qpeO peijſcretati: ne clerici l̓ mōaci ſecl̓aribꝰ negocijs ſeīmiſccāt. c. i. vbi ſic dr̄. Multa negoᵐ ⁊ infraSecularia ad que ꝑtīet oīs carnal̓ ꝯcupiſcētiaꝗcūqꝫ plꝰ iuſto appetit hō: turpe lucrū ē. Munera īiuſte acciꝑe: vel ēt dare ꝓ aliquo ſeculari queſtu. precio aliquo ꝯduce cōtētiones vellites amare: ī placitis ſecularibꝰ diſputar: exceptā defēſiōe pupilloꝝ vel viduaꝝ: cōductoreſvel ꝓcuratores ſeculariuꝫ reꝝ. turpis verbi: lſacti ioculatores: vl̓ iocū ſeculare dilige̓. aleasamare. pōdera īiuſta vel mēſuras hr̄e. negociū īiuſtū exerce̓. canes vel aues ad venandūſeꝗ. ornamētū incōueniēs ꝓpoſito ſuo qͦrere.ī delitijs viue̓. gulas ⁊ ebrietates ſeꝗ. Ecce talia ⁊ his ſimilia mīſtris altaris dn̄i ⁊ monacitoīo īterdicimꝰ. hec ibi. Uis tu aīa tā de pͥª qͣꝫde ẜa rōne pulcherrimū audire textu. xij. q. i.c. duo. Duo iꝗt ſūt gn̓a xp̄ianoꝝ. Eſt āt vnugenꝰ qd̓ mācipiū ē: dīno offō ⁊ debitū ꝯtēplaſinulūc̉ vijtioni ⁊ or̄oni ab oī ſtrepitu tꝑaliū ceſſar̄ cōuevirules illōnit: vt ſut clerici ⁊ deo deuoti: vꝫ cōuerſi. Clevit̓arros .n. grece latine ſorſ. Inde hmoi hoīeſ vopccō mouiacātur clerici .i. ſorte electi .ſ. ſpūal̓r. Oēs eniꝫd̓intc. b. rhodeꝰ ī ſuos elegit. Hi nāqꝫ ſūt reges. glo. i. eēſacerdoicodebēt .i. ſe ⁊ alios ī ꝟtutibꝰ regētes. ⁊ ita ī d̓oideſt ī eccl̓ia regᵐ habēt. ⁊ hoc deſignat corona ī capite: hāc coronā hn̄t ab inſtitutiōe Romane ecleſie: ⁊ in ſignū regni qd̓ in xp̄o expectatur. Raſio ꝟo capitis ē tꝑaliū oīum depoſitio illi victu ⁊ veſtitu ꝯtēti nullā inter ſe ꝓpͥerecis ccmūūtatē hn̄tes .ſ. in rebꝰ eccl̓iaſticis debent oīa habere cōia. ſad hͦ veritatē hūit in pͥmuīa eccl̓iaappellaur xAliud vero ē genꝰ chriſtiāoꝝ: vt ſūt laici. laicos enim grece latīe populos. his licet tꝑaliauos fmno delpoſfide̓: ſed nō niſi ad vſu. Nihil enī miſeriꝰſerre debēē qͣꝫ ꝑꝑ nūmū deū ꝯtēne̓. his ꝯceſſū ē vxoreꝫplloꝝ raſiosducere: terrā fodere: īter viꝝ ⁊ viꝝ iudicare:cās ager̄: oblationes ſuꝑ altaria ponere: deciinferiꝰ ralimas redder. ⁊ ita ſaluari poter̄t: ſi vitiā tn̄ bn̄faciēdo debitauerint. h̓ ibi. Et ſūt verba beatiHiero ¶ 3ª. ratiodr ī ſigᵐ approbate ꝟitatꝭhimō. ij. IlaOcteꝝ enī ritꝰ: cū noui teſtī vmbre eēnt: vt opſxijiſſtēſū ē ẜmōe. x. Hinc ē ꝙ quē ī veteri fiebātteſtō imꝑfecte ī nouo ꝑfecte fieri opꝫ. In veteri nāqꝫ lege nazarei lꝫ d̓putati nō eēnt ad diuina myſteria: ſic̄ leuite. tn̄ in oſtētatiōe tꝑalium ꝯtemptꝰ comas non deferebāt: ſed oīo caput ſibi radebāt: ſic̄ ⁊ apud regulares ꝯuerſicaput raſu ferūt vel ferr debēt: ⁊ nō coronamgiiꝗa ipſi dinis myſterus nō ſunt deputati: in ꝗ98 gebꝰ dīna eos cōrēplare oporteat. Sꝫ clerici erdinati ⁊ maxīe ſacerdotes ꝗa ad dina myſtena dedicātur coronā portare debēt: in ſignūꝫꝙ dīnis ſunt ordīati myſterijs. Et dicit btūsTho. in. iiij. di. xiiij. ꝙ nazarci coronā nō deferebāt: ꝗa nondū tēpus erat regalis ⁊ perfocti ſacerdotij. Sed quero an laici peccēt coronā portātes. Dico ꝙ ſic: vt pꝫ de cleri. coninga. c. Ioānes in fi. vbi ſic dr̄ in ſnīa in fi. capituli. Accolitus ſi contraxerit nō tenet̉ deferre tonſurā: dū non habeat bn̄ficiū eccleſiaſticūquia ſi exercēs ſecularia negocia tonſurā d̓feiret in vituperiū nr̄i miſterij redūdaret. Et ſiverba Alexandri pape. iij. Et hec ſufficiāt qͣꝫtum ad primā veritatem. Dic de faciētibusclericulas beſtijs ⁊ fatuis: quod quantum ſitfidei dedecus tuipſe penſa. ¶ Quantum adſecundā veritatem. Anⁱ ſcilicet coronas ferētes heredtiate priuentur patrimoniali: ita ꝙnec poſſeſſiones proprias vel domos haberepoſſint. Et videtur ꝙ nihil proprij habe poſfint. Et hoc probatur rōne ⁊ auctoritate ⁊ exēplo. ¶ Ratione ſic. Piniſtrorum noui teſtamēti iuſtitia abundare debet iuſtiuam miniſtrorū veteriſteſtamēti. ſed leuite non acceperunt hereditatem cum fratribus ſuis. gͦ necminiſtri noui teſtamenti debent hereditare.Itē Hugo ait. Ꝙ poſſqͣꝫ ꝗſcl̓icꝰ effectꝰ ē: dꝫ d̓ſtipēdijs eccl̓ie ſuſtētari. ſꝫ hͦ n̄ eēt: ſi pr̄imoſuū retineret. gͦ videtur ꝙ abrenunciet in eoꝙ clericus eſt. ¶ Secundo hoc patet auctoritate ſuperiuſ hic allegata in pͥma veritate. ibiduo ſunt genera xp̄ianoꝝ in fine capituli.Tertio exemplo: quoniam tempus nihil̓ proprium retinuit. gͦ pariformiter ſuis officijſ d̓dizati nihil debet haber ē ꝓprij. Qn̄ dicebateis. Nolite cogitare de craſtino. Ad hāc veritatem: lꝫ ſint plures alij modi reſpondenditamen hic mihi gratior eſt. ꝙ qͣꝫuis clerici cōronā accipient: ſil̓r ⁊ ſacerdotes. nō tn̄ patrimonio renūciāt. neqꝫ alijs tꝑalibꝰ rebꝰ: qꝛ terrenoꝝ poſſeſſio nō contrariatur diuino cultuiad quē clerici deputant̉: ſed bene nimia eoꝝſollicitudo: quia vt dicit Breg. Affectꝰ in crimine c̄. Et ad illud qd̓ dr̄ de leuitis. Dico ꝙleuite hēbāt ius ī hereditate pr̄na. ſed iō nonacceperūt partē cū alijs tribubus: qꝛ ipſi eratpͦ oēs tribꝰ diſpergendi: qd̓ fieri n̄ potuiſſet ſitm̄ vnā ꝑtē terre accepiſſent. ſicut alie tribusAd illud Hugo dico ꝙ ſic̄ ītelligit̉. ꝙ ſi cleriq 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten