Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

rogē̓t. Tertia ꝯº ē iſta. Inuigilēt oēſ ꝯfeſſioneſ ut viribꝰ pccā ad mēoria ſtudeāt r̄uocaiDe int̓rogatiōibꝰ ī ꝯfeſſiōe fiēdis ꝯº pͥmaTcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. ut. Ad cꝰ declarationē tres inꝗramꝰ ꝟitateſ. Pē. ſi ꝯfeſſiones audire votētībꝰ ſit vitabona neceſſaria. an ſufficiat ſcīa. Scd̓a ꝟi: anilīa ſit bona ꝯfeſſio: qn̄ penitēs ſolū dicit velſic: ſacerdos int̓rogat ſingula. Tertia ꝟi.ē. an liccat ſacerdoti ſpecificationē introgarꝭſone. Ꝙtū ad pͥmā dico vite bonitas pōt cōſiderari dupl̓r: aut quātū ad neceſſitatē ſacramēti: aut qͣꝫtū ad ut ꝯfitēs dignꝰ efficiat̉ ſacr̄oꝝmiſter. Ꝙtū ad pͥmū ē neceſſaria. qm̄ bonis qͣꝫ malis ſacerdotibꝰ prāſ tal̓ ꝯceſſa ē. Acͣn. gnaͣlis diſpēſator gubernator deꝰ vult utmalitia ꝑticularis p̄iudicet bono cōi: ut dic̄ bona. ī. iiij. di. xviiij. Si aūt ꝯſiderat̉ vita bonaqͣꝫtū ad ẜm: tūc dico ſic pͥª Pe. iiij. Sic̄ boni diſpēſatores ml̓tiformis gr̄e dei. Et tibibo ancͣie rōe. exº. Aucͣte ꝗdē ſic. Augu. depe. di. vi. c. i. circa mediū capl̓i. Sacerdos inꝗt cui oīs offert̉ pccōr: an̄ quē ſtatuit̉ oīs languor .i. māifeſtat̉ ī nullo eoꝝ iudicādꝰ ſit inalio iudicare ē ꝓmptꝰ. Iudicās .n. aliū ē iudicādꝰ ꝯdēnat ſeipſū. Cognoſcat igit̉ ſe purget ī ſe qd̓ alius videt ſibi offerre. Caueat uia ſe ꝓiecerit ꝗcꝗd ī alio dānoſum reperit ⁊cͣ.ibi. Auditex. iii. q. vij. c. ſine pcc̄o. Qui ſine pccō ē vr̄m pͥus ī illa .ſ. aīa peccatrice lapi mittat. ad aliena ꝗppe diluēda pccā ibāt .ſ.iudei ſua reliq̄rāt. Reuocēt̉ itaqꝫ intꝰ adſcīam ut pͥus ꝓpria corrigāt. tūc aliena reprehendāt. hec ibi. Et. c. ſe. dr̄. Iudicet ille de alterius errore: hꝫ qd̓ in ſeipſo ꝯdēnet. Iudicet ille agit eadē ī alio putauerit punienda. Ne de alio iudicat ī ſe ferat ſnīam .i.faciat ſe dignū cōdēnatōe ⁊c̄. ibi. Et ſūt verba Ambro. ſuꝑ beati īmaculati. Et. c. ſe. dr̄.In grauibꝰ .i. mortalibꝰ pccīs ꝗs poſitꝰ: ſuis p̄mit̉ aliena diluit .ſ. de vite tmīo. Cūctꝭn. liqͥt: qꝛ is diſplicet qui ad intercedenduꝫmittit̉: irati animus ꝓculdubio ad deteriora.uocat̉. Scriptū ꝗppe ē .ſ. Prouer. xvi. Uictime īpioꝝ abhominabiles ſūt deo. vota iuſto placabilia. hinc .n. ē qd̓ ſcriptū ē Gen̄. iiij.Reſpexit dn̄s ad Abel ad munera eius. adCayn āt ad munera eiꝰ reſpexit ⁊cͣ. ille.Et ſt ꝟba Bre. Eadē ba ponunt̉. xiiij.v. c. ſcriptū ꝗppe ē ⁊cͣ. Idē. c. ſe qd̓ īcipit. po-ſtulatꝰ. .i. q. i. c. neceſſe dr̄. Neceſſe ē utda ſit manꝰ delluere ſordes curat. Nec tacraqͦꝫ deteriꝰ inꝗnet .ſ. qͣꝫtū ī ſe ē ſi ſordida ſequēſlutū tenet. Scriptū nāqꝫ ē .ſ. Iſa. i. Mūdamini offertis vaſa dn̄̄i. glo. i. ſubditoꝝ aīas. qꝛdn̄s ī eis ſedet. xxiij. q. iiij. c. Nabuchodonoſor. xxxij. q. v. ſi Paulꝰ. Et ſūt ꝟba Gre. īregiſtro. Et. i. q. i. c. fert̉. circa finē dr̄. Vulnerato .n. paſtore. curādis ouibꝰ adhibꝫ medicinā. Aut quō ppl̓m or̄onis clipcotucat̉:iacul̓ hoſtiū ſeſe feriēdū exponit. Aut qͣtē fructū de ſe ꝓducturꝰ eſt: cꝰ graui peſte radix infecta ē. maior metuēda ē locis illis calamitasvbi int̓ceſſores ad locū regiminis adducunt̉:qui dei in ſe magis iracūdiā ꝓuocent quemſemetipſos placare debuerant. hec ille.bat̉ rōe. ſicut .n. mīſteriū ꝯfitentis viuiſ.i cāt̉rantur: tani illumināt̉ ceci. ita ꝯgruū eſt ut ipſe ſit illunata mouerminatꝰ. Itē xp̄i vice gerit ī t̓ris. merito iuſtꝰ dꝫ. Itē ſcā a ſcīs tractare debet ⁊cͣ.xel. hcc Th.bat̉ exº quō q̄ſo ꝗſ ī ceno pānū lauabit: ſic quo ꝗs in ſordibꝰ exn̄s alioꝝ ſordes mūdabit.iſunt fiende. v.In̄ accipe hāc regulā gnalē. Quicūqꝫ ꝯfeſſioſcns. cur. quomodēnes intēdit audire: duo ꝑmaxīc hr̄e ꝓcuretſ. ſcīam cōpetētē: vitā honeſtā. Audi Aug.ulia: liber velide pe. di. vi. Caueat inꝗt ſpūalis iudex ut ſic̄nemis vtiſenet. iᵈ cōmiſit crimē nequicie: ita careat muneſecularisſcīe: oꝫ .n. ſciat cognoſcē ꝗcꝗd dꝫ iudicare.Iudiciaria nāqꝫ poteſtas expoſtulat. ut quedꝫ iudicare diſcernat. diligēs igit̉ inꝗſitor ſubtiliſqꝫ inueſtigator ſapiēter qͣſi aſtute interroget a peccatore: qd̓ forſitan ignorat: verecunmanifeſturdia velit occultare. ibi. qꝛ̄ ⁊cͣ. Ꝙͣtū ad ẜaꝫ dian recenscit Buil̓. illa cōfeſſio bona eſt niſi peccatoryl ſacro: honepotiꝰ ꝯfteri dimitteret. qͣꝫ ore ꝓprio cōfiteret̉.oper quos ſo .n. ſuꝑbia ē. de pe. di. v. c. i. verſus finē. qꝛ⁊cͣ. Ꝙͣtū ad tertiā dicit Raymūdꝰ ſic̄ ꝯfitēti licet ſpecificare ꝑſonā ita nec ſacerdoti interrogare. qꝛ̄ ⁊cͣ. Et ſic pꝫ pͥma cōcl̓o. qꝛ̄ ⁊cͣ. Quomodo ſit interrogandus peccator inconfeſſione. Concluſio ſecunda.Ccipe ẜam cōcl̓onē. vꝫ. Hoc ſibi memorie tradāt ꝗcūqꝫ cōfeſſiones audire peroptāt: ut debitis circūſtātijs peccatores introgent. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. Pꝟi. ē. ꝗs ſit modꝰ ẜnādꝰ in introgatiōibꝰ infeſſiōe fiendis. ꝟi. ſūt iſte circūſtātie ini̓rogande. ꝟi. ſi vnū pcm̄ vel plura relinq̄rent̉ obliuionē. quō deiebit̉ illud. Quātumad pͥmā dico ẜm btm̄ Tho. in. iiij. di. xix. ī ex