a ſubdiacono sͣ nec apud nos: nec apud grecos put cōtrahē̓. nec poterāt a tꝑibus apl̓oꝝ⁊ ſi ꝯͣhant nō ē mr̄imoniū. hoc pꝫ ex. vj. ſinodo que in oriēte fuit celebrata: ⁊ regulā ſtatuiteis: vt xxxij. di. ſiꝗs eoꝝ: ⁊. xxxi. di. in cena⁊. lxxxiiij. di. cū in p̄terito. In hoc āt ē diſtinctū inter eos ⁊ nos. Ipſi enī ſiue ſint cōiugati ſiue nō: ꝓmouent̉ ad ſacros ordines nō ꝓmiſſa cōtinētia: vt. xxj. diſ. c. qm̄. ſed occidetales nunqͣꝫ ꝓmouētur niſi cōtinētia promiſſa:vt pꝫ .xxviij. di. c. nullū: ⁊. c. aſſumi aliquemA tꝑe aūt Firmi ⁊ Innocētij nō licuit occidētalibꝰ ad diaconatū. vel ſupra .i. p̄ſbyteratumꝓmoueri. niſi ꝓmiſſa ꝯtinentia: vt pꝫ. lxxxij.di. c. ꝓpoſuiſti ⁊. c. plurīos. ſed ſubdiaconibus vſqꝫ ad tp̄s Breg. licuit: vt. xxxj. diſ. c.āte triēiū. Occidētales gͦ licite vtūtur mr̄imonio ꝯͣcto āte ordīes ſacros: poſtea ī ſacrisordībus: vt pꝫ .xxxj. di. c. qm̄: ⁊. c. aliter: ⁊ exde cleri. cōiuga. c. cū olim. ſed pꝰ receptū ſacͣtū ordinē nō pn̄t ꝯtrahē: vt ibidē dr̄. hec oīai glo. ad lr̄am qͣre ⁊cͣ. Et hͦ volui dice̓ ꝑꝑ clariorē notitiū. ⁊ vidi dcā oīa allegata capl̓a inlocis ſuis. ne ꝑhorreſcas illa p̄dicare: Et hectibi ſufficiāt ꝓ ẜa veritate ¶ Ꝙad tertiamꝟita. dico ẜm btūm Tho. i. iiij. di. xxv. ꝙ nr̄lus alteri obligatꝰ: ⁊ ꝗ ſui ptātē non hꝫ ad ſacros ordīes ꝓmoueri pōt: ſi tn̄ ꝓmoueant̉ ordinē ſuſciptūt: qm̄ libertas nō ē de nccītate ſacramēti: lꝫ ſit de rōne precepti. Hoc ꝯfirmat̉di. liiij. c. nullꝰ. Nullus inꝗt ep̄oꝝ ſeruū alterius ad clericatus officiū ꝓmoue̓ preſūat: niſiforte eoꝝ p̄eiitio aut volūtaſ acceſſerit. ſupple⁊ ſi tacita: vt̓ dicit glo. eadē di. c. ſi ſeruꝰ. Auialiꝗd ſibi ī eo .ſ. ẜuo vē̄ Cicāt poteſtatis. debetcnī eē īmunis ab alijs ꝗ diuine militie eſt cōgregādus ut a caſtris dn̄icis .i. eccleſijs ꝗbusnomē eius aſſcribit̉ nulliꝰ nccītatis vincul̓ abſtrahat̉. Et ſūt ꝟba Lcōis pape. Itē dr̄ ī capitulo null vbi dr̄. Nulli de ſeruiſi ꝯditōe adſacros: ide eccleſiaſticos ordīes ꝓmoueanturniſi prius a dn̄is ꝓprijs: ideſt pͥuatiſ legitimālibertatē ꝯſequātur. Cuiꝰ libertatis charta an̄ordinationē ī albone .i. pulpito publice legat̉Etſi nullus ꝯͣdixerit: rite cōſcribūtur .i. ordinātur. De hac materia vide ī piſanella. ẜuuſẜo: ꝑ totū. Et hoc qͣꝫtū ad tertiā veri. ¶ Ꝙad quartā veri. dico ẜm btūm Tho. vbi ſup̄.ꝙ nullꝰ homicida vel reus ſanguīs ad ordīeſeccleſiaſticos ꝓiuoueri pōt. Et rō eius eſt tal̓Qm̄ oēs ordīes ad euchariſtie ſacr̄m refſcruntur: ꝙ pacis nobis facte per chriſtū ē ſacramētū. Et cū homicidiū paci ꝯͣriet̉: ⁊ tales occidētibus xp̄m ꝯformētur: ⁊ nō chriſto cui ꝑmaxime oēs eccl̓ie mīſtri debēt ꝯfor̄ari. iō d̓ nccītate p̄cepti ē ꝙ hoīcida l̓ reꝰ ſāguīs n̄ ordīet̉: ꝙͣuis n̄ ſit de hccītate ſacr̄i. vn̄ regl̓arit̓ tenēduꝫē ꝙ oēs ꝑticipes ī cā ſāguīs ad ſacros ordīesꝓmoueri n̄ pn̄t: vt iudex: aduocatꝰ: ſiue ꝓ actore ſiue ꝓ reo Itē aſſeſſor: official̓ teſtis noͣriꝰ ſn̄iam ſcribēs l̓ ꝓferēs: l̓ ꝗ ſcribit. atteſtationes vel legit eas dū publicātur. Itē ꝗ ſcribul̓ dictaue̓it lr̄as ꝓ tali ma ſāguīs: oēs ibi irregulares efficiunt̉: ⁊ n̄ pn̄t ꝓmoueri. Hec oīaꝯfir̄ant̉ di. l. c. ſiꝗs pꝰ remiſſionē. ⁊ di. lj. c. aliqͣꝫtos ex his ⁊ extra ne cle. vel moaci. c. ſniaꝫvbi dr̄. Sn̄iaꝫ ſāguīs nullꝰ clericꝰ dictet vl̓ ꝓferat: nec lr̄as ſcribat: l̓ dictet ꝓ vindcā ſāguīsdeſtinādos: ſꝫ nec vindcām ſāguīs exerceat:vl̓ vbi exercet̉ īterſit. h̓ ibi. Et ſic pꝫ qͣrta veritas. ¶ Etū ad ꝗntā veri. breuit̓ dico ꝙ de neceſſitate precepti ē ꝙ ordinādꝰ ſit legitie natꝰpōt tn̄ per papā diſpēſari: ⁊ tāto facilior ē diſpc̄ſatio qͣꝫto eoꝝ origo ē turpior. Nō tn̄ ꝙ ſitales religionē ingrediant̉: de iure cōi ad ſacros ordīes ꝓmoueri pn̄t ẜm Raunū. Et dehoc ꝑpulchre dr̄ diſ. lvj. c. i. ⁊. §. i. vbi ſic adlr̄am dr̄. Preſbyteroꝝ filios glo. interli. ſuſceptoſ .ſ. ex illicito coitu: l̓ pꝰ ſuſceptū ſacerdotiū a ſacris ordībus reuocemꝰ .i. ab eccl̓iaſticis officijs: niſi aut mōacuſ: aut ī canōicꝭ .i. regularibꝰ religioſe ꝓbati fuerīt ꝯuerſari. Sedh̓ ītelligēdū ē iſte. §. ad pͥnciᵐ capl̓i rfert̉: dic̄glo. de ill̓ ꝗ pr̄ne īcōtinētie imitatores fuerintUeꝝ ſi moꝝ hōeſtas eoꝝ cōmendabil̓ ſucritexēplis ⁊ aucͣte: nō ſolū ſacerdotes: ſꝫ ſūmi facerdotes fieri poſſunt .ſ. ex diſpēſatiōe. Felixcnī tertiꝰ natiōe romāuſ ex pr̄e Felice preſbitero fuit. Itē Bclaſiꝰ natōe affer ex pr̄e Ualerio cp̄o natꝰ ē. Itē Agapitꝰ natiōe romanꝰex pr̄e gordiano preſbytero originē duxit. ¶Ꝙ pl̓es ēt alij iuēiunt̉: qui de ſacerdotibꝰ natꝭapl̓ice ſēdi p̄fuer̄t. Et capº ſeq̄nti rōnē aſſigͣtꝑ ug. dicētē. Un̄cūqꝫ .i. ex quocunqꝫ pr̄e homines naſcunt̉: ſi parētū vitia n̄ ſectant̉: honeſti ⁊ ſalui erūt ī vita eterna. Semē .n. hoīs crqͥlicūqꝫ hoīe dei creatura .i. factura ē ⁊ co male vtētibus male erit: nō ipſū aliqn̄ malū crit.hec ibi. Et hoc cōfirmat pluribꝰ capl̓isᶠ eqͣntibus vſqꝫ ad capl̓m ẜm quoſdam. Sed acci