A. .xvxVb̓ qmoedormiſ Iohe. j. Exꝑgiſcimi ebrij ⁊ flete oēſꝗ bibitꝭ vinū ī dulcedīe: qm̄ perijt .i. ꝑibit abore vr̄o. Bēs eī aſcēdet ſuꝑ trā meā fortꝭ ⁊ īnumerabil̓. dētes eoꝝ dētes leonis. Iſta eſtegēs cōſtris. ⁊ molares eꝰ vt catuli leōiſ. iſta ēgēs pedeſtris. poſuit vineā meā ī deẜtū ⁊ ficūmeā decorticauit ⁊cͣ. Et vis tu grāde iudiciuꝫaudir̄ dei. Iā eī a milleſimo an̄dēo hāc miẜaꝫitaliā tribꝰ clapẜ ānis peſteī acerra flagellauit⁊ miẜrima italia adhuc ſuꝑba ī veſtibꝰ iocꝭ etpōpis dīnas voces obaudit. O cōfuſio magͣxp̄ianoꝝ. Bos iꝗt dn̄s cogͦuit poſſeſſorē ſuu⁊ aſinꝰ p̄ſepe dn̄i ſui Iſrl̓ āt .i. ppl̓s iudaicꝰ men̄ cogͦuit. ⁊ ppl̓s meꝰ .ſ. xp̄ianꝰ n̄ ītellexit .i. ītellige̓ n̄ vult. pͣs. Tenuit eos ſuꝑbia. O ꝑti ſūtiniꝗtate ⁊ īpietate ſua. Prodijt qͣi ex adipe iniꝗtas eoꝝ trāſier̄t ī affectū cordiſ. Cogitauer̄t ⁊locutiſt̉ ncꝗtiā. īiꝗtatē ī excelſo locuti ſt̉. poſuer̄t ī tenebraſ os ſuū .ſ. deū ⁊ ſcōs blaſphemādo: ⁊ līgua eoꝝ trāſiuit ī t̓ra ⁊cͣ. ⁊ iō idē ꝓph̓aclamat ī pͣs. A tēdite celi qͣ loqͣr dicēs. Bn̄ap̄ua atqꝫ ꝑuerſa heccīe reddis dn̄o ppl̓e ſtulte⁊ īſipiēſ. Nūꝗd n̄ ipſe ē pr̄ tuꝰ ꝗ poſſedit ⁊ ſec̄⁊ creauit te. Mem̄to dieꝝ ātiqꝝ: cogita gnatōes ſingulas ⁊cͣ. vide aliqͣs ꝟſus c̓ca finē qͣl̓deꝰ mīat̉ ill̓. quā q̄ſo excuſatōeꝫ hr̄e o italia poterꝭ. vna ex ꝑte dei tubas .i. p̄dicatores alia exꝑte flagella pl̓ima hēſ. alia ex ꝑte abūdātiā frumētivini ⁊ alioꝝ tꝑaliū bonoꝝ. ⁊ tu ſuꝑbe miſer ſi hō a dn̄o accipis ītūeſcꝭ. Iob. 15. Curriticā denifiad. de. ex. col. Et tu miſerrime auare ſi a dn̄opl̓ima bona largiūt̉ recalcitras ⁊ pauꝑes ſpernis. Deut. 32. Incͣſſatꝰ ē di. me. ⁊ re. īpī. ⁊ dilatatꝰ. ⁊ O ſce. 13. Adīpleti ſt̓ ⁊ ſa. ele. cor ſuū:⁊ obliti ſūt mei. Et tu luxurioſe ſi ſanitate ⁊ cōꝑis valitudine potiris ībrodiaris: vt qꝛ loqͣr īluxurioſa fece. Ezech̓. 18. Hec fuit iniꝗtas ſodomē ſororis tue ſuꝑbia ſaturitas pāis ⁊ otiūMira certe īgratitudo hoīum ⁊ igͦrātia cecacūcta aīalia bn̄ſicio domeſticāt̉. ſola hūana coriba trſumda ꝑ dei bn̄ficia īdurant̉. In̄ Hiere. 5. dicit̉.Ppl̓o huic factū ē cor īcredulū ⁊ exaſꝑans redſēa coꝝ.ceſſerūt ⁊ abierūt ⁊ n̄ dixerūt ī corde ſuo: metuamꝰ dn̄m deū nr̄m ꝗ dat̉ nob̓ pluuiā tꝑanea ⁊ſcrotinā ī tꝑe ſuo. ⁊ ſcꝗt̉. Iniꝗtates nr̄e declinauerūt h̓ ⁊ pctā nr̄a ꝓhibuerūt bonū a nob̓.Quare ex his ſatīs pꝫ ꝙ deꝰ mal̓ tꝑalia bonatribuit vt eos dōeſticos ⁊ ſibi gͣtos faciat. Sꝫꝟo nolūt ipſis īputet̉. qͣre ⁊c̄. ¶ 2º tribuit demal̓ tꝑalia bona ꝓpt̓ maloꝝ duriorē flagellati9º. 6onē. Cū .n. ſcclerati in hac vita nec diḡni ſiupane qͥ veſcūt̉ ⁊ aqͣ quā bibūt: ſi illos ī hͦ mūdoexaltat: h̓ iō fac̄ vt acerbiore ī futurū pena feriat. In̄ criſo. ſuꝑ Math̓. Ꝙͣto inꝗt maiora ſūtbn̄ficia hōibꝰ ꝯſtitutatāto ſūt gͣuiora peccātibꝰiudicia. ⁊ Sap̄. 7. Potētes potēt̓ torm̄ta paciunt̉. Quelibet .n. maioritas ī tꝑabilibꝰ bonis pctm̄ aggͣuat: vt dic̄ btūs Tho pͥª ẜe. q. 73ar. x. Et rō ē: qm̄ qͣꝫto maior ē ī gͣtitudo: tātopctm̄ grauiꝰ: ⁊ ꝑ ꝯn̄s pena maior. pͣs. Perijtmemoria eoꝝ cū ſonitu: ⁊ dn̄s ī et̓nū ꝑmanetSic̄ .n. perit turpior ſonꝰ ꝗ de vētre hoīs egredit̉ fetēs ſic huiuſcemodi pctōres morte repētina ⁊ fetēti īſania ſubito ab ocul̓ hoīuꝫ eleuāt̉.exᵐ Amon Heſter. 5. ꝗ aīcis ꝯuocatis ſuaꝝdiuitiaꝝ magnitudinē ⁊ filioꝝ turbā expoſui⁊ qͣꝫta cū gl̓ia ſuꝑ oēs pͥncipes ⁊ ẜuos eiꝰ rexeleuaſſet eū ⁊cͣ. Et tāde ꝯcludit̉ ꝙ ſuſpēſꝰ ē amon ī ligno. vide ibi. In̄ Petrꝰ rauenas aitī qͦdā ẜmōe. Sepiꝰ ī alto ꝗs tollit̉: vt renes fōtiꝰ ꝯqͣſſet̉. h̓. ille. audi Grego. ī homel̓. ſuperMath̓. Lectio īꝗt ſcī euāgelij fr̄es cariſſimi:nos ſollicite ꝯſiderare āmoet ne nos ꝗ plꝰ ī hͦmūdo accepiſſe aliꝗd c̓nimur: ab aucͣte mūdigͣuiꝰ īde iudicemur. Cū .n. augēt̉ dona rōe:et creſcūt donoꝝ. qͣre ⁊cͣ. ¶ 3º tribuit deꝰ ſceleratis tꝑalia bona ꝓpt̓ maloꝝ pͥmiatōꝫ. Cū .n.pctōres aliqn̄ qͥdā boa oꝑa exerceāt de gnē bonoꝝ: ⁊ nullū bonū irremūeratū relīquat̉ teſteAug. Et qͦ ad pͥmiū et̓nū ob charitatꝭ defectūremūerari n̄ poſſint: vt dicet̉ ꝯcl̓o 3ª ſequētiꝯn̄s ⁊ rectū equūqꝫ ē vt tꝑalit̓ remūerent̉. vn̄ſic̄ fuer̄t ⁊ eoꝝ bona oꝑa: ſic recōpēſat deꝰ. fielemoſynas faciūt eccl̓as ⁊ pauꝑrima loca viſitāt diuitias poſſeſſiōes ſalutē nauiū ⁊ ſil̓ia r̄tribuit eis deꝰ. Si ieiunāt diſciplināt ⁊ alia bōacorꝑalia exercēt: corꝑalit̓ retribuit deus vt dādo bonā vxoreꝫ: pulcherrimos filios: corꝑisſāitatē ⁊ ſil̓ia. Si bn̄ ꝯſulūt docēt caſtigāt monēt: ⁊ alia bona ſpūalia exercēt: ſpūalit retribuit deꝰ. dādo ſanū ītellectū. diſcretā atqꝫ ꝯpoſitā locutōꝫ: ⁊ his ſil̓ia: vt d̓ eis ꝟificet̉ qd̓ dn̄sMath. 6. ait. Amē dico vob̓ receper̄t mercedē ſuā. qͣre ⁊cͣ. Itē. 22. q. j. ſi q̄libet. ī glo. ſuꝑꝟbo ī et̓no. dr̄. ꝙ ꝓſꝑitatē hn̄s ī hac vita ſpeꝫꝑdit ī ct̓na vita. Et capl̓m illud loꝗt̉ de obſtetricibꝰ Pharaōis q̄ mētite ſt̓ illi. ⁊ dic̄ ꝙ deꝰde pictate earū retribuit eis meritū ī tꝑalibusbonis. Nā dicit ibi tex. ſic. Nā benignitatꝭ earū uerces qͥ eis ī et̓na potuit vita retribui. cui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten