venerit: vel ꝗ bona iniuſte detinet: vl̓ ꝗ odiuꝫin corde gerit: recognoſcat ſe veram penitentiam non poſſe peragere ꝑ quam ad eternamvitā ꝑuenire valeat: niſi negociū relinquat vl̓officiū deſerat: ⁊ odiū ex corde dimittat. Bona quidē q̄ iniuſte abſtulit reſtituat: arma deponat: vlteriꝰ vſqꝫ nō ferat: niſi ꝯfilio religioſoꝝ ep̄oꝝ ꝓ defēdēda iufticia. nō tn̄ deſperet:ꝗcꝗd boni fecerit vel facere poterit: hortamurvt faciat vt deus oīpotens cor illius ad pnīaꝫilluſtret. ⁊. c. ſe. dicit̉ ſic. Negociū qd̓ ante cōuerſionem ſine peccato exercuit: hͦ etiam poſſconuerſionem repetere culpa nō fuit. Sūt autem plura negocia q̄ ſine peccatis exhiberi autvix aut nullatenꝰ poſſunt. Que gͦ ad peccatuimplicant̉: ad hec neceſſe eſt vt poſt cōuerſionem animꝰ non recurrat. h̓ ibi. ⁊. c. ſe. Fr̄esinꝗt noſtros ep̄os ⁊ preſpyteros āmonemꝰ neſalſis penitētijs laicoꝝ animas decipi: ⁊ ī īſernum ꝓtrahi patiant̉. Falſam aūt pnīam eſſecōſtat: cū ſpretis pluribꝰ de vno ſolo penitētiaagit̉: aut cū ſic agit̉ de vno vt non diſcēdat̉ abalio. vnde ſcriptū eſt .ſ. Iacobi. 2. Qui totamlegem obſeruauerit. offendat aūt in vno: facieſt oīuꝫ reus .ſ. qͣꝫtū ad vitam eternam. Sicutenī ſi pctīs oībus eſſet inuolutus: ita ſi in vnotm̄ mancat: et̓ne vite ianuā non intrabit. Falſa enī eſt penitētia cū penitēs ab officio vel curiali vel negociali non recedit: qd̓ ſine pctīsagi nullatenus p̄ualet. Aut ſi odium in cordegeſſerit. aut ſi offēſo cuilibet nō ſatiſfaciat: autſi offendenti offenſus nō indulgcat. aut ſi arma ꝗs gerat ꝯͣ iuſticiā. Hec oīa tibi. Primū⁊ ſecūdū. c. ē Beorgij. Ettertiū Innocētij ſecundi. Ex ꝗbus pōt colligi quibꝰ modis falſapenitentia dicat̉. Tu ipſos collige modos: etdeclara. qͣre ⁊cͣ. ¶ Septima conditio dr̄ volūtatis ⁊ non coactionis: ſicut confeſſio Achorfuit. Ioſue. 7. c. audi ꝓph̓am. Uolūtarie ſacrificabo tibi. audi Hiero. ꝯͣ Iouinianuꝫ. depe. di. 2. c. ſi enī. circa mediū capl̓i. Liberi inꝗt arbitrij nos ꝯdidit deꝰ: nec ad virtutē: necad vitia de neceſſitate trahimur. alioꝗn vbi neceſſitas ibi nec corona. h̓ ibi. qͣre ⁊cͣ. de volūtate ſatis dictū eſt ſupra. ¶ O ctaua ꝯditio dicitur indiuiſionis: quia vni ſacerdoti ⁊ nō pluribꝰ oīa peccata confiteri debemꝰ. de pe. di. 5.c. j. circa finem vbi dicitur. Cautus ſit ne verecūdia ductus diuidat apud ſe confeſſionemvt diuerſa diuerſis velit ſacerdotibꝰ manife-ſtare. Quedā enī vni celat: q̄ alij manifeſtādaconſeruat. Quod ē ſe laudare: ⁊ ad hypocriſimtende̓: ⁊ ſemꝑ venia carere: ad quā ꝑ fruſtra putat ꝑuēire. h̓ ibi. Et glo. ſuꝑ illo verbediuerſa diuerſis. dicit. Secus ſi quis omniapluribꝰ confitet̉: quia veniam citius mereturde pe. di. j. quē penitet. Et ratio quare veniaꝫde vno ⁊ non de alio conſequi nō poſſumꝰ eſtqm̄ ſummus deus ſumme bonus: opꝰ imperfectum nō nouit. aut enim totum hoīeꝫ ſanat.aut nihil. Audi pulcherrimū textū. d̓ pe. di. 3.ſunt plures. vbi dicit̉. Sunt plures quos penitet peccaſſe: ſed nō omnino: reſeruātes ſibiquedam in ꝗbus delectant̉. Nō aīaduertētesdn̄m ſiml̓ mutū ⁊ ſurdum a demonio liberaſſe ꝑ hoc docēs nos nūqͣꝫ niſi de oībꝰ ſanari.Si enī vellet pctā ex ꝑte reſeruari: ſeptē hn̄iēdemonia ꝑficere potuit ſex expulſis. Expulitdeclericoaūt ſeptē vt oīa crimina ſil̓ eijciēda doce̓t. legiconū canē aut auonē aūt ab alio eijciēs: neminē reliꝗt de oībꝰ.ꝗs coꝝ i hac voſ. Luc̄. 8. ⁊ Mar̄. 5. Qui liberatū poſſiderettpomibꝰ mēſiboſtendens ꝙ ſi peccata ſint mille: oportere deomnibꝰ penitere. Laudatꝰ ē enī dn̄s. qm̄ eiecto demonio locutus eſt mutꝰ. Nūqͣꝫ aliquoſanauit quē nō oīno ſanauerit. Totū .n. hoīc.ſanauit in ſabbato. Io. 12. qꝛ ⁊ corpꝰ ab īfirmitate ⁊ aīam ab omni cogitatione iudicās penitentē oportere ſimul dolere de omni crimīe orto ⁊ in aīa ⁊ in corꝑe. Scio .n. dn̄m inimicumoī criminoſo. Quo ergo ꝗ crimē reſeruat: dealio recipiet veniā: fine amore dei cōſeqͣtur indulgentiam vel veniam: ſine qͥ nemo vnqꝫ inuenit gr̄am. Hoſtis .n. dei ē dum offendit ꝑſeuerant̉. Quedā .n. impietaſ infidelitatis eſtdimidiā ſperare veniam. Nam ſine vera penitētia īueniret gr̄am. Pn̄īa .n. vera ad baptiſmi puritatē confitentē conat̉ duce̓. Recten. penitēs ꝗcꝗd ſordis pꝰ purificationē .ſ. baptiſmi contraxit: oport et vt abluat ſaltē lachrymis mētis. Sed ſatis durus ē cuius mentisdolorē oculi carnis nequeūt declinare. Sꝫ ſciat culpabilit̓ ſe durū ꝗ deflet dāna tꝑis: vl̓ mortem amici: ⁊ dolorē pctī nō oſtendit ī lachrymis. Nō itaqꝫ eſt vt quis excuſet ſe nō hr̄e fōtē lachrymaꝝ ꝗ nunqͣꝫ lachrymis on̄dit tēporaliū dolorē. Quē ergo penitet oīno pēiteat.hec ibi. Et ſūt ba Aug. ¶ Nona ꝯditio diconditiōis: qꝛ vnuſquiſqꝫ ẜm ſtatū ſuū ⁊ ſtatūꝑſone cum qua peccauit ꝓbat ⁊ confiteat̉. depe. di. 5. c. j. poſt principium paruꝫ. O portet