ſic. Cariſſime tu ꝯmiſiſti tot ⁊ tāta pctā: ⁊ ꝓ qͦlibet ſic debēs penitē: ſꝫ forte vita tua ad hͦ ꝑagēdū n̄ extēdēt: iniūgo tibi tn̄ talē pnīaꝫ ꝓ oībꝰ. Cōcedo āt tibi ꝙ q̄cūqꝫ ieris: ⁊ oīa boͣ q̄ facis: ⁊ mala qͥ ſuſtines iniūgo tibi ī pnīaꝫ in remiſſionē pctōꝝ. Et ꝯcedo tibi ꝙ indulgētie q̄cōit̓ dant̉ ī eccl̓a dei a qͦcūqꝫ ꝓ te fiāt: tibi ꝓſint:qꝛ alij̓ nō ꝓdeſſent. extra de pe. ⁊ re. c. qd̓ aūt.h̓ Hoſti. ⁊ ſic pꝫ 2ª ꝟi. ¶ Ad t̓tiā i. dico ẜmRay. ꝙ nc̄ariū non ē ꝙ ſingul̓ pctīs aſſignet̉pnīa. Diligent̉ tn̄ cauēdū ē: ꝙ ſi pctm̄ publicū ſit hͦ mō: ꝙ nulla tergiuerſatiōe celari poſſitplb̓ica pnīa maiorū l̓ minor qͣꝫ ſcripta reꝑiat̉īponēda ē. niſi ex magͣ cā diſpēſet̉: extra d̓ pe⁊ re. c. q̄ſitū. Si āt ſit pctm̄ occultū tūc indiſtincte ī arbitrio pōit̉ ſacerdotis. Un̄ ſi ſit vnꝰ penitēs ꝗ maxīe ī fece luxurie ſubmerſuſ ſit illi aſſignet ieiuniū ⁊ carnis marceratōeꝫ: ⁊ ſic d̓ alijſEt ſuꝑ oīa ꝯſide̓t ꝯtritōeꝫ penitētis. de pe. di.j. c. mēſurā. vbi dr̄. Mēſurā āt tꝑis ī agendapnīa: idcirco no ſatis aꝑte p̄figūt canonēs ꝓvnoqꝫ crimīe vt de ſingulis dicat̉ qͣlit̓ vnūqd̓qꝫ emēdatū ſit. Sꝫ magis ī arbitrio ſacerdotꝭītelligētis relīquēdū ſtatuūt. Ꝙꝛ apud deū nōiā ꝓ tm̄ valet mēſura tꝑis qͣꝫ ꝓ qͣꝫto menſuradoloris: nec tm̄ abſtinētia ciboꝝ qͣꝫ mortificaⁱvitioꝝ. Propt̓ qd̓ tꝑa pnīe fide ⁊ ꝯuerſatiōepenitētiū abreuiāda p̄cipiūt ⁊ ꝓ negligētia ꝓtelāda exiſtimāt. Tn̄ ꝗbuſdaꝫ culpis modi pnīeſt̓ īponēdi. h̓ ibi ad lr̄aꝫ. Et ſic pꝫ iſta ꝯcl̓o.Quō ſatiſfactio ad pctī deletionem ordine.tur. Concluſio tertia.Tcipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Ubi ē ꝟa ſatiſfactio ibi dei charitas ē. ⁊ nulla perꝯn̄s pctī mortal̓ aīe ſordidatio. Sē ſuhꝰ ꝯcl̓ois ē: ꝙ ſi ꝗs ꝟc vult de pctīs ſatiſface̓q̄ra vt ſit ī charitate. qꝛ ſi ī charitate nō eēt nec̄qꝫ ſaluaret̉. j. ad Coꝝ. 13. Si diſtribuero oēsfacultates meas ⁊cͣ. Nā vt dic̄ Petrꝰ de tarātaſio. 4. di. 15. ꝟa ſatiſfactō duo īcludit. Pºculpe deletōꝫ: ⁊ aīcitie dei ꝑ pctm̄ amiſſe reſtitutōeꝫ q̄ fine gr̄a neqͣqͣꝫ fiet. Ad hꝰ ꝯcl̓ois d̓claratōꝫ tres īꝗramꝰ ꝟi. Pª ꝟi. ē. an̄ poſſit ꝟafieri ſatiſfactio de vno pctō ſine alio. 2ª ē: anꝯfitēs cū ꝓpoſuo n̄ cauēdi: ⁊ pnīaꝫ faciēs: ꝟeſatiſfaciat. ¶ 3ª ꝟi. ē: ꝗd faciet ſac̄dos ſi pctōrdicat ſe illā pnīaꝫ face̓ n̄ poſſe. ſic̄ cōit̓ ꝗdā dice̓ ſolēt. Date mihi oēm aliā pnīaꝫ excepta abſtinētia. qꝛ iciunare n̄ poſſū. ¶ Ad pͥmā dicoẜm Pet. vbi. sͣ. ꝙ pctā mortalia exꝑie ꝯuerſi2onis differ̄t: ⁊ ex ꝑte auerfiōiſ ꝯuēiūt. O ē .n.pctm̄ mōtale: vt dic̄ Aug. auerſio ē ab īcōmtabili bono: ⁊ ꝯuerſio ad ꝯmutabile bonum.O īa gͦ pctā ī hͦ ꝯuēiūt: qꝛ ab vno ⁊ eodē ſingl̓ſūmo bono auertūt. Sꝫ qͣꝫtū ad ꝯuerſionē diſſer̄t. qꝛ lꝫ qd̓lꝫ pctm̄ ad bonū ꝯmutabile ꝯuertat̉: n̄ tn̄ ad vnū tm̄: ſꝫ hͦ pctm̄ ad illud ꝯmutabile bonū: ⁊ hͦ ad illd̓. Ut luxuria ad declectatōeꝫ ⁊ voluptatē carnis. Auaritia ad delc̄atōꝫ⁊ voluptatē pecūie. Suꝑbia ad delc̄atōꝫ ⁊ voluptate horis ⁊ ābitōis: ⁊ ſic de alijs. Et dicitb. Aug. ꝙ pctm̄ magꝭ hꝫ rōeꝫ offēſe ex ꝑte auerſiōis qͣꝫ ꝯuerſiōis. vn̄ ſic ait. Pctm̄ n̄ ē appetitꝰ malaꝝ reꝝ: ſꝫ deſertio bonoꝝ. Sꝫ cū ſatiſfactio tollat offeſā. gͦ tollit auerſionē. Nonlū idutat:qj ⁊ quātaiollit̉ āt offēſa qͣꝫdiu manet ī aīa id qd̓ dei amidit. on̄dircitie ꝯͣriū ē. Et ꝑ ꝯn̄s nūqͣꝫ pot̓it ꝟa ſatiſfaº fieri qͣꝫdiu manet offēſa d̓i. qͣꝫdiu āt ī aīa ē pctm̄pr̄ nr̄ ſuimortale: tādiu rēanet offēſa dei: gͦno potit defone: ⁊ fl̓ia.vno pctō ſine alio ꝟa ſatīſfaº fieri. audi Aug.rā pnīaꝫ indude ꝟa ⁊ falſa pnīa. Et pōit̉ d̓ pe. di. 3. c. ſt̓ plureſ. Scio īꝗt dn̄ꝫ inimicū eē oī crīoſo. quo gͦcrimē reẜuat: de alio reciꝑet veniā. Sine amore dei ꝯſęq̄ret̉ veniā: ſine qͦ ēt iuē et gr̄am. Etde pe. di. 5. c. fr̄es. ſic dr̄. Fr̄es vr̄os .i. ep̄os ⁊p̄ſbyteros āmoemꝰ. Ne falſiſpēitētijs laicoꝝaīas decipi: ⁊ ī īfernū d̓trahi patiāt̉. Falſā aūtpnīaꝫ eē ꝯſtat: cū ſpretꝭ pl̓ibꝰ de vno ſolo pnīeagit̉: aut ſic agit̉ de vno ꝙ n̄ recedat̉ ab alio.vn̄ ſcriptū ē .ſ. Iaco. 2. Qui totā legē īpleue̓ioffēdat āt ī vno: factꝰ ē oīuꝫ reꝰ .ſ. qͣꝫtū ad vitꝭetnā. Sic̄ ſi oībꝰ pctīs eēt īuoluiꝰ. Ita ſi ī vnotm̄ mancat et̓ne vite ianuā nō ītrabit. hͦ ibi. qͥre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pͥª ꝟi. ¶ Ad ẜaꝫ dico ꝙ cū ponitētie iniūcte ſatiſfaº p̄ſupponat culpe deletionē̄: pꝫ ꝙ tatit cōfitēs nō cōſeꝗtur culpe rēiſſionē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s qͣꝫtūcūqꝫ pēiteat n̄ ei valet ad vitāSꝫ valet tātū quātū ⁊ cct̄a boͣ ī mortali facta.Elaborei tn̄ ſacerdos ſalutaribꝰ moitis: illumad verā pn̄īaꝫ reduce̓: ⁊ ſi n̄ p̄t: n̄ neget ſibi penitēnā quā pōt. ex d̓ pe. ⁊ re. c. ꝙ ꝗdā. vbi ſicdr̄. ꝙ ꝗdā. ⁊ īfra. Eoꝝ ꝗ crīa ꝯfitēt̉: ⁊ tn̄ aſſerūt ſe n̄ poſſe abſtine̓. ꝯfeſſio ē r̄cipiēda lꝫ n̄ ſitꝟa. ⁊ eis d̓ crībº ꝯſiliū dꝫ exhiberi ⁊ crebris ⁊ſalubris moltꝭ ē pnīa eis īdicēda. h̓ ibi ad lr̄aꝫqr̄ ⁊cͣ. Sꝫ ponamꝰ ꝙ poſtea ad verā pnīam īducat̉: nūꝗd dꝫ oīa pctā pͥma cōfiteri: ⁊ de eisſatiſface̓. Cōit enēt ꝙ ſic. Et rō: qꝛ ī pͥma cōfeſſiōe n̄ fuit dimiſſa culpa. ⁊ ſi n̄ fuit culpa dimiſſa quo pot̓at e ſatiſface̓ vt gr̄am prome
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten