qꝛ nec vt milites pugͣnt: nec vt ruſtici laborāth̓ ille. Sꝫ iſta relinquiꝰ. ¶ Ꝙͣtum ad ẜam ꝑtē qͦro tres ꝟitates. Prīa e: an ſacr̄a ſint recipiēda a pb̓lico pctōre ſacerdote vl̓ religioſo. 2eſt: an ſacerdotes ⁊ religioſi ſcelerati ſint ī eorū officijs euitādi. 3ª ꝟitas ē: an miſſa boni ſacerdotis ſit melior qͣꝫ miſſa mali ſacerdotis.¶ Ꝙtū ad pͥmā pono caſuꝫ in t̓minis. Inſtatnūc qͣdrageſime tp̄s. ⁊ veniet dies ſāctꝰ paſce⁊ cuilibet fideli ī etate diſcretōis p̄cipit̉ vt cōfiteat̉: ⁊ cuchariſtiā ſumat: d̓ pe. ⁊ re. c. oīs vtriuſqꝫ ſexꝰ. Et ſcis ꝙ tuꝰ ꝓpriꝰ ſacerdos ē pb̓licus peccator: tunc animo ꝑplexus es: ſi huionon ꝯfiteris: ⁊ ab eo cōionem non accipias:eccl̓ie te noſcis ꝯͣire p̄cepto. ſi aūt facias: oīnoid indeuote facies. Quid h̓ agendū. Hic triaface̓ intēdo. Primo quandā diſtinctionē ponere. 2º quādā opinionē nō bonā recitare.:ad ꝟitatē rn̄dere. ¶ Primo diſtīctionē inqiſtā ponere intēdo: ꝙ ſacr̄a poſſunt dupliciterꝯſiderari. Uno mō qͣꝫtū ad ea q̄ ſūt de neceſſitate. Alio mō quantū ad ea q̄ ſūt de idoneitateEtū ad ea q̄ ſunt de neceſſitate ſic dico ꝙ ſacͣmentis ſufficit donū ſpūs ſancti ẜm gr̄aꝫ gratis datam: qd̓ ꝗdem donū ex dīna inſtitutionedat̉ taꝫ bonis qͣꝫ malis. Et rō qꝛ tale donū iniꝗtati nō repugnat: ita ꝙ cū ea ſtare nō poſſit:ſic̄ pꝫ in ſcīā: poteſtate ligādi vel ſoluēdi: ⁊ ſicde alijs ſpūs ſācti donis. Et rō eſt: qꝛ talia dona ad vtilitatē alioꝝ ordinant̉: ꝓpt̓ qd̓ ⁊ dn̄sieſus ꝓhibere eū noluit: ꝗ in noīe eius demonia eijciebat qͣꝫuis eū nō ſeq̄ret̉. Si ꝟo ſacramēta ꝯſiderant̉ qͣꝫtū ad ea q̄ ſūt de id oneitatetūc dico ꝙ ad debitū vſū ſacroꝝ cōcurrit meritū: ita ꝙ p̄latōis auctoritas dꝫ eē in ſāctitate iōminiſtrās dꝫ eē ſanctus ⁊ bonus. Nam cū ſitmediator pctōris ad deū nullus in culpa mortali exiſtens: vt ſic poterit bonꝰ mediator eſſecū ipſe ſit imimicus dei: ⁊ quomodo poterit amicitiā int̓ deū ⁊ peccatorē ꝓcurar̉: de ꝯſe. di4. c. quo. Ex qͣ diſtinctoe apparet ꝙ etiā mali p̄nt miniſtrare ſacr̄a. ¶ Etū ad ẜam ꝟitatēdico ꝙ qͦrūdā fuit opinio: ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ malꝰ eiſceleratꝰ pōt ſacr̄a mīſtrare: ⁊ ꝑ ꝯn̄s licitū eritab cōilla ſuſciꝑe. Et hͦ ꝓbant multiplici medio. Prīo qꝛ vita bona nō eſt neceſſaria ſacͣmentis qͣꝫtū ad neceſſitatē: lꝫ quātū ad idonettatē: gͦ a ꝗͣcunqꝫ miniſtrent̉ ſacr̄a ꝟa ſūt. 3º qꝛſacr̄a non hn̄t efficacia: ex merito hoīs: ſed invirtute dei ⁊ xp̄i filij eius. 3º hͦ ꝯfirmatur perilla capl̓a ſuꝑius allegata in pͥma ꝯcl̓one huiꝰſecude ꝑtis. Quare oēs ſācti clamāt ꝙ neqꝫ īhoīe bono: ncqꝫ in hoīe malo ꝗs ſacr̄a dei fugiat. Sed vere chariſſimi non ſic. Aliud eſtn. dice̓: malus miniſter pōt ſacr̄a ꝯficere ſicu⁊ bonꝰ. Et aliud eſt an a malo miniſtro ſacr̄aſuſcipiēda ſint. Verū .n. dicūt ſācti ꝙ a qͦcūqꝫhn̄te ptātē ſiuc bono ſiue malo ſacr̄a ꝯfici pninec ꝗſqͣꝫ ſacr̄a mali fugiat tanqͣꝫ credēs illa n̄eſſe ꝟa ſacr̄a. Nō tn̄ ex hͦ ꝯcludere poſſumusꝙ ſi alit̓ fieri pōt: oīno ab eis ſacr̄a recipiamPropt̓ca dico ꝙ a publico pctōre ſacr̄a nō ſūtrecipiēda. Publico dico ꝙ nulla pōt occultatione celari: vt nūc declarabit̉ in ẜa veritate.Et hͦ etiam ponit btūs Tho. in. 4. di. 13. Etclare ponit̉: exͣ de coha. cle. ⁊ muli. c. q̄ſituꝫ. ⁊capl̓is ēt p̄cedētibꝰ .ſ. c. ſic̄ ad extirpādā. ⁊. c.ſi āt̓ clerici. ⁊. c. tua nos. vidi oīa iſta capl̓a adlr̄am. Ab alijs aūt pctōribꝰ occultis pn̄t ſacr̄arecipi. Potuit .n. in inſtāti diuina gr̄a medite emēdari. Difficile ē .n. cōſcīas hoīuꝫ pͥuatas iudicare. xj. q. j. c. ſacerdotibꝰ. in fi. vi pin ꝯcluſione ſeq̄nti. qͣre ⁊cͣ. ¶ Etū ad ẜaꝫ ꝟitatē qͥ īmediate ad iſtā p̄cedētē ſubſeꝗtur .ſ. antales publici pctōres debeāt ī eoꝝ officijs euitari. Dico ad hͦ breuit̓ aūt tales ſūt publici etnotorij aut pͥuati. Si pͥuati tūc qͣꝫdiu ab eccl̓iaſuſtentant̉ non debent in officijs euitari: qꝛ ſicnō ſūt ſuſpēſi niſi quo ad ſe: ſic̄ ⁊ ꝗlibet exn̄s ībi. x. c.n.pctō mortali. Si aūt ſūt no orij: tūc in tali caſucū nō ſint tm̄ ſuſpēſi qͥ ad ſe: ſꝫ ēt qͥ ad alios: dico ꝙ ſic ſunt ī eoꝝ officijs cui ādi. Hāc rn̄ſionem ad lr̄am habes. ex de coha. cle. ⁊ muli. c.q̄ſitū. Queſitū ē inꝗt d̓ clericꝭ ī ſornicatōe ꝓlapſis ſi eoꝝ ſit offm̄ pͥuſqͣꝫ penituerīt audiēdū.Ueꝝ eiſi quēlibet ꝓ mortali pctō qͦ ad ſcip̄ꝫ cōſtet eē ſuſpēſuꝫ. nō dꝫ tn̄ in officijs cuitari: ꝗaqͣꝫtū ad alioſi caſu ꝓpoſito ſuſpēſus n̄ ē: niſipctm̄ hꝰ ſit notoriū ꝑ ſnīaꝫ ſeu ꝯfeſſionē fcām īiure: aut euidētiā rei qͦ tergiuerſatōe aliqͣ celāin̄ poſſit. h̓ ibi. ⁊ ſūt v̓ba bti Breg. De hͦ etiātex. 32. di. c. nullꝰ vbi dr̄ ſic. Nullus miſſamaudiat p̄ſbyteri quē ſcit indubitant̓̉ ꝯcubinamhr̄e: aut ſubintroductā mulierē. Unde ēt ipſaſancta ſinodꝰ hoc capl̓m ſub excōicatiōe ſtatuit dicēs. Quicūqꝫ ſacerdotū diaconoꝝ ⁊cͣ. hecibi. Nicolaꝰ papa oībus ep̄is. glo. ibi expōitſicut hic dictū eſt. Hoc ideꝫ ponit beatꝰ Tho.in. 4. di. 13. Et eſt omnium Theologorum generalis doctrina. quare ⁊cͣ. Et iſta ſufficiant
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten