ſiqua eſſent. Et hanc puto portionem illā eſſequam filiꝰ ꝓdigus petebat pr̄i. Luce. 15 Damihi portōem ſub̓e q̄ me ꝯtingit. Alia dr̄ legitima portio qͥ vocat̉ quarta falcidia. Que habet̉ ⁊ acꝗ̄rit̉ iure inſtitutōis vt cū extrancꝰ ē inſtitutꝰ heres alicꝰ ⁊ illa hereditas ē exhauſta ꝑlegata: tūc ille īſtitutꝰ pōt ſibi detrahe̓ quartāpartem hereditatis de ſingul̓ legatis p̄terqͣꝫ dlegatis ad pras cās de ꝗbꝰ nihil pōt detrahe̓.extra de teſta. c. raynaldus. ⁊. C. ad. l. ſalcidiam. ꝑ totum. ¶ 3ª legitima portio dr̄ trebellianica vt cū ꝗs eſt inſtitutꝰ heres ⁊ rogat̉ vtalij reſtituat hereditateꝫ. Tal̓ nāqꝫ inſtitutuspōt retinere qͣrtaꝫ ꝑiē de tota hereditate. ff. adtrebellianū. ꝑ totuꝫ. Et dr̄ trebellianica a trebelliano huiꝰ egis actore. Et ſic pꝫ pͥma ꝟi.¶ Ad ẜam dico ꝙ filij legitimi ꝑ ingreſſū religionis nō pͥuātur hereditate pr̄na: nec parētes eos exhereditare pn̄t: qͣꝫuis dū laici eēt īcām ingͣtitudinis incidiſſent. C. de epiſ. ⁊ clericis. deo nobis. in fi. ſac̄ qd̓ dicit̉. 19. q. vlti.c. vlt. vbi dr̄. Nūc āt cū monachus eēt hͦ ipſores ſuas oēs obtuliſſe videat̉: ſi pͥus teſtatꝰ nōſit. Exinde iudicio eius ceſſante .i. ipſo de rebꝰ ſuis nō diſponēte: lege diſponit̉: vt ſi liberos hꝫ: in qͦs aut nihil aūt minꝰ legitima portione q̄ donādi titulo ꝯtulerit: eatenꝰ ſubſtantic monaſterio deſtinate detrahent̉. ne ꝗd cōtingat circa liberos iniquū .ſ. ne habeāt minꝰlegitima. Itē ex nouella nō liceat parētibusliberos vel liberis ꝑentes ab hereditate ſua repellere monachos factos: qͣꝫuis dn laici fuerātin cām ingratitudinis inciderūt ⁊cͣ. h̓ ibi. Ecce ex hoc vltimo ꝟbo ꝙ ingͣtitudo abolet̉ ꝑ īgreſſū religionis. Sil̓r irregularitas. χ6. di.c. j. hͦ ēt pōit glo. ſuꝑ ꝟbo ingͥtitudīs. e. c. vl.¶ Ꝙtū ad ttiā dico ꝙ ſi pr̄ hꝫ filios legitimoſvl̓ nepotes tūc licet pr̄i naͣlibꝰ ſilijs: ⁊ eoꝝ mr̄idar l̓ relīqͣre vnā vnciā ⁊ n̄ vltra vl̓ ſoli ꝯcubine ſemiunciā ⁊ nō vltra. C. de naͣlibꝰ liberisl. mr̄e. Si āi nō hꝫ aliqͦs legitime deſcēdētesſed aſcēdētes tm̄: tūc relicta ꝑte legitima aſcēdētibꝰ: reliquū inter filios naͣles diſtrubuerepōt. Ꝙ ſi nec aſcēdentes nec deſcēdētes hēattūc ei licet filios naͣles inſolidū hēdes īſtituereSed poſito ꝙ pr̄ eiꝰ decederet ab īteſtato: tūcſi nō ſuꝑſūt filij legitimi. nec legitīa vxor: filijnaͣles ab īteſtato ſuccedūt ī duabꝰ vncijſ: ita tn̄ꝙ ſi mr̄ ſuꝑeſt viril̓ ei portio de ipſis det̉. Spurijaue. ꝓrſuso īpullegio carēt vni leges. C. d̓nālibꝰ liberis aut̉. licet. Ep̄i in̄ facere debēt avterqꝫ ꝑentū talibꝰ liberis ncͣia ſubmīſtret ẜꝙ ſuppetūt facultates. extra d̓ eo ꝗ duxit ī mr̄i.quā po. ꝑ adul. c. cū hr̄ent. Et h̓ volo ſufficiātꝓ ẜa parte huiꝰ ẜmonis.¶ Dc onere filioꝝ pꝰ mortē pr̄is. ꝯſideꝰErtio loco purāoneraFilioꝝ detionē v. deamꝰ. vbi tres ꝯcl̓oesſubiūgamꝰ vꝫ. Prīa ꝯcl̓o ē iſtaSic̄ ſiliꝰ hēditario iure bōa poſſidet pr̄is: ſic ⁊ idē filiꝰ debito iur̄ ad oīa tencimn ſuꝰrdꝑſoluēda debita pr̄is. ¶ 2ᵐ ꝯcl̓o ē iſta. n̄ ſincgͣui ꝯſcīe dāno trāſit filiꝰ ſi negligētia differatteſtm̄ īplere pr̄is. ¶3ª ꝯcl̓o ē iſta. ſi ꝗd illicitocumulauit pr̄ dꝫ ⁊ filiꝰ ꝗcꝗd extorſit reddere:⁊ culpe ſatiſfacere patris.Ꝙ filiꝰ tenet̉ ad debita pr̄is. ꝯcl̓o pͥma.duores⁊Tcipe pͥmā ꝯcl̓one ⁊cͣ. vt. sͣ. In hacriores ciceꝯcl̓one aīa cara ī totū ordinē iā inceliores iniureptū nō ẜuabo. Plures .n. qͣꝫ tres vꝫdūnenientesiponere ꝟi. Accipe igit̉ ſenſū hꝰ ꝯcl̓onis: ⁊ bn̄ri rtmāſerieā filij notēt oēs. Sēſus igit̉ ē ꝙ filij tenenturad oīa debita pr̄is ꝑſoluēda. Ad cꝰ declarationē tria noͣndaſt̓. ¶ Prīo noͣndū ē ꝙ ē diſtinguēdū int̓ legata ⁊ debita. Nā debita ſine alitiores i iue.ſubtractiōe ſue legitīe filiꝰ ſoluere dꝫ. Sꝫ de lefiherelſuogatis alit̓ ē: qꝛ pōt pͥus ſuā legitimā ſubtrahe̓:dija n̄euē⁊ de reſiduo d̓bita pr̄is ſoluere: ſi otſt legatadioritꝰ ſapiſupple ꝙ ill̓ ſolutis legitīa nō remaneret: qm īmanci nihislegitīa pr̄ filiū gͣuare n̄ potuit. h̓ ē ſnīa Hoſti.tlē ſufficē: ⁊ inRay. ⁊ Uldcrici. ¶ 2º nondū ꝙ aliꝰ modꝰ tep tredioritnēdꝰ ē qn̄ hereditas nō ſufficit ad ꝑſoluēda decū creditoribita ⁊ legata pr̄is. Un̄ leges ciuiles vnoº dicūt. ⁊ alioº lex canonis ⁊ ꝯſcīe. Leges .n. ciuiles dicūt ꝙ qn̄ hereditas nō ſuffic̄: diſtīguēdūē̄: aut filiꝰ fcc̄ īuētariū: aut nō. Si fec̄ nō tenctniſi qͣꝫtū hereditas ſufficit. C. d̓ iure deli. l. i.imꝰ. S nō fecit ſuū dānū. Dānū .n. qd̓ ꝗs ſuacepa ſētit ſibi īputet. Debet .n. oīa debita pr̄isſoluere. h̓ ẜm leges ciuiles. ¶ Scd̓m ꝟo iudiciū ꝯſcīe diceret̉ ꝙ ſiue ſecerit īuc̄tariū ſiue nōtęnet̉ tātū quātū hereditas ſufficit. Et ſi filiuspotēs eēt: qm̄ ꝗcꝗd hꝫ hͦ hꝫ rōne pr̄is ꝗ̄ illi dedit eē. Ecc̄. 7. Mem̄to ꝙ niſi ꝑ illas n̄ fuiſſestūc filiꝰ ī ꝯſcīa boͣ ⁊ charitate dēret pr̄is debitaſolue̓ ⁊ legata vt eiꝰ aīa liberaret̉. Nā vt apl̓usait: ꝗ ſuoꝝ ⁊ maxīe dōeſticoꝝ curā nō hꝫ: fidenegauit: ⁊ īfideli dct̄ior ē. Et ſi hͦ de corꝑe dr̄ꝫqͣꝫto magꝭ. d̓ aīa ꝟificari dꝫ. P noͣn̄dū ad de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten