di recōciliatōe. pͣs. Diffuſa ē gr̄a ī labijs tuisꝓpterea bn̄dixitte deꝰ in ct̓nū. Diffuſa tunc ēgra in labijs ꝟginis. qn̄ ea ꝓferēte ⁊ dicenteEcce ancilla dn̄i: fiat mihi ẜm ꝟbū tuū. mūdus ſue diſcordie cū deo recōciliatōeꝫ accepit.Luc̄. j. Ipſe .n. ſaluū faciet ppl̓m ſuū a pctīseoꝝ. ¶ 3º plena fuit gr̄a effuſa in donoꝝ ⁊ gͣtiarū ſuaꝝ largitionē. Bernardꝰ. Maria miſericordie ſmuꝫ oībꝰ aꝑuit: vt de plenitudineeiꝰ accipiāt vniuerſi. Captiuꝰ redēptōeꝫ. egercuratōem. triſtis cōſolationē. peccator veniāiuſtꝰ gr̄am. angelus leticiā. filiꝰ dei carnis humane ſubſtātiā. deniqꝫ tota trinitas gloriam.hec ille. ¶ 3º hec cōcl̓o ꝓbat̉ exēplo. Nam ſicorpus xp̄i mirabilia operat̉ in digne ſumēte⁊ eſt ſub accidētibꝰ velaiū: quāto magis debebat ī ꝓpria forma in vtero ꝟgīs exiſtes oꝑariꝓfecto nulli dubiū ꝙ ſi cuipiā xp̄s ē vnitꝰ pergr̄aꝫ: ꝙ p̄ſtātiſſime vnitꝰ fuerit ī ꝟgīe. Et ſicpꝫ cōcl̓o pn̄s. Dic ꝗd oꝑabat̉ xp̄s ī vi̓o mr̄is.¶ Ꝙ ſūmoꝑe ꝟgo xp̄i heres ē cōcl̓o 3ª.Ccipe t̓tiā ꝯcl̓onē vꝫ. Quia go gl̓oſa magis qͣꝫ aliqͣ creatura fuit ſꝑ cumxp̄o: merito ꝯſtituit̉ heres xp̄i ī toto regno celeſti. Pro ꝟitate huiꝰ ꝯcl̓ois noͣnduꝫꝙ tota pͥncipal̓ rō qͣre creatꝰ ē hō eſt vt regnuctnū ad tēpꝰ poſſideret. audi Breg. in li. moral̓. Ad hec inꝗt erat poſitꝰ hō in ꝑadiſo: vt ſoad ꝯditoris ſui obuiā vincul̓ caritatis aſtrīgoret: ⁊ ad celeſtē āgeloꝝ pr̄iaꝫ ſine carnis morte trāſiret. h̓ ille. Scis aūt aīa mea illū īobediētia corruiſſe: gͦ merito pͥuat̉ hereditate. Sic. niura volūt ꝙ ꝗcūqꝫ aut ꝑentibꝰ ſuis manꝰ iniocerit: aut gͣuē aūt īhoneſtā iuiuriā eis īgeſſeritmerito exhereditet̉: ⁊ poſſit aliꝰ heres īſtitui.Sꝫ pͥmꝰ hō quātā deo iniuriā ītulerit peccādonoſcis. pͣs. Hō cū in honore eēt nō inte lexit.gͦ merito pͥuat̉ hereditate: qꝛ cōꝑatꝰ eſt iumenus inſipientibꝰ: ⁊ ſil̓is factꝰ eſt ill̓: gͦ merito dꝫaliꝰ heres īſtitui. Hoc p̄ſuppoſito ꝓbo auc̄terōne ⁊ exēplo ꝯcl̓onē nr̄am. Et pͦ rōne ſic. Ilę merito regni celeſtis dꝫ heres inſtitui: in onulla fuit cā exheredatiōis. Sꝫ ī virgīe nullafuit cā exheredatōis: gͦ merito illa dꝫ heres īſtitui. ꝯn̄a nota cū maiori apud oēs iuriſtas. minor pꝫ. Nūqͣꝫ .n. ſuſit: aut nunqͣꝫ erit ereaturaſic ſuo obediēs creatori ſic reẜuās honorē: ſicqꝫ volūtati dīne ꝯſormis ſic̄ gl̓oſa ꝟgo: gͦ ip̄anullo pacto debuit exhēdari. pꝫ ꝯn̄a. qm̄ nullaalia de cā pͥuatꝰ fuit pͥmꝰ hō hereditate: niſi qꝛilla nō ſeruauit. an̄s pꝫ. audi Ambro. li. de ꝟbis dn̄i. Quid inꝗt nobiliꝰ dei mr̄e: ꝗd ſplēdidiꝰ ea: quā ſplēdor elegit: ꝗͥd caſtiꝰ ea: q̄ corpꝰſine corꝑis lotagiōe gnauit. Et vi de ect̄is eiꝰꝟtutibꝰ taceā: ꝟgo erat nō ſolū corꝑe: ſꝫ ⁊ mēte. Corde hūil̓: ꝟbis gͣuis: aīo prudēs: loquēdi partior: legēdi ſtudioſior. Et multꝭ ꝯnūeratis eiꝰ ibidē virtutibꝰ īfra ait. Talē hāc cuāgeliſta mōſtrauit. talē angelꝰ reꝑit. talē ſpūs ſanctꝰ elegit. Quid .n. in ſingul̓ moror. q̄ digͣ fuitex qͣ filiꝰ dei naſceret̉. h̓ ille. Et ꝯfirmat̉ iſta rōſic. Nullꝰ pͥmogenitꝰ dꝫ iure ſuo pͥuari cā legittīa nō obſtāte. ſꝫ ꝟgo ē oīuꝫ pͦgenita: gͦ iure ſuo pͥuari nō dꝫ. Prīogeniti aūt iure fiunticcl̓ ⁊ iniheredes. Ben̄. 25. gͦ ⁊cͣ ¶ Pro declarationehuiꝰ rōnis ē noͣndū ꝙ cōiter iſte ſunt ꝯditiōeſp̓genitoꝝ. Sūt .n. pͥ ores ī ſede. Ben̄. 43. Sederūt corā Ioſeph p̄genitꝰ iuxta p̄genita ⁊ minimꝰ iuxta etatē ſuaꝫ: ⁊ loꝗt̉ de fr̄ibꝰ Ioſeph.fide iūdti viScd̓o p̄geniti ſūt ī dignitate ſucceſſores. vn̄ē de mic. vbip̄genituſ regis rex ē. Bcn. 49. Ruben pͥmoliij. Et infr.genitꝰ meꝰ maior īperio. ¶º mō pͥmogenitꝰrit. ſiibitii. rbigͥeri. Fiſipotior ē in hereditate. Ben̄. 25. dixit Iacobſ. ad Eſau. Uēde mihi p̓genita tua. ille rn̄diEn morior ſame. Quid mihi ꝓderūt primogenita. Orta .n. erat tūc tꝑis igēs fames. Etrie viuenti donlatiuſi. Si. n. oiẜm vnā glo. Iacob illa ꝓtulit verba ſolatioſetn̄ tactꝰ a ſpū ſancto: qꝛ ad ipſū inſtituerat deusParie ſancvene ceni īcerōnem pͥmogeniture: vt pꝫ Ben̄. 27. illa verba dixit. ¶ 4ᵐ pͥmogenitꝰ ē in veneratione nobilior. Ben̄. 27. Tu es Eſau pͦgenitus meꝰꝗ rn̄dit. Ego ſū: ⁊ pat ad cū. Incuruent̉ antęte filij mr̄is tue. ¶ 5º pͥmogenitus eſt in benedictione maior. Gen̄. 27. Qui benedixerit tibi ſit ipſe benedictus. 6º in veſte delicatiorGen̄. 27. Ut ſenſit odorē veſtimētoꝝ ⁊cͣ. Etloꝗtur de veſtibꝰ Eſau. He ſunt ꝯditiōes primogenitoꝝ pͥncipales. In his oībꝰ ẜm ſpūlia cariſmata ⁊ ſpūales progatiuas ꝟgo gl̓oſapͥmogenita fuit. Et breuit ſingulas trāſeamꝰ¶ Primo nāqꝫ fuit pͥmogenita ī ſede qꝛ ſuꝑoēs creaturas ī celeſti throno ē exaltata: vt catat eccleſia. 3. Reg. 2. Et poſitꝰ ē thronꝰ mr̄isregis iuxta thronū regis. pͣsͣ. Aſtitit regina adextris tuis. ¶ 1ꝰ ipſa ē pͥmogenita in dignitatc. j. Heſter. 2. Adamauit eā rex ſuꝑ oēs mulieres: ⁊ poſuit dīadema regni ī capite eiꝰ ¶ipſa eſt primogenita in hereditate. Eccl̓. 24.Et in hereditate dn̄i .ſ. ieſufilij mei ꝗ ē dn̄s dominātiū morabor. Prouer. x. Mecū ſunt di
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten