SºExijꝓs 2dei fiue ſarraceni. vbi dr̄ ꝟſus fi. Si ꝗ ꝟo eorū ad fidē xp̄ianū ꝯuerterīt: poſſeſſiōes hē̓dirates ⁊ oīa boͣ ex integro eis exhibeant̉. h̓ ibi.Ubi gl. dic̄: ꝙ boͣ infideliū ꝯuerſoꝝ ſequunt̉eos niſi ſint vſurarie vel de rapina comꝑata.Hec .n. reſtituēda ſūt vl̓ vēdēda his ꝗbꝰ accepta ſūt: vl̓ hēdibꝰ eoꝝ: ꝗ ſi nō inueniunt̉ poterint ſic ꝯuerſis tanqͣꝫ pauꝑibꝰ ꝑ ep̄m aſſigri⁊cͣ. Sꝫ dic q̄ſo. poſito ꝙ filij iudeoꝝ ad fidemꝯuertant̉: pn̄t ſine pctō aliꝗd de bonis ꝑentuꝫretinẻ. Dico ꝙ tales ſue hēditatis debet hr̄eportionē. ex d̓ iudeis. c. iudei. 2. ⁊ hͦ ẜꝫ Hoſ.⁊ Ber. ītelligit̉ p̄ter ẜuos eoꝝ: ꝗ eos p̄ceſſerūt ī fide. qꝛ illos nō recuꝑabūt. C. de epiſc. ⁊cle. d̓o nob̓. §. is ita. ar. di. 54. c. fr̄nitatē vr̄aꝫEfficiūtur .n. iudeoꝝ ẜui liberi cū volūt efficixp̄iani. Dicit tn̄ Ray. ꝙ ſi xp̄ianꝰ emit ẜuumiudcū vel īſidelē ⁊ fiat xp̄ianꝰ nō ꝓpt̓ hͦ efficitliber: ſed remanct ẜuus: qꝛ ẜuitꝰ iniroducta ēēt diure dīno. 35. di. c. ſexto die beſtie ſt̓ creato⁊ per ius gentiū. di. j. c. ius gentiū. ⁊ a iure canonico ꝯfirmata. 12. q. 2. eccl̓aruꝫ ẜuos. videꝯuerari. .iv.glo. di. j. c. ius gentiū. ſuꝑ ꝟbo ſeruitutes. qꝛibi adducit duos modos vn̄ inducta ſit ẜuitꝰ.Et tandē dicit ꝙ ẜuitꝰ inducta ē de iure gētiū:qo ſithebnō ꝙ cā pͥmo īuenerit: ſꝫ eā īuētā approbauitadhuc īvn̄ ſi bellū ſit iuſtū ꝗ capit̉ fit ſeruus capiētis.eſbueriā23. q. 5. c. dicat. ⁊ peccat captꝰ ſi recedit a dn̄oſuo. 17. q. 4. c. ſi ꝗs ẜuū. ſecꝰ ſi bellū ſit iniuſtūqꝛ licet ei fugere dū pōt. ff. de captiuis. l. nihiliudti pbiti.intereſt. h̓ dicta glo. Io. His dictis ꝯcordatBoff. ⁊ Hoſt. Et addit Ray. ꝙ vbi de bona ꝯſuetudine n̄ ſolēi xp̄iani eē ẜui: cōſuleremꝙ dn̄s ī remiſſionē pctōꝝ manumittēt eos vl̓ſaltē ꝓ pccūia mēdicata vl̓ ẜuitio ad tp̄s p̄ſtitocarnes ⁊ ſcaẜm arbitriū boni viri ſeipſos redime̓nt. 12. q.omnꝰ ma ſſa2. cū redēptor. vbi ſic dr̄. Cū redēp oͣ nr̄ totiꝰjutreſcat ⁊ꝯditor creature ad hͦ ꝓpitiatꝰ hūanā voluit carnē aſſume̓: vt dīnitatis ſue gr̄a dirrupto qͦ tenebamur captiui vinculo ẜuitutis. pͥſtine nosreſtitueret libertati. Salubrit̓ agit̉ ſi hoīes qͣsab initio naͣ liberos ꝓtulit: ⁊ ius gentiuꝫ iuSoſubſtituit ẜuitutis in ea qͣ nati fuert manumita fe. q. jͣ. jtentis bn̄ficio libertati reddant̉ ⁊cͣ. h̓ ibi. Etſi ꝟba Breg. Et hͦ ſane ꝑutile eſt ꝯſiliū dn̄isvenetoꝝ ꝗ iſtos īfideles emunt ⁊ ẜuos poſſidēt ⁊cͣ. Et h̓ volo tibi ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓o.¶ De mr̄imōio iudeoꝝ ⁊ alioꝝ īſideliū ꝯº.Ccipe ẜam ꝯcl̓oꝫ vꝫ. qͣꝫuis iudei ſiniTIdeclinandi. nec iudea cū xp̄iano mr̄i9º ẜmonialit̓ copulari poſſit: tn̄ poterat inter ceſponſalia fieri. Pro cuiꝰ declaratiōe volo notemꝰ qͥdā dc̄a dn̄i Bona. ⁊ poſtca noſtras ſolitas inꝗremꝰ ꝟꝟitates. ¶ Eſt igr̄ notādū ẜmBona. di. 39. 4. ſnīaꝝ. ꝙ in veteri teſtamento duo erant mulieꝝ infideliū gnaͣ. Quedamn. erant de t̓ra Canaanquā dn̄s filijs iſrl̓ ſpōponderat: ⁊ ꝓpt̓ illius gentis obſtinationemin īfidelitate mādauerat eas occidēdas. Et cūtalibus mr̄imoniū ficri erat ꝓhibitū. vn̄ ſi ꝗde ppl̓o iſrl̓ cū ill̓ ꝯͣxiſſet cū eēt ꝯͣ p̄ccptū dn̄i: nerat mr̄imoniū. Alie aūt de alijs nationibꝰ īfideles erāt: ⁊ cū eis mr̄imoniū fieri nō erat ꝓhibitū: vbi tn̄ lapſus ad idolatriā nō timeret̉.Et ſic Ioſch ꝯͣxit cū muliē egyptiaca. Ben̄.xlj. Et Moyſes cū ethiopiſſa. Nūeri. 12. Etẜm hͦ dꝫ intelligi illud Dcut̉. xxj. Si egreſſuſad pugnā ⁊c̄. Et rō qͣre nō ꝓhibuit deꝰ iſtas⁊ pͥmas ſic: ẜm Bona. eſt duplex. vna qꝛ pͥnias iudicauerat de oēs reas eſſe mortꝭ. aliaeſt qꝛ erant obſtīate ī malo. In nouo autē teſtamēto alit̓ ē. qꝛ infidel̓ ē duplex vꝫ. aut qꝛ caret fide. aut qꝛ caret fidei ſacr̄o. Si cāet fid̓ tm̄vbi hͦ notū ē: tal̓ diſꝑitas īpedit mr̄imoniū: ſꝫnō dirrimit̉ iā ꝯͣctū: vt ſi he̓ticꝰ ꝯhat cū he̓ticabaptizata. Si āt īfidel̓ ſit: qꝛ caret fidei ſacr̄o?vtputa baptiſmo. ſi ꝯͣhit cū īfideli nihil facit ⁊dirimit iā ꝯͣctū. Sic̄ gͦ ī vct̄i teſtō pultꝰ diſparitas mr̄imonio p̄ſtabat īpedimētū: nō ſimpl̓r:ſꝫ vbi tīebat̉ ꝑiculū: ⁊ dīnū adcat iudiciū: ⁊ ſuper hͦ additū erat mādatū. Ita ī lege noua cultus diſꝑitas n̄ ſimpl̓r īpedit mr̄imoniū: ſꝫ vbitīet̉ ꝑiculū: ⁊ vbi ē diuerſitas ſacr̄i: ⁊ ꝓhibitioeccl̓aſtici ſtatuti. Hec de ītentōe predcī doctoris i. 4. di. 39. His ſic preſuppoſitꝭ tres īꝗramus ꝟi. vꝫ. Prīa ē iſta: an īter iudeos ⁊ alios īfideles ſit veꝝ mr̄imoniuꝫ. 2ª ē: an īſideliꝯuerſo cū xp̄iano mr̄imonial̓r iūcto reuertētiad īfidelitatē ſit ſolutū mr̄imoniū. 3ª ē: an̄ xp̄ianꝰ poſſit cū īfideli mr̄imonio cōpulari ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico ẜm Petꝝ de tarataſio: ⁊ ẜmcōiter de hac maͣ loquēies ꝙ int̓ īſidelesʸ ē verū mr̄imoniū: inqͣꝫtū ē ordinatū ad bonū ꝓlisẜm ꝑfectōem naͣe: n̄ ẜm ꝑfectōꝫ gr̄e. Et iō corū mr̄imoniū veꝝ ē: ſꝫ n̄ ꝑfectū: ⁊ ꝓpt̓ hͦ īfideles carnal̓r cogͦſcētes ſuas n̄ peccāt: ſi ꝓpt̓ bonū ꝓlis: aut ꝑꝑ mr̄imōij fidē qͣ tonēt̉ vxori dobitū redde̓: hͦ faciāt. h̓ eadē ſnīa pōit̉ di. 26. c.dein̄ oppōit̉. lōgū caᵐ ē ꝑ vnā colūnā. nō ponū ip̄m ꝑꝑ ꝓlixita:ē. Sꝫ ad hꝰ ꝟi. clariorem⁊ 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten