poſita. vꝫ ꝙ moderatū vite regim̄ vitā ꝓlōgatde ꝯſe. di. v. c. nihil. vbi dr̄. Nihil̓ ſic iocūdūē ſic̄ cibꝰ bn̄ digeſtꝰ ⁊ bn̄ d̓coctꝰ. nihil ſic ſalutēnihil ſic ſēſuū acumē oꝑat̉: nihil ſic egritudinē fugat ſic̄ moderata refectio. Suffciētia ꝗppe nutrimētū ⁊ ſoſpuatē ſil̓ ꝓcreat voluptateꝫi. hilaritatē. Ex abūdātia ꝟo morbū fac̄ ⁊ moleſiꝰ igerit ⁊ egritudīes gnant̉ ⁊ facit. Qd̓ ētfacit fames: hͦ ēt ī plēitudo ciboꝝ. Magis ātml̓.o peiora. Fames ꝗppe ī paucis diebꝰ auſert hoīeꝫ. ⁊ liberat ex hac vita pēali. Exceſſꝟo ciboꝝ ꝯſumit ⁊ putreſce̓ fac̄ corpꝰ hūanū:⁊ macerat egritudīe diuturna: ⁊ tūc cū mortecrudeli ꝯſumit. h̓ ibi. Et ſūt ꝟba Ioānis criſoſtomi. qꝛ̄ ⁊cͣ. 2ª ꝟi. eſt iſta. Ꝙ ꝗcūqꝫ moderate qͣꝫtū ad cibos: īmoderate tn̄ qͣꝫtū ad vitia viuūt merito vita abbreuiari dn̄t. In̄ ꝓpt̓pccōꝝ ml̓titudinē. Ben̄. v. dixit dn̄ſ ad NoeErūt dies eiꝰ cētū viginti ānoꝝ. Cūqꝫ hoīesadhuc abuterēt̉ vita: a dcā qͣꝫtitate. xx: ſubtraxit ānos. Nā cētū trāſactis ānis diluuiū īundauit extminās. Et ſic expōit barbatꝰ iᶜ Hioroꝰ. Et pōit̉ ī decretis di. i. c. p̄dixerat. Uidehiſtoriā quādā Hier̄. xxviij. ⁊. ij. rn̄. xij. aliālegē. Illas .n. breuitatꝭ cā r̄liꝗ. ⁊ ſic pꝫ 2 ꝟi.Ex qͣ ſeꝗt̉ alia huic oppoſita. vꝫ ꝙ vita ſcā merito ꝓlōgari ī ſcīs dꝫ. Ecc̄. iij. Qui honoratpr̄eꝫ vita viuet lōgiore. ⁊ ſic de alijs. His oībꝰ ꝯcordat ſcūs Tho. ꝑte pª. q. xxiij. Et h̓ volo tibi ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓one. ita eꝯͣrio. Ꝙ maledixerit pr̄i ⁊ mr̄i moͣte moriat̉ .i. breuiꝰ viuetr¶ De diuerſitate finis vite bonoꝝ ⁊ maloꝝ:⁊ de prelijs anime in fine vite. Cōcl̓o tertia.Tcipe t̓tiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Licꝫ vite tminꝰ cuilibet ſit aſſigͣtꝰ: tn̄ bonoꝝ ⁊ malorū lōge diuerſus ⁊ alienꝰ ē vite exitusPª hͦ ꝯcl̓onis ꝑs ſatꝭ noͣ ē: tn̄ ex ꝑte dīne ordīatōis qͣꝫ ex ꝑte ordīſ cāꝝ ſcl̓ariū ⁊ regulatōehūana. dina .n. ordīatio ſic ſtatuit: ut mors anemīe creato euitari poſſit. p̄s. Quis eſt hō qviuit ⁊ nō videbit mortē: qͣſi dicat nullꝰ. ⁊ adhebre. ix. Statutū ē hōi ſel̓ mori. Sil̓r ⁊ ordocauſarum ſeculariū hͦ on̄dit. Neceſſe ē .n. uioē ꝯpoſitū ex qͣttuor elem̄tꝭ aliqn̄ corrūpat̉: nidic̄ ph̓s 2º d̓ gnatōe. dic̄. n. Auicēna ꝯͣria ſiappetūt ire ī regiōes ꝯͣrias. Sil̓r ⁊ regulatiohūana īmoriale hoīeꝫ face̓ n̄ p̄t pꝰ pccm̄ pͥmoꝝꝑentū. Dixit .n. dn̄s Ade. Ben̄. iij. Quia audiſti vocē vxoris tue ⁊ comediſti ex ligno ex qͦp̄ceperā tibi ne comedēs: maledcā t̓ra in oꝑetuo. Et pauliſꝑ pꝰ. In ſudor̄ vultꝰ tui veſcerꝭpane tuo: dōceruertaris ī t̓rā d̓ qͣ ſūptꝰ es puluis es: ⁊ ī puluerē r̄uerteris. In̄ origenes ſuꝑAcuiticū ait. Si hō ab initio factꝰ elegiſſꝫ vitanūqͣꝫ genꝰ hūanū moͣtalē ꝯditōꝫ tene̓t. Qr̄ pꝰꝑs hꝰ ꝯcl̓oniſ ſatꝭ clara. 2ª āt vꝫ. ꝙ exitꝰ bonorū lōge diuerſus ē ab exitu maloꝝ. Pec āt pirōe. aucͣte. ⁊ exº ꝓbat̉ aucͣte ſic. Audi Aug. d̓doctrīa xp̄iana. Nō p̄t īꝗt mali mori ꝗ bn̄ vixerit. ⁊ vix bn̄ morit̉ ꝗ male vixerit. Et idē ī li.d̓ ci. d̓i. Mala īꝗt mors putāda ē: vbi n̄ bonavita p̄ceſſit. neqꝫ ēt facit malā mortē: niſi ꝙ ſeꝗt̉ ipſā mortē. hec ille. Hic qͣꝫ pluries errantputātes illā malā eē mortē: quā ꝗs toruiſ ocul⁊ māibꝰ alijſqꝫ pauēdiſ ſignis facit. Et illā bonā eē quā ꝗs leui emiſſio flatu ꝯſeꝗt̉. Sꝫ n̄ ſicē qm̄ ⁊ plures legimꝰ bonos ī morte penaſſe:⁊ ſceleratos ut puerulos obijſſe. Audi Breī li. moꝝ. Iuſtoꝝ aīe leuibꝰ ꝗbuſcūqꝫ cōtagiji. culpis: ipſo ſcpe mortis pauore purgāt̉: ⁊ et̓ne retributiōis gaudia iā ab ipſa carnis ſolution ꝑcipiūt. Plerūqꝫ ꝟo ꝯtēplatiōis in ct̓neēt pͥuſqͣꝫ carne ſpoliēt̉: hilareſcūt. Dū vetuſtatis debitū ſoluūt: noui iā muneris leticia ꝑfruxniti toab̓iunt̉. h̓ ille. Mortē gͦ ſace̓ ſine pnīe iudicijs: hꝫpeſſima mors ē. pͣs. Mors pccōꝝ peſſima. ⁊mori ī gr̄a d̓i morſ iuſtoꝝ ē. Apoc. vl. btī mōtui ꝗ ī dn̄o moriūt̉. In̄ Iſidorꝰ de ſūmo bonoait. Illi ſt̓ d̓flēdi ī morte qͦs miſeros īfernꝰ exhac vita recipit. n̄ qͦs letificādos celeſtis aula īcludit h̓ ille qr̄ ⁊cͣ. Scd̓o hͦ idē ꝓbat̉ rōe. qͣlisvnuſꝗſqꝫ ē. tal̓ finis debet̉ ei. gͦ iuſtis ⁊ penitētibꝰ: qꝛ bōi ſt̓ bonꝰ finis debet̉: Iniuſtis āt⁊ īpenitētibꝰ malꝰ ſinis debet̉: qꝛ̄ ⁊c̄. Tertio h̓ꝑcuic mꝓbat̉ exēplo. Et ad t̓rorē pccōꝝ ⁊ gaudiū iuſtoꝝ: de ꝗbuſdā pccōribꝰ ⁊ iuſtis exēpla q̄daꝫvctis teſtī ponamꝰ ut ꝑ veteſfutura arguamꝰUbi noͣ ꝙ hos oēs ī vct̄i teſtō legimꝰ horrēmorte abijſſe. Nā ꝑꝑ pccm̄ homīcidij pͦ maleobijt. Cayn ꝗ frēꝫ ſuū occidit: ⁊ ipſe ab Amelech fuit int̓fectꝰ. Gen̄. iiij. c. 2º Pharao ꝗ ſilios hebreoꝝ oēs vocari iuſſerat ipſe pꝰ hͦ inmari rubro ſuffocatꝰ īterijt. Exo. xiiij. 3º Adonibezech ꝗ māuū ⁊ pedū ſūmitates alijs p̄ciderat ipſe ſil̓r ē p̄ciſus. Iudic̄. i. vbi dr̄. ſic. Pmoͣtē Ioſue ꝯſuler̄t viri iſrl̓ dn̄m dicētes. ꝗsaſcēdet an̄ nos ꝯͣ Cananeū. ⁊ erit duxbelli: dixitqꝫ dn̄s Iudas aſcēdet. Et ecce tradet̉ tra īmanꝰ eiꝰ. Et ait Iudas ſymōi fr̄i ſuo. Aſcēdemecū ī ſorte mea: ⁊ pugͣ ꝯͣ Canancū: ut ⁊ ego