Sº. vxxjVsocculiū: ⁊ illud cedat ī dānū plurium: ⁊ ꝑmaxime reipu. ſine mora denūciādū ē vt pr̄ia velciuitas defēdat̉: vt pꝫ ī dicto. c. fortitudo. 23. q̄3. Si ꝟo pctm̄ ſit occultū: ⁊ illud ſolū ſit ī te. i.ꝯͣ te: tūc ꝟitatē hꝫ qd̓ dicit xp̄s ī pn̄ti euāgelioSi peccauerit in te fr̄ tuꝰ ⁊cͣ. vbi ſalutifera doctrina edocet̉ ꝙ an̄ denunciationē pͥus ſecretaadmonitio p̄cedat. Nō ſemel: ſꝫ pluries. Cuꝫāt iā ꝓbabilit̓ cognoſce̓ poſſumꝰ ꝙ ſecreta monitio nō valet: ꝓcedēdū ē vlteriꝰ qͣꝫtūcūqꝫ peccatū ſit occultū ad teſtiū īductōeꝫ: qui tn̄ teſtespoſſint ꝓdeſſe ⁊ nō obeē. Niſi forte extīaret̉ꝙ ad emēdatōeꝫ fr̄is n̄ ꝓfice̓t: ſꝫ exinde det̓iorſieret. Ulteriꝰ ſi ex teſtiū ꝯfuſiōe adhuc ille nōvult emēdari. ⁊c̄ dic̄ xp̄s. dic eccl̓ie .i. p̄lato quēſi nō audierit ſit tibi ſic̄ Etnichꝰ ⁊ publicanꝰ. inō comedas: nō bibas: nō cōuerſatōeꝫ cū illohēas. Et hͦ ſufficiat qͣꝫtū ad pͥmā ꝟi. ¶ Ꝙͣtuꝫad ẜam dico ẜm btm̄ Tho. ẜa ẜc. q. 33. ꝙ illabn̄ficia q̄ nō debent̉ certe ꝑſone: ſꝫ oībꝰ cōiterſiue ſint tꝑalia ſiue ſpūalia. nō oꝫ nos q̄rē ꝗbilla īpēdamꝰ. alioꝗn efficeremur vite aliene exploratores. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cū fr̄na correctio ſe ad oēsextēdat: ſic̄ fr̄na dilectio: manifeſtū ē ꝙ qͥrē nōdebemꝰ qͥs corrigamꝰ. ſꝫ ſolū ꝗ nob̓ occurrūt.Ex qͦ infert̉ ꝙ nec religioſis clauſtrū exire licꝫloſociciatꝭvi delinquētes corrigāt ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad ttiā dic̄Buil. ꝙ ſi tales laborāt craſſa ⁊ ſupina igͦrantia q̄ nō excuſat. ⁊ credat̉ ꝙ corrigibiles fiant:admonēdi ſūt. Sꝫ ſi laborāt igͦrantia ꝓbabilidicit ꝙ credit nihilominꝰ eis dicēdū eē ꝟitatēnō qꝛ ipſi peccāt: ſꝫ ꝓpt̓ ꝑiculū ⁊ dānū alienū ⁊agroꝝ vl̓ lamones iiiniuriā ſcoꝝ. Nā nō rite ordinatꝰ decipit audientes. Et ꝗ tꝫ rē ꝓximi dānificat eū. Hec ⁊ ſij. Eitimilia dico ſi ē ꝑſona ꝑſuaſibil̓: ſecꝰ ſi nō: ſꝫ potiꝰ timeret̉ de ſcādalo. Tn̄c .n. ſuffic̄ ſi dicā p̄lato: nō denūciādo vl̓ accuſādo: ſꝫ ſimpl̓r notificādo: ſi forte remediū ꝯueniēs poſſet adhibē.De eo āt quē ſcit tene̓ ꝓ vxore quā nō pōt: dic̄idē: ꝙ ſi ꝓbare nō pōt: dicēdo agit īdiſcrete niſi credat ꝙ audiē̄ ſꝑatꝰ ſit ī hac ꝑte ꝑitoꝝ ꝯſilioobedire. Si ꝟo ꝓba ē poſſit ⁊ ſciat. tūc dꝫ eisdice̓: ⁊ cū ſuꝑioribꝰ ſi n̄ crede̓t diuortiū ꝓcurar̄niſi forte īuicē manē vellēt ſic̄ fr ⁊ ſoror. qr̄ ⁊c̄¶Ꝙ a correctōe fr̄na nullꝰ excipit̉. ꝯcl̓o tria.Tcipe tertiā cōcl̓onē vꝫ. Quiſꝗs illofit a via declinās ꝟ vitatis oēs illū corrigāt ⁊ ad viā reducāt eꝗtatis. Hurꝯel̓onis ſēſus ē ꝙ hͦ p̄ceptū de correctiōe fr̄naad oēs ſe extēdit. Et ad huiꝰ declaratōeꝫ btūs9º ZCho. ẜa ve. vbi. sͣ. dicit ꝙ duplex ē correctio.Una qͥ ē actꝰ charitatis: q̄ ad emēdatiōem fr̄isdelinquētꝭ ꝑ ſimpl̓ cē admoniiōeꝫ ſpāl̓r tēditEt h̓ ad oēs charitatē hn̄tes ꝑtinet: ſiue ſit ſb̓ditꝰ: ſiue p̄latꝰ. Alia ē correctio q̄ ē actꝰ iuſticieqͣ ītēdit̉ bonū cōe qd̓ n̄ ſolū ꝑ ſimplicē admonitionē fr̄nā ꝓcurat. ſꝫ qn̄qꝫ ꝑ pūitōeꝫ vt dicet̉ infra ī t̓tia ꝑte huiꝰ ẜmonis: ⁊ tal̓ correctio ad pͥlatos ⁊ ad oēs rēpu. gubernātes ſpectat. Adhoꝝ āt clariorē noticiā tres īꝗramꝰ ꝟi. Pª ēEx qͥ oēs ꝓximū corrige̓ dēnt correctiōe q̄ eſtactꝰ charitatꝭ: q̄ro an ſuꝑiores ꝑ īferiores ſintcorrigēdi. 2ª ꝟi. ē ſi n̄ hn̄s charitatē teneat̉ alios corrige̓ .i. vnꝰ ꝗ ē ī pctō mortali teneat̉ aliūpctōrē corrige̓. 3ª ꝟi. ē ſi ꝗs timēdo ne delinquēs deterior fiat debeat a correctiōe ceſſare.¶ Ꝙͣtū ad pͥmā pono hāc regulā gnaͣlē ꝙ oēſſuꝑiores maxīa cū reuerētia ſūt ꝑ iferiores cōrigēdi. Audi apl̓m. j. ad Chi. 5. Seniorē īꝗtne īcrepaueris: ſꝫ obſecro vt pr̄eꝫ. Nō .n. dicē dēs vt fieri ſolet: fratachione: ptachiōe. Ethͦ ītellige vbi ꝑiculū fidei n̄ īmine̓t: qm̄ tūc publice arguēdi eēnt. In̄ Paulꝰ Petꝝ: qꝛ legalia ẜuabapublice rep̄hēdit. ad Bal. 2. Cūat veniſſet petrꝰ ātioc hiā ī faciē ei reſtiti .i. publice rep̄hēdi. glo. ip̄e .ſ. petrꝰ bn̄ de legalibꝰ ſētiebat: ſꝫ alios exº ſuo ⁊ ꝑ indiſcretōeꝫ ſuā ī eirorē ducebat. iō dic̄ Paul. In faciē eiꝰ reſtitiqꝛ rep̄hēſibil̓ erat. Et infra ſi tu iudeꝰ cū ſis .ſ.natiōe: gnālit̓ ⁊ nō iudaice viuis .ſ. cibū gētilium n̄ diſcernēdo a cibis ẜm ritū iudeoꝝ: quōgētes .i. gētiles cogis .ſ. tuo exēplo iudai. arei. legalia obẜuare. glo. Cogebat eos nō docētis īperio: ſꝫ ꝯuerſatōis exēplo. Exᵐ .n. p̄latiqͦdāmō qͥdā ſubditi coa tio ē. h̓ glo. ⁊ Nicolaus de lira ſic ait. Ex his pōt elici tal̓ rō minusdꝫ gētilis qͣꝫ iudeꝰ iudaice viuē. ſꝫ petrꝰ iudeꝰnō viuebat iudaice: nec viuēdēbat: gͦ minꝰ gētiles .i. galate. Et ita redarguēdꝰ erat. Petrꝗ ſuo exº gētiles trahebat ad ritum iudaicū. h̓Nicolaꝰ de lira. h̓ miſſa faciamꝰ. Suffic̄ gͦ hācregulā acciꝑe gnaͣlē ꝙ vbi ſcādalū fidei nō ē:⁊ aliꝗ ex ſuꝑioribꝰ delinquāt: ſūma cū reuerētia ꝑ īferiores corrigēdi ſūt. aug. Aug. Paulꝰ inꝗt corrigēdo perꝝ ſuꝑioribꝰ exᵐ dedit: vtſi aliqn̄ deuitarēta via: nō ꝯturbēt̉ ſi a minoribꝰ rep̄hēdant̉ ⁊cͣ. Seniorē gͦ ne īcrepauerꝭ: ſꝫobſecͣ vt pr̄eꝫ: iuuenes vt fr̄es vetulas vt mr̄esiuuēculas vt ſororeſ ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pͥª ꝟi. Ꝙͣͣtūad ẜaꝫ dico ꝙ correctio fr̄na pōt ꝯſiderari: auty 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten