3ꝑs daxxximp̄cta int̓ueniūt. 32. q. ij. c. cōnubia. qd̓ ī alijs n̄licꝫ. Et iō qꝛ gr̄aꝫ n̄ cōſert: ⁊ caractarē nō impͥmit: ſic̄ facit baptiſmꝰ ⁊ ordo. iō diſſoluit̉ cā legittīa obſtāte. Audi tex. 28. q. ij. c. ſi infidelisvbi ſic dr̄. ſi infidel̓ deſcēdit odio xp̄iane fideidiſcedat. Nō ē .n. frat̓ aūt ſoror ſubiectꝰ ẜuituti ī hmōi. Nō ē .n. pcm̄ dimiſſo .ſ. illo ꝑꝑ deūſi alij ſe cōpulauerit. Cōtumelia ꝗppe creatoris ſoluit illiꝰ mr̄imoniū circa cū ꝗ̄ relinꝗt̉ ⁊cͣh̓ ibi. ⁊ ſic pꝫ pͥª ꝟi. qꝛ̄ ⁊cͣ. Ad ẜaꝫ ꝟi. dico ẜBona. ut. s. ꝙ nō erit ſolutū mr̄imoniuꝫ qͦ adſub̓aꝫ. Et hͦ triplici rōe. Prīo rōne cuitāde ſimulatiōis ⁊ deceptiōis. Poſſent .n. aliꝗ īfideles ad fidē accedē ⁊ ꝯiuges xp̄ianas acciꝑe: ⁊poſtea illas relīquēdo illudē. Iō eis talia faciendi map̄ſtet̉ eoꝝ mr̄imoniū nō ſoluit̉ qͣꝫtūcūqꝫ ad īfidelitatē relabāt̉. Scd̓o rōe approbādeꝟitatꝭ. Nā ī xp̄ianis ⁊ fidelibꝰ mr̄imoniuꝫ ſignificat īſolubilē vnionē xp̄i ⁊ eccl̓e. ⁊ ꝑ ꝯn̄sillud erit īſolubile. Iſte due rōes ſi dn̄i Gōa.Tertia rō ē rōc ꝑfecte fūdatiōis. Nā qꝛ baptiſmꝰ ē oīuꝫ ſacr̄oꝝ fudam̄tū: ⁊ in ipſo īprimit̉ caona. ꝙn̄.ract̉ īdelebil̓: ⁊ ꝑ ꝯn̄s durāte fūdam̄to durantoīa ſacr̄a ī eo fūdata. Mr̄imonium ē ſacr̄m. qͦmnr̄imonierit ī qͦcūqꝫ idclibile qͣꝫtūcūqꝫ ad īfidelitatē diſē n̄ ꝯuerius.labat̉. Et h̓ exp̄ſſe cū alijs ēt dictis ī alia ꝟitan̄ vult ſinc cte on̄dit Inno. in. c. qͣꝫto. exͣ de diuor. vbi ſiad ifideli.ad lr̄aꝫ dr̄. Si alt̓ īfideliū ꝯiugū ad fidē xp̄i cōuit̉ mrimonuertat̉: ali̓o l̓ nullo mō: vl̓ nō ſine blaſphemiaxp̄i: l̓ ut trahat eū ad mortale ei cohītare nolenFay. dici.pite: ſi fidel̓ ē pōt ad ſcd̓a vota cōuolare. Si aūtiduco idifaalt̓ fideliū ī hēſim labat̉. ⁊ relinꝗt̉ vinēte alt̓oad ſcd̓as nuptiaſ nō trāſibit. h̓ ibi. qr̄ ⁊c̄. Sꝫdicēs. ſic̄ infidel̓ ꝯuerſus ad fidē pōt alteri copulari: qn̄ alt̓ ꝯiugū facit aliꝗd ī ꝯtumeliā creatoris: ſic ⁊ iſte fidcl̓ ad īfidelitatē ꝯuerſus: qꝛfacit ī cōtumeliā cręatoris: poterit alt̓ in fide remanēs alteri mr̄imonio copulari. Dico ꝙ nōē fil̓e. qꝛ in pͦ īfideli ad fidē ꝯuerſo: licet matrimoniū eēt veꝝ: nō tn̄ erat ratū ⁊ firmū. 28. q̄i. Nlō ē ratū mr̄imoniū qd̓ ſine deo ē. ait Augu. in 2º āt ad infidelitatē ꝯuerſo eſt ratā. ⁊ iōin pͦ ſoluit̉. ī 2º no. qr̄ ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ 2ª pͥncipal̓ veritas huiꝰ cōcl̓onis. Ad tertiā ꝟi. q̄ ꝓpͥe ē ſenſus ꝯcl̓onis dico duo. Pꝰ ꝙ ſimpl̓r ⁊ ablolute fidel̓ tū īfideli nō pn̄t ꝟo mr̄imonio cōpl̓ari⁊ ſi copulat̉ nō erit mr̄imoniū. 28. q. i. §. ex hiſitaqꝫ euidē t̉ colligit̉. ⁊. c. caue. vbi ſic dr̄. Caue xp̄iane gētili aūt iudeo filiā tuā .ſ. xp̄ianamtrade̓ ⁊cͣ. h̓ ibi. Et. c. ſe. dr̄ ſic. Nō oꝫ cū hōib3 2hēticis .i. infidelibꝰ dicit gl. int̓miſcē cōnubia:⁊ filios vel filias dare: ſꝫ potius acciꝑe .ſ. perverba de futuro. ſi tn̄ ſe ꝓſitēt̉ xp̄ianos eē futuros ⁊ catholicos. hec ibi. Et dn̄s Deut̓. 7. ⁊Exo. 32. hͦ ipſū ꝓhibuit dicēſ. Nō accipiaſ vxorē filijs tuis de filiabꝰ alienigenarū: ne traducāt eos poſt deos ſuos ⁊cͣ. h̓ ibi. Scd̓o dico ꝙſub ꝯditiōe pn̄t ſpōſalia ꝯͣhi int̓ fide lē cū infideli. hec āt ē ꝯditio: ut dicēdo ſi infidelis ꝯueriatur. pͥª ad Cor. 7. Sanctificat̉ mulier infidel̓ꝑ virū fideleꝫ: hͦ ēt on̄dit dictū. c. nō oꝫ. 28. q.i. in fi. Nō tn̄ ꝙ poſtqͣꝫ ꝯuerſus ē ad fidē: nonſufficit ad eoꝝ mr̄imoniū illa ꝓmiſſio ſcā pͦ ſubꝯditōe qn̄ īfidelis ꝯuerſus īfidel̓ erat: ſꝫ idigꝫnouo ꝯfenſu. tū qꝛ illa ꝯditio fuit ꝑ ꝟba de futuro. ut ī. d. c. nō oꝫ. tū qꝛ nō erat mr̄imoniumſꝫ. ſpōſalitiū. ſpōſalia gͦ cū ꝯditōe ſup̄dcā pn̄t ſicri int̓fidelē cū īfideli. ſꝫ nō mr̄imoniū. qr̄ ⁊cͣ.Et ſic pꝫ tertia veritas. Cōcor. beatꝰ Tho. ⁊Octrus de tarantaſio. in. 4. di. 39. qr̄ ⁊cͣ.De negligētia dn̄oꝝ circa erroreſiud̓oꝝ ꝯº 3ªTcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Rectores mīſtrātes in terra iuſtitiā grauit̉ errāt: fierroribꝰ iudeoꝝ ⁊ falſoꝝ xp̄ianoꝝ cuꝫipſis īdebite ꝯuerſantiū: aut diſſimulāt: aut ꝓuidē nolūt. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Primaꝟi. ē. viꝝ dn̄i terraꝝ poſſint exactiōes face̓ iniudeos. ª ꝟī. ē. an licite poſſint tenē penasqͣs indeis ꝓ trāſgreſſiōe legū ⁊ ſtatutoꝝ īflixerūt. 3ª ꝟi. ē īſta: qͣ pena debēt cū iudeis īdebite ꝯuerſātes puniti. Ad pͥmā dico ẜm beatuꝫTho. ꝙ qͣꝫuis iudei merito ſue culpe ẜm legeſſubdāt̉ ẜuituti: dū ⁊ dn̄i terraꝝ eoꝝ bona oīaacciꝑe pn̄t tāqͣꝫ ſua: ita tn̄ ꝙ eis vite neceſſarianō ſubtrahāt̉. tn̄ ne nomē dn̄i blaſphemet̉. h̓ẜuare debēt: ut ex actiōibꝰ īcōſuetis nullatenꝰp̄grauēt̉: ad ꝯſuetas tn̄ eos cogere poſſūt finepctō. Nō tn̄ ẜm gl. 23. q. 7. c. ſiqͣ iā p̄ciſi: ſuperꝟbo. qꝛ illiꝰ īꝑio: ꝙ iudei nō poſſūt ſpoliari rebꝰ ſuis: qꝛ nr̄a volūtate ſuas res tenent. ⁊ dicit̉tur dn̄i reꝝ ſuaꝝ. Sarracenos vero bn̄ poſſumꝰ ſpoliare: qꝛ res nr̄as inuitꝭ nobis tenēt .ſ.terrā ſcāꝫ: ſꝫ vbi illā dimitterēt: vl̓ alia dimiterēt q̄ nr̄a n̄ eēnt. eoſ expoliare nō poſſemꝰ. Etde hͦ plene notāt Inno. ⁊ hoſti. ex. de voto. c.ꝙ ſuꝑ his. h̓ ibi. Ad ẜaꝫ ꝟi. dico ẜꝫ btm̄ tho.ꝙ iudei cū peccāt: puniēdi ſūt pecuniaria penaſi expedit: ⁊ tāto grauiꝰ qͣꝫto indebite pecuniāextorquent. hͦ tn̄ īellige ſi iudei bona habe antp̄ter vſuraſ. Si āt nihil haberēt p̄ter bona acꝗ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten