ apparuit: calce mō hūc mō illuꝫcōtriſtās: ad vltimū ꝑcutiēs heliodoꝝ. ⁊ d̓ ſcila precipitās multa caligine circūfuſus. in ſellatandē a ſuis repoſitꝰ: ⁊ militibꝰ ſuis ꝗ iā intrauerant tēplū ꝑ duos āgelos in forma duorumiuuenū inde expulſis. ad Apolloniā ducē miſerabiliter redijt Apolloniꝰ aūt dīna ꝟtute humo ꝓſtraiꝰ erat oī ſpe ſalutꝭ orbatꝰ. Iudei ātbn̄dicebāt dn̄m ꝗ magnificauerat locū ſuum ⁊tēplū. qͣreⁱ ⁊cͣ. Aliā hiſtoriā vide. 2. Mach̓. 9.Sicqꝫ de alijs. Scd̓o hītat in eccl̓ia xp̄iana filius ꝑ cinā fapīaꝫ. Ecce magͣ ſapīa. Io. 6. caro mea ꝟe ē cibꝰ ⁊ ſanguis meꝰ ꝟe ē potꝰ. nōne magͣ ſapīa h̓: vt in hoc ſacr̄o ſit verꝰ deus:Ezech̓. 22. Solē nube tegā. Solē .i. xp̄m veꝝdeū. ꝗ illuīat oēꝫ hoīeꝫ veniētē in hūc mūduꝫaudi Greg. ⁊ ponūt̉ etiā ꝟba a mgr̄o ſniaꝝ.in. 4. di. 13. Quis inꝗt fideliū ignorare valetin ip̄a īmolatōis hora celos aꝑiri: ⁊ angelorūchoros adeſſe. ſūma .ſ. dīnitatis imis .i. ſpēbꝰpanis ⁊ vini. ⁊ ima ſūmis .ſ. ꝑ trāſubſtātiatōꝫſociari. Sꝫ de hoc pleniꝰ dicet̉ in ebdomadaſcā. Tertio inhabitat ſpūs ſcūs ꝑ ſūmā clemētiā. Quot .n. bonis in eccl̓ia ꝑticipamꝰ clemētiā dei: h̓ baptizamur. h̓ pctōꝝ remiſſiōes accipimꝰ h̓ inſtruimur. h̓ dīna officia celebrāt̉ ⁊c̄.Nec miꝝ certe ſi deꝰ in terris vnū ſibi p̄cipuūelegit locū. Nā ⁊ res vnā ciuitatē aliaꝝ caputeligūt. ſil̓r ⁊ dn̄i ceteri: vt veneti venetias: florentini florētiā ⁊c̄. Sil̓r ⁊ papā vnā eccleſiampͥncipalē. vt Romanā. ep̄i ceteri vnā eccl̓iamcathedralē ſarraceni vnā moſceā ī qͣ Machumeth adorāt: iudei ſynagogā. gͦ ⁊ xp̄iani vnūdebēt hr̄e locū ſpālē in quo deū veꝝ adorent:⁊ in quo ſpāliter habitet ipſe deꝰ. pͣs. Hic habitabo qm̄ elegi eā. Inde antiꝗ eccleſiā tēpluꝫappellarūt. Tēplū .n. ẜm Papiā dr̄ qͣſi tectūamplū: vel tenēs amplū. Cōtinet .n. deū quēceli ⁊ terra ꝯtinere non pn̄t. qͣre ⁊cͣ. ¶ Etum