Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

vei habitꝰ. ſic̄ cuꝫ habitū timoris gehēne ho ſe abſtincta mal̓ oꝑbꝰ peccatis. 23. q.6. §. fi. vbi dicit̉. timorē gehenne continet ſe hōa pctō ſit cōſuetudo iuſticie: incipiqd̓ duruꝫ erat amari: incipit excludi timor acharitate: ſuccedit timor caſtus. ibi; Et ſicde alijs habitibꝰ paſſionibꝰ. Scd̓m ligātlibeꝝ arbitriū eſt obiectū. Qn̄ .n. rcꝑit̉ aliqd̓obiectū in nulla ē mali: tūc volūtas bonitatē illius obiecti inclinatur: quodāmodotenet̉ vt illud obiectū determinate velit: quōdicit̉ de beatis: qui rōne bonitatis ſūmi boniquodāmō vinculant̉ ꝯſtringuntur: vt illudſūmū bonū velint: qͣꝫuis ex naͣ ſue potentie liberi ſint: poſſint odire: aut amare: ſꝫẜm Scotū poſſēt actū ſuſpēdē amādo necodiēdo ob̓m tale. Uel dicēdū qͣꝫuis ex bonitate illiꝰ obiecti liberū arbitriū totalit̓ īclinet̉ad illud ob̓m velle: tn̄ ita det̓minat̉ ꝗn nonpoſſit vt libeꝝ ē: ex naͣ ſue potētie ab actu reſilire: qͣꝫuis nūqͣꝫ reſiliet ꝓpt̓ ordinatōeꝫ factaꝫ īter talē potētiā obiectū: qꝛ ſi reſiliret eēt deordina a. Dicittū btūs Tho. volūtas nec reſilire nec ſuſpēde̓ actū quoqͦmo pōt. ſꝫ dic̄ dencc̄itate potētia fert̉ in illud ob̓m: ita poſſet velle illud: nec ꝓpt̓ dicit ipſe tollit̉ volūtatis nr̄e libertas. .n. lumē gl̓ie volū.tatē nr̄am īmutat: cogit: ſꝫ facit vt p̄cedēti inclinatōe alia inclinatio ſuccedat: ita pͥmaexpellit̉: ẜa introducit̉ manet. ꝟbi gra. lapidi rōne ſue gͣuitatis ineſt inclinatio ad locuꝫdeorſū. hac aūt īclinatiōe manēte ſi lapis ſurſūꝓijciat̉ motꝰ ille violētꝰ erit. Si aūt deꝰ auſeret lapidi īclinatōꝫ gͣuitatis: īclinatōeꝫ daret leuitatis tūc ferri ſui ſū erit ei violētuꝫ.Et hūc modū ītelligē debemꝰ deꝰ īmutatvolūtatē abſqꝫ cogat. qꝛ p̄t in oēm naoꝑari deꝰ vt vult. Hoc de intētioc btī Tho. 1q̄ſtionibꝰ de ꝟitate. q. 22. Et ſic̄ dixi de obiecto in nulla reꝑit̉ malicie: volūtas det̉minat̉ ad volēdū ſic: ita ꝓportionabilit̓ dicoobiecto: in nulla reꝑit̉ bonitatis volūtas det̓minat̉ ad fagiēdū vl̓ nolēdum ipſū vn̄cōit̓ dicimꝰ nullꝰ pōt velle felix: nec vl̓lus pōt velle miſer: qꝛ in felicitate includit̉ oīs boni. in miſeria aūt oīs mali. Et loquor de felicitate miẜia ꝯſtimata. Sed circadicta ego dubito. Si .n. deꝰ ſic volūtateꝫ īmutat: qꝛ tollit pͥmā inclinatōneꝫ: aliā impͥmit. vr̄ mihi volūtas remaneat in ſua nali inclinatōe: nec ꝓpͥe eēt volūtas: ſed potiꝰ potitia naͣlis: naͣlit̓ libere age̓ poſſet: necſil̓itudo de lapide valet: qꝛ facit illud de potentia abſoluta: cui nihil ē impoſſibile: qd̓ īpl̓cat ꝯͣdictionē: qd̓ ꝯcedo fieri poſſe in voluntate. ſed manētibꝰ ꝯditiōibꝰ naͣlibꝰ dei potentia ordinata: aꝑꝑet deꝰ faciat: videt̉mihi aliꝰ modus dicēdi ſit rōnabilior. Tuꝟo tene exponeqꝫ vt placet: ē tibi gratum. 3ᵐ īpediēs libeꝝ arbitriū ne ita facilit̓ agat īoppoſita: eſt ipſe deꝰ. Et duplicit̓. Dn̄oqn ſine imp̄ſſione alicꝰ habitꝰ mouet ipſum adaliꝗd volēdū eligēdū qd̓ pͥus noluit: vl̓ nonclegit. ꝓuer. xxj. Cor regꝭ ī manu dei. ad qd̓cūqꝫ voluerit ꝟtet illud. Et modo mutauitpaulū apl̓m ī eiꝰ ꝯuerſiōe dixit. Dn̄e quidme vis ſace̓. Act̉. 9. c. Bal. j. 2ºº p̄t deuſmoue̓ volūtatē īprimēdo aliquā formā ī ipſa ipſa volūtas inclinat̉ in vel obiectū ⁊cͣ.Et duobꝰ modis fieri pōt: aut ꝑfecte: aut īꝑfecte. Imꝑfecte dat gr̄am viatoribꝰ de nouo volūtas inclinat̉ ad aliꝗd volēdū: hoc mouet vol ūtatē oīuꝫ penitētiū. Perfectꝟo tūc impͥmēdo formā .i. gr̄aꝫ ſua volūtatēmouet qn̄ ꝯfert aīe gl̓am: mouet volūtatē in btīs in ꝗbꝰ volūtas ſꝑ inclinat̉ charitatē ꝑfectā in ipſū ſūmū bonū: ſolū vt vlti finē: ſed ēt qͣꝫtū ad ca ſūt ad fineꝫ. Hecde intētōe btī Tho. vt.. Quartū īpediēs libeꝝ arbitriuꝫ: ne ita libere eligat ſic̄ debet: eſtdemon īfernal̓: ꝓpt̓ inſtigatōem alicꝰ apꝑentꝭ boni ꝓpi̓ qd̓ ducit̉ volūtas ad det̓minatevolēdū vel illud ⁊cͣ. 5ᵐ impediēs ē angelus inſpiratōem bonā mouet volūtatem:vt det̓minate vel illud velit pͣs. Mat. 4.Angcl̓ ſuis deꝰ mādauit de te: vt cuſtodiāt tein oībꝰ vijs tuis. 6ᵐ impediēs ē ꝯſcīa: qͣꝑꝯſinuū ſt mulū volūtatē mouet ad det̓minatevolēdū vel illud. Et iſta ſufficiāt ad pn̄s: lꝫplura alia ſint ꝗbꝰ mouet̉ volūtas ad detminate volēdū vel illud. Ad t̓tiā ꝟi. dico breuit̓ volūtas ſimpl̓r ligari poſſit: ſiilli ē in ſtatu vie īputat̉ meritū vel demeri. 15. q. 6. c. ſi a ſacerdotibꝰ: ī fine. vbi dicit̉. tm̄ attēdēda ſūt fiūt quāto que aīo .i. volūtate fiant. Ampliꝰ .n. deꝰ reſpicit ad cogitationes ſpōtaneas volūtates qͣꝫ actꝰ ꝗꝑ ſimplicitatē aūt ncc̄itate fiūt. Hoc tn̄ ītellige niſi obliget̉ ad on̄dēdū actū ſimul voluntate. vtdecapto abinfidelibꝰ. ſicut declaratū eſt ſupra