exycipere: qꝛ ſic de iure oīa paupeꝝ ſūt. qꝛ̄ ⁊c̄: Etē expoſitio Buil. qꝛ̄ ⁊cͣ. Ad tertiā dico ꝙ nō.īmediate cū noueris illa ex vſuris acꝗſita eſſedebes reportare iudeo a qͦ accepiſtī: ſi cū inuoneris. ſi nō tunc pauꝑibus xp̄i de conſilio dioceſani: vel aliorum ꝓborum virorum: vel invtilitatē cōem ciuitatis diſpenſet̉. qr̄ ⁊cͣ¶ Alius modus retinēdi iudeoꝝ bona. ꝯº 2ªTcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onem. vꝫ. Lꝫ iniuſte ⁊vſurarie iudei quidā pecuniā ⁊ aliammūdi ſubſtātiā cumulēt: nō tn̄ licꝫ bona eoꝝ lurtiuo vl̓ alio īdebito mō rapere. vbitres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. eſt. An liceatiudeo vſurario occulte tātū acciꝑe. qͣꝫtū ipſe illi ꝑ vſuraſ extorſit. ª ꝟi. ē. an̄ a iudeo vſurario aliqͣ bona inientiōe poſſū occulte bona ſuaacciꝑe: vtputa qꝛ viderē de facili ad manº meas ꝑuenire: ⁊ ipſe nūqͣꝫ ſciet ꝗſfuerit. ⁊ ego poſtea aut reſtituā i lis. cuiꝰ res fuerūt: ſꝫ ꝑdite ꝑvſuras. aut ēt pauꝑibʰ errogabo. 5ªi. eſt.an liceat alicui ꝓ extrema ſua neceſſitate aliꝗdimm Ino. foliudeo vſurario: vel ab alio occultē rapere. utribus modisinde me poſſim ſubuenire neceffitati. Ꝙtumad pͥmā dico licet aliqui oppoſitum dixerint ꝙꝑꝑ ꝑiculū infamie l̓etiā ꝓpͥe ꝑſone. qm̄ ſi capeyſura. lꝫ moret̉ licite ut latro puniri poſſet. Nulli enī licetnī vſuranſuū ſic extortū ab vſurario occulto ſurriꝑe. SꝫTho. cltn̄ fecerit: ſatiſſace̓ nō tenet̉: niſi ſib plus debito cxoluiſſet. Tal̓. n lꝫ iuſtū faciat .ſ. tm̄ acciꝑeqͣꝫtū ille deuorauit: non tn̄ iuſte. Deut. 16. Iuſte qd̓ iuſtū ē cxeq̄ris. qr̄ ⁊c̄. Ad ẜam dico ꝙ anullo qͣꝫtucūqꝫ vſurario lꝫ qͣcūqꝫ bona intētōebona ſua acciꝑe ipſo neſciēte l̓ īuito. Nō .n. ſifaciēda mala nt inde eueniāt bona. 14. q. c. forte. vbi dr̄. Forte aliꝗſ cogitat ⁊ dicit. Mulri. ſixp̄iani diuites: auari: cupidi. Nō hēo pctm̄ ſituū illis abſtulero ⁊ pauꝑibꝰ dedcro. vn̄ qꝛ illinil boni agūt. mercedē hr̄e potero. Sed hmōicogitatio diabolica caliditate ſuggerit̉ Naꝫ ſitotū tribuat qd̓ abſtulit: addit potiꝰ pcm̄ qͣꝫ minuat: qꝛ .ſ. aufert ſibi copiā reſtituēdi. hec ibi.qr̄ ⁊c̄. Ad tertiā dico ꝙ tꝑe neceſſuatīs oīa ſicōia. xij. q. i. c. dilectiſſimis. ⁊ di. 47. c. ſic̄ hi ꝙnonſuct ſſuꝑ inſaniā Et ꝑ ꝯn̄s cuilibet licitū erit a qͦcūqꝫtm̄ acciꝑe qͣꝫtū ꝓ tunc neceſſitas cogit. qꝛ tuncvtit̉ iure ſuo. de ꝯſe. di. v. c. diſcipulos ſuos.vbi dr̄ ſic. Diſcipulos ſuos cū ꝑ ſegētes .ſ. alienas trā ſcurrēdo euellerēt ſpicas ⁊ ederēt ipſius xp̄i vox īnocētes vocat: ꝙ ꝓ qꝛ coacii hͦ ſecerint. h̓ ibi. Sed ſi non ſit extrema neceſſitastūc nō erit licitū. Ceſſāte .n. neceſſitate ceſſat ⁊id qd̓ ꝑmittebat̉ .i. q. 7. qd̓ ꝓ remedio. vbi ſicdr̄. Qd̓ ꝓ remedio ac neceſſitate tꝑis ſtatutuꝫē: cōſtat pͥmitꝰ nō fuiſſe. Quod gͦ neceſſitas ꝓremedio reꝑit: ceſſante neceſſitate vtiqꝫ dꝫ ceſſare ꝑiter qd̓ vrgebat. Hec eadem verba adlr̄aꝫ ponūt̉ .i. q. i. qd̓ ꝓ neceſſitate tꝑis ſtatutuꝫē ceſſante neceſſitate ⁊cͣ. ⁊. 9. q. i. c. ordīatiōesin fine. qꝛ̄ ⁊c̄. Et ſic patet iſta concluſio.Ꝙ diſcrete cū iudeis ꝯuerſātes n̄ peccāt ꝯº3ªCcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. In his qͦ advite ꝯſeruationē ſt̓ neceſſaria: nō peccāt xp̄iani: debito tn̄ diſcretoqꝫ mō cūiudeis hr̄e ꝯuerſationem. vbi tres inꝗramusꝟi. vꝫ. Pª ꝟi: ē iſta. vtꝝ xp̄iani poſſint ſeruire indeis. ª ꝟi. ē iſta. vtꝝ liceat ꝑuulos iudeoꝝ clam acciꝑe: ⁊ illos īnuitis parentibꝰ baptizare. 5ª ꝟi. ē. vtꝝ iudeis liccat que vite ſineceſſaria vendere. Quantumʸ ad primū dicoẜm Hoſti. Cum ꝓhibitum ſit ꝙ nullum mācipium xp̄ianū iudeo ſeruiat: multo minꝰ liberi xp̄iani eis ſeruire debent. Unde accipe regulā generalē ꝙ nullus xp̄ianuſ aſſidue intradomū iudei neqꝫ tanqͣꝫ famulꝰ: l̓ pediſeqͣ: autobſtitrix: aut nutrix: aut aliqͣ ẜnitutis officio cōmorari debent. Et ſi ꝗs hoc fecerit. ⁊ āmonūtus noluerit emēdari excōicetur. ex de iudeis.c. iudei. 2. vbi dicitur ſic. Excōicent̉ mancipiaxp̄iana: ⁊ qui cū iudeis in domibꝰ ſuis ꝓ qualibet cauſa habitauerint ⁊c̄. hec ibi. ⁊. c. ad hecdr̄. Nullus ꝓ quauis mercede iudeoꝝ ſeruitio ſe exponat. Acqꝫ cauſa obſtetrizandi: velpueros nutriendi. h̓ ibi. Et c. ⁊ ſi iudeos. infine dr̄ ſic. Sub pena excōmunicationis omnibus inhibeatur xp̄ianis: nc cum eis ꝯmertium aliquod audeant exercere. h̓ ibi. qͣre ⁊c̄.Ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ ē duplex doctoꝝ opinio.vna ſcī Tho. ẜa ẜe. q. x. ar. xij. ꝙ ſimpl̓r iudeorū ꝑuulos ⁊ quorūcūqꝫ īſideliū inuitis ꝑentibꝰ baptizare nō lꝫ: aut occulte ſubtrahe̓. Sedcū ad ānos diſcretiōis ꝑuenerit: ēt inuitis parentibus poterūt ſi noluerint baptizari. Et rōut dicit in quadā qōne de quolibe rēt qꝛ ſi antevſū rōnis fidē ſuſciperēt: de facili ꝑſuaſiōe parētū ꝑuerteret̉. Itē ēt an̄ rōnis vſū ẜm rectāiuſtitie regulā debēt filij ſub cura eē parētumHec de intētōe btī Tho. Alia opimio ē mgr̄iMarci de ripa in quodaꝫ ſuo quadrageſimali in hac feria: quā plures īſequūt̉ modernoꝝCuiꝰ ba ſūt hec. Si pueri iudeoꝝ ſūt vſu ro
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten