cipe pͥmā ⁊ dico ꝙ pͥª ꝯditio vere mīe ad ꝓximū ē ob̓m mīe. Nā vt dictū ē cū mīa ſit ꝗdamcōpaſſio. reꝗͥrit̉ de ncc̄itate cui ꝯpatiēdū ſit. l̓āt dr̄ ob̓m mīe. cui aūt ꝯpatiēdū ē: miẜiaꝫ hr̄onec̄e ē. Ex hͦ ſoluit̉ vna qō vꝫ. an̄ ī pr̄ia celeſtiſit mīa cū ibi ſit ꝑſecta charitas. pꝫ enī cū ī patria euacuet̉ oē qd̓ ex ꝑte ē. vt apl̓s ait. ⁊ mīa īnobis in ſua rōne miẜiā reſpiciat: vt ī p̄cedēti rl̓a on̄ſū ē. ⁊ ī patria nulla miſeria ſit: vt oēsꝯcedūt. ſcꝗt̉ ꝙ in pr̄ia nulla mīa eſt. In̄ audiAurel̓. Augu. in omel̓. ſuꝑ Io. in omcl̓. 18.Nemo inꝗt dicturus ē poſt iudicium in regnodei: frāge eſuriēti panē tuū. ⁊ egenos vagoſqꝫduc ī domū tuā: qꝛ nō īuenies eſurientē neqꝫegentē: nēo tibi dicturus ē: veſti nudū: nā oīum tunica īmortal̓ erit: nēo dicturꝰ ē ſuſcipereꝑegrinū. nā oēs in pr̄ia ſua viuēt: nūc ꝟo oētꝑegrini ſumꝰ: nēo dicet. viſita egrū. vbi ē ſēpitna ſanitas: nēo dicet. ſepeli mortuum. vbimors moriet̉. Iſta oīa pietatis offā ī vita et̓nanec̄ia nō erūt: vbi ſola pax erit ⁊ letitia ſempitna. h̓ ille. ¶ Scd̓a ꝯditio ꝟe mīe ē motꝰ mīevt .ſ. ꝗs miẜiā ꝓximi cernēs: ī ip̄m ꝯpatiēdomoueat̉. Audi Remigiū. Miẜicors inꝗt diqͣſi miſcrū hn̄s cor: qꝛ vt malū alteriꝰ vt ꝓpͥuꝫiudicat: ⁊ de ip̄o tanqͣꝫ d̓ ꝓpͥo dolet. Et in hismalis dolēdis ordo hn̄dꝰ ē: vt d̓ malo ꝓxi corꝑali magꝭ qͣꝫ tꝑali ⁊ d̓ ſpūali magꝭ qͣꝫ corꝑali⁊ d̓ aīe dānatione ſuꝑ oīa doleamꝰ. Nulla ꝓfecto miẜia maior qͣꝫ ī pcīs viueͣ. audi Greg.ſuꝑ Ezch̓. Peccātes īꝗi tūc ꝯſideramꝰ amplius miẜos ⁊c̄. Et Aug. li. d̓ tri. Magna inꝗhoīs miẜia ē cū illo nō eē: ſine qͦ nō pōt eē ⁊c̄.Et idē d̓ ꝟbis dn̄i. Qui inꝗtneꝗt̉ vult viuernōne tāto miſerior eē ꝯuincit̉: qͣꝫto faciliꝰ eiusmala volūtas īplet̉: h̓ ille. Hāc miſeriā plorauit dn̄s nr̄ ſuꝑ ciuitatē hierl̓m. Lucͣ. 18. Hācdeflendā eē on̄dit. Inno. d̓ vtilitate ꝯditiōishūane. Quis inꝗt det oculis meis ſontē lacrimarū: ⁊ flcā hūane ꝯditiōis ingreſſū: cl̓ꝑabilēhūane ꝯuerſatiōis ꝓgreſſuꝫ: dānabilē hūanecōditiōis egreſſū. Cōſideremꝰ cū lachrymis d̓qͦ factus eſt hō: ꝗd faciat hō: ꝗd futurus ſit hō.Sane formatꝰ ē d̓ t̓ra: ꝯceptꝰ ī cl̓pa: natꝰ ad penā. Agit pͣua q̄ n̄ licēt: ꝗlꝫ offēdit deū: ꝓximū⁊ ſeip̄m. Agit turpia q̄ nō decēt: ꝗbus polluitſamā ꝑſonā ⁊ ꝯſciam. Agit vana q̄ nō expediꝗunt: ꝗbꝰ negligit ſcena vtilia ⁊ nec̄ia. Fit cibꝰrſtignis ꝗ ſꝑ ardet ⁊ vrit: ⁊ inextīguibilis eſt: fiteſca vermis ꝗ ſꝑ rodit: comedit: ⁊ īmortalis eſtᵐ oꝑa mīe: ⁊ ſola mīa comes ē defunctoꝝ vl̓ pozqͥ ſꝑ fetet: ſordet: ⁊ horrib¶ Tertia ꝯditio ꝟe mīe ēīcultas adeſt oꝑe motꝰ illeiuſtibꝫ ꝟtutis ē: vt ad ſuli Aug. ī lib. de ſalubribꝰcitia inꝗt pudicos nos facitis pios: hūilitas humiles.s: mīa miẜicordeſ: ⁊ ſic d̓litio ē rectitudo mīe. vt .ſ.rōne regat̉: ſꝫ de hͦ ſatisn̄ice in ẜa ꝯſide. ¶ Accimulte ſūt ſpēs mīe. Bbināt ſpēs mīe. vꝫ. ¶ PºLuc̄. 6. Date ⁊ dabiturre. Luc̄. 6. Date mutuūē condonare. Luc̄. 6.pb̓ ¶ 4ª ē cōꝑati. d̓ quaītes ⁊c ¶ 5ª ē corrigerecrit fr̄ tuꝰ ⁊cͣ. vbi glo. aſirectꝰ verecūdiā ꝑdat: ſꝫclaratōe vlteriꝰ nō intēemꝰ qͣꝫ expediret ad pn̄sj ad ẜam ve. dico ꝙ triaad mīam. Quedā eniꝫdā demōſtrāt: ⁊ qͣdāmoīaꝫ ¶ Dico pͦ ꝙ q̄dā nosinuitāt ad mīam. ⁊ ſūt inignitas: mīe nobilitas ⁊ccipe pͥmā ⁊ dr̄ mīe diloſcē mīe dignitatē: attēnull̓ ꝓfecto ſic laudat̉ ſiōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiuspͥualet bonitati. dei enīicata: ſꝫ mīa eiꝰ tā bonisolē ſuū oriri ſac̄ ⁊c̄. Datus necͣios dat boa ſpūameritꝭ acꝗrēdis ⁊ dat bos ꝓ pͥmio et̓no ⁊ vltīa renob̓ dare debuit qd̓ nonōtes ⁊ colles cōmouebūt̉.⁊ creator miẜicors ē: cuidel̓ eē dꝫ. audi Leonē pac. Mīa inꝗt tāta ꝟtus eſtninuitās ē mīe nobilitasnobilitatē. Nā mīa oleobilitas on̄dat̉. Exᵐ d̓ hoīeEt rō ē. qm̄ ſicut oleū alijsſic mīa cūctis hūanis oꝑibꝰis oꝑa ſic eū cōmittant̉: ſicut