Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

ſiqua eſſent. Et hanc puto portionem illā eſſequam filiꝰ ꝓdigus petebat pr̄i. Luce. 15 Damihi portōem ſub̓e me ꝯtingit. Alia dr̄ legitima portio vocat̉ quarta falcidia. Que habet̉ acꝗ̄rit̉ iure inſtitutōis vt extrancꝰ ē inſtitutꝰ heres alicꝰ illa hereditas ē exhauſtalegata: tūc ille īſtitutꝰ pōt ſibi detrahe̓ quartāpartem hereditatis de ſingul̓ legatis p̄terqͣꝫ dlegatis ad pras cās de ꝗbꝰ nihil pōt detrahe̓.extra de teſta. c. raynaldus.. C. ad. l. ſalcidiam. totum. legitima portio dr̄ trebellianica vt ꝗs eſt inſtitutꝰ heres rogat̉ vtalij reſtituat hereditateꝫ. Tal̓ nāqꝫ inſtitutuspōt retinere qͣrtaꝫ ꝑiē de tota hereditate. ff. adtrebellianū. totuꝫ. Et dr̄ trebellianica a trebelliano huiꝰ egis actore. Et ſic pꝫ pͥma ꝟi. Ad ẜam dico filij legitimi ingreſſū religionis pͥuātur hereditate pr̄na: nec parētes eos exhereditare pn̄t: qͣꝫuis laici eēt īcām ingͣtitudinis incidiſſent. C. de epiſ. clericis. deo nobis. in fi. ſac̄ qd̓ dicit̉. 19. q. vlti.c. vlt. vbi dr̄. Nūc āt monachus eēt ipſores ſuas oēs obtuliſſe videat̉: ſi pͥus teſtatꝰſit. Exinde iudicio eius ceſſante .i. ipſo de rebꝰ ſuis diſponēte: lege diſponit̉: vt ſi liberos hꝫ: in qͦs aut nihil aūt minꝰ legitima portione donādi titulo ꝯtulerit: eatenꝰ ſubſtantic monaſterio deſtinate detrahent̉. ne ꝗdtingat circa liberos iniquū .ſ. ne habeāt minꝰlegitima. Itē ex nouella liceat parētibusliberos vel liberis ꝑentes ab hereditate ſua repellere monachos factos: qͣꝫuis dn laici fuerātin cām ingratitudinis inciderūt ⁊cͣ. ibi. Ecce ex hoc vltimo ꝟbo ingͣtitudo abolet̉ īgreſſū religionis. Sil̓r irregularitas. χ6. di.c. j. ēt pōit glo. ſuꝑ ꝟbo ingͥtitudīs. e. c. vl. Ꝙtū ad ttiā dico ſi pr̄ hꝫ filios legitimoſvl̓ nepotes tūc licet pr̄i naͣlibꝰ ſilijs: eoꝝ mr̄idar relīqͣre vnā vnciā vltra vl̓ ſoli ꝯcubine ſemiunciā vltra. C. de naͣlibꝰ liberisl. mr̄e. Si āi hꝫ aliqͦs legitime deſcēdētesſed aſcēdētes tm̄: tūc relicta ꝑte legitima aſcēdētibꝰ: reliquū inter filios naͣles diſtrubuerepōt. ſi nec aſcēdentes nec deſcēdētes hēattūc ei licet filios naͣles inſolidū hēdes īſtituereSed poſito pr̄ eiꝰ decederet ab īteſtato: tūcſi ſuꝑſūt filij legitimi. nec legitīa vxor: filijnaͣles ab īteſtato ſuccedūt ī duabꝰ vncijſ: ita tn̄ ſi mr̄ ſuꝑeſt viril̓ ei portio de ipſis det̉. Spurijaue. ꝓrſuso īpullegio carēt vni leges. C.nālibꝰ liberis aut̉. licet. Ep̄i in̄ facere debēt avterqꝫ ꝑentū talibꝰ liberis ncͣia ſubmīſtret ſuppetūt facultates. extra eo duxit ī mr̄i.quā po. adul. c. hr̄ent. Et volo ſufficiāt ẜa parte huiꝰ ẜmonis. Dc onere filioꝝ pꝰ mortē pr̄is. ꝯſideꝰErtio loco purāoneraFilioꝝ detionē v. deamꝰ. vbi tres ꝯcl̓oesſubiūgamꝰ vꝫ. Prīa ꝯcl̓o ē iſtaSic̄ ſiliꝰ hēditario iure bōa poſſidet pr̄is: ſic idē filiꝰ debito iur̄ ad oīa tencimn ſuꝰrdꝑſoluēda debita pr̄is. 2ᵐ ꝯcl̓o ē iſta. ſincgͣui ꝯſcīe dāno trāſit filiꝰ ſi negligētia differatteſtm̄ īplere pr̄is. ¶3ª ꝯcl̓o ē iſta. ſi ꝗd illicitocumulauit pr̄ dꝫ filiꝰ ꝗcꝗd extorſit reddere: culpe ſatiſfacere patris. filiꝰ tenet̉ ad debita pr̄is. ꝯcl̓o pͥma.duores⁊Tcipe pͥmā ꝯcl̓one ⁊cͣ. vt.. In hacriores ciceꝯcl̓one aīa cara ī totū ordinē inceliores iniureptū ẜuabo. Plures .n. qͣꝫ tres vꝫdūnenientesiponere ꝟi. Accipe igit̉ ſenſū hꝰ ꝯcl̓onis: bn̄ri rtmāſeri filij notēt oēs. Sēſus igit̉ ē filij tenenturad oīa debita pr̄is ꝑſoluēda. Ad cꝰ declaratio tria noͣndaſt̓. Prīo noͣndū ē ē diſtinguēdū int̓ legata debita. debita ſine alitiores i iue.ſubtractiōe ſue legitīe filiꝰ ſoluere dꝫ. Sꝫ de lefiherelſuogatis alit̓ ē: qꝛ pōt pͥus ſuā legitimā ſubtrahe̓:dija n̄euē de reſiduo d̓bita pr̄is ſoluere: ſi otſt legatadioritꝰ ſapiſupple ill̓ ſolutis legitīa remaneret: qm īmanci nihislegitīa pr̄ filiū gͣuare potuit. ē ſnīa Hoſti.tlē ſufficē: inRay. Uldcrici. nondū aliꝰ modꝰ tep tredioritnēdꝰ ē qn̄ hereditas ſufficit ad ꝑſoluēda de creditoribita legata pr̄is. Un̄ leges ciuiles vnoº dicūt. alioº lex canonis ꝯſcīe. Leges .n. ciuiles dicūt qn̄ hereditas ſuffic̄: diſtīguēdūē̄: aut filiꝰ fcc̄ īuētariū: aut. Si fec̄ tenctniſi qͣꝫtū hereditas ſufficit. C. iure deli. l. i.imꝰ. S fecit ſuū dānū. Dānū .n. qd̓ ꝗs ſuacepa ſētit ſibi īputet. Debet .n. oīa debita pr̄isſoluere. ẜm leges ciuiles. Scd̓m ꝟo iudiciū ꝯſcīe diceret̉ ſiue ſecerit īuc̄tariū ſiuetęnet̉ tātū quātū hereditas ſufficit. Et ſi filiuspotēs eēt: qm̄ ꝗcꝗd hꝫ hꝫ rōne pr̄is ꝗ̄ illi dedit. Ecc̄. 7. Mem̄to niſi illas fuiſſestūc filiꝰ ī ꝯſcīa boͣ charitate dēret pr̄is debitaſolue̓ legata vt eiꝰ aīa liberaret̉. vt apl̓usait: ſuoꝝ maxīe dōeſticoꝝ curā hꝫ: fidenegauit: īfideli dct̄ior ē. Et ſi de corꝑe dr̄ꝫqͣꝫto magꝭ. aīa ꝟificari dꝫ. P noͣn̄dū ad de