Inde Aug. i. de ciui. dei. c. xxvi. narrat̉ de ꝗbuſdā ꝟginibꝰ Rome: q̄ ne a paganis violarēt̉: ī flumīe ſe ꝓiecerūt. de qͣrū ſalutē dubītat̉Qui enī ſibi mortē inferunt: ſibi attribuūt qd̓dei eſt. ⁊ ꝑ ꝯn̄s diuinū ſibi vſurpāt honorē: ⁊ſic mortalit̓ peccāt. qr̄ ⁊c̄. Audi pulcherrimuꝫtex. xxiij. q. v. c. ſi n̄ licꝫ vbi dicit tex. Si no lpͥuata ptāte alicui hoīeꝫ occide̓ īnocētē: cꝰ occidēdi licētiā nulla lex cōcedit ꝓfecto ꝗ ſeipſumoccidit homicida ē. Et tāto ſit nocētior cum ſeocciderit: qͣꝫto īnocētior fuit cā qͣ ſe occidendūputauit. Et infra. Iudas enī cū ſe occidit: ſcoleratū hoīcꝫ occidit: ⁊ in̄ nō ſolū xp̄i: veꝝ ēt ſuemortis reꝰ finiuit hāc vitā: qꝛ lꝫ ꝑꝑ ſcelus traditiōis .ſ. xp̄i: alio tn̄ ſuo ſcelere occiſus eſt qͣſidicat dupl̓r peccauit .ſ: tradēdo: ⁊ occidēdo ſeCur āt hō ꝗ nihil mali fecit ſibi malefaciat: ⁊ſeipſū int̓ficiēdo int̓ficit hominē īnocentē: nealiū patiat̉ nocētē .ſ. ꝑſequēdo. atqꝫ ī ſe perpetret pccm̄ ꝓpriū: ne ī eo ꝑpetret̉ alienū: longuſter. ē hec ibi. Et ſūt ꝟba Aug. pͦ de ciui. dei.Itē ēt aliꝰ noͣbilis textꝰ ibidē: vbi dr̄. Placuitut hi ꝗ ſibiipſis volūtariā: aut ꝑ ferrum: autꝑvenenū: aut ꝑ precipitiū: aut ꝑ ſuſpēdiū: l̓ quolibet mō inferūt mortē: nulla ꝓrſus ꝓ illis inor̄one cōmemoratio fiat: neqꝫ cuꝫ pſalmis adſepulturā eoꝝ cadauera ducāt̉. Multi .n. ſibihͦ ꝑ ignorātiā vſurpant. Sil̓r ⁊ de his placuitfieri ꝗ ī ſuis ſceleribꝰ moriūt̉. hec ibi. Et glo.ſuꝑ v̓bo ad ſepulturā dicit ꝙ ꝑꝑ hoc nō dꝫ intelligi ꝙ tales debeant ſepcliri in locis ſacris:ſꝫ ītelligit̉ de ſepultura aſinima vl̓ canina ⁊c̄.De hͦ et diximꝰ. sͣ. ſeria. v. cineꝝ ī pª ꝯcl̓oneẜe ꝑtis. Iō Gr̄anus ī fine dictī capl̓i. ſi nō lꝫſic ait. Itē hͦ dicimꝰ hͦ aſſerimꝰ hͦ modis oībꝰaffirmamꝰ neminē ſibī ſpōtaneā mortē inferre debe̓: ut fugiat moleſtias tꝑales ne incidatī ꝑpetuas. Neminē ſupple dicimꝰ ſibi morteꝫīferre debe̓ ꝑꝑ aliena pccā: nec hͦ ipſo incipiathabet̉ grauiſſimū ꝓpriū. Neminē .ſ. dicimus⁊cͣ. ꝑꝑ ſua preterita pccā que magis ī hac vitaopꝰ ē ut poſſint penitēdo ſanari. Neminē .ſ.dicimꝰ ⁊c̄. ex deſiderio melioris vite qͥ pꝰ mortē ſperat̉: qꝛ reos ſue mortis melior pꝰ morteꝫvita n̄ ſuſcipit. hec ibi. Et immediate ſubiūgittria capl̓a ad hͦ ꝓpoſitū vꝫ. c. tū dixiſti: ⁊. c. nōē nr̄m. ⁊ ſupradictū capl̓ꝫ. placuit. qr̄ ⁊c̄. Ꝙtūad ẜam ꝟi. dico breuit̓ ꝙ ſꝑ vigilare debemꝰAudi Aug. Neſcis īꝗt q̄ hora vēiat. ſꝑ gͦ vigila. Et qꝛ neſcis qn̄ veniat: paratū te īueni-at cū venerit. ⁊ adhuc qꝛ neſcis qn̄ veniat ſꝑꝑatꝰ ſis. qr̄ ⁊c̄. Ꝙtū ad t̓tiā dico ꝙ moriētibuſoībꝰ: ⁊ maxīe pccōribꝰ tria horrēda p̄lia accidūt. Primū preliū eſt demonum moleſtatio.¶ ᵐ preliū ē ꝓpinqͦrū īfeſtatio. ¶ 3ᵐ preliū ē oīum ſenſuū cruciatio? Primū inqͣꝫ preliū ē demonū infeſtatio. triplicē moleſtiā ut plurimūconat̉ diabolꝰ oībꝰ moriētibꝰ īferre. Pª moleſtia ē de īfidelitate. 2ª de taciturnitate. Cde deſperatōe. Pª moleſtia ē de infidelitate.Sciūt enī demones oēs ꝙ ſine fide īpoſſibile ē place̓ deo. Ad Hebre. xi. Et ꝙ dubius īfide ē infidcl̓. exͣ de hereticis. c. dubiꝰ. Dubiinꝗt ī fide infidelis ē. Neqꝫ eis oīo credendūē ꝗ fidē ꝟitatis ignorat. h̓ ibi: Iō ad dubitandū de fide plurinū infeſtāt. Et nō ſolū ī morteſed ctiā ī vita. Apoc. iij. Eſto fidelis vſqꝫ admortē ⁊ dabo tibi coronā vite. Un̄ legit̉ de ꝙͣdā antiqͥ doctore: ꝗ cū exiremis ꝯſtitutꝰ eēt: adē diabolꝰ: ⁊ fugge epit ꝑ qōnīs modū: ꝗd ip̄ccrede̓t. Et ſibi ipſi mēte rn̄dit. Talit̓ ſe crederqͣlit̓ credit ſcā mr̄ eccl̓a. Et diabolꝰ ꝗd inꝗt credit ſcā mr̄ eccl̓a. Et ille articulos ꝗ ī ſimbuloꝯtinent̉. Et diabolus ait. Nōne ph̓ia q̄ veraſcīa ē: ⁊ ꝓcedit ꝑ veras rōes: doceth̓ īpoſſibꝰlia eē. Et ẜc paulatiue mentē illiꝰ intricādo ininfidelitatē incidit: ⁊ ſic mortuuſ ē. Poſt ꝟopaululū tꝑis ſpaciū: aliꝰ doctor nō minore doctrina fulgēs infirmatꝰ ē ad mortē. Cui apparēs aliꝰ mortuꝰ: qm̄ illi familiaris erat: introgauit cū d̓ fide ꝗd crede̓i. ⁊ ille qd̓ credit eccl̓ane foue ſitrn̄dit. Cui ille: ⁊ ꝗd credit eccl̓a: ⁊ ille ipſa credit qd̓ ego credo: ⁊ ille ꝗd tu credis: ⁊ ille qd̓credit eccl̓a.: ⁊ ille ꝗd credit eccleſia: ⁊ ille qd̓io. .oy. 6ego: ⁊ ſic nunqͣꝫ eius ſermonē potuit ab illist̓minis reuocare. Qd̓ vidēs ille mortuus voce magna clamauit. Heu mihi qꝛ ſic non fecivolui enī in infirmitate mea vltīa ī meipſo defide cū diabolo diſputare ⁊ ſuccubui: iō cinalit̓ ſu dānatꝰ. qr̄ ⁊c̄. Scd̓m preliū demonū ē d̓taciturnitate .ſ. ꝯfeſſiōis. Sciūt enī ſpūs īmūdi ꝙ ꝯfeſſio ſcā a pccīs aīaꝫ purgat. pͣsͣ. Dixiꝯfitebor aduerſū me iniuſtitiā meā dn̄o: ⁊ turemiſiſti īpietatē pccī mei: iō ī infirmitate quātū pn̄t illā ꝓlōgare ſtudēt. vn̄ ī vitis patrū dodā ꝓbo religioſo legit̉: ꝙ illi apꝑuer̄t duo demōes ī forma āgeloꝝ: ꝗ dicūt ſe a dn̄o miſſosut eiꝰ aīaꝫ poͣtaret ī celū: ſꝫ ita gͣue cū r̄ꝑiebantꝙ n̄ poſſēt eā ſerr̄. Nihilominꝰ darēt ei ad ſuapccā leuiāda modū poptimū. vꝫ ut exin ſirmiſ