xxiſcentiſſimū fuiſſcibrutis fuiſie cōicatū. ¶ 3º hͦꝓbat̉ ex ꝑte vniuerſi. Decꝰ .n. ⁊ pulchritudoordinis vniuerſi expoſtulat rōnē brutis noneſſe cōicandā. Attende ordinē vniuerſi. qͥdaꝫn. ſic fecit deꝰ vt agāt ſine iudicio: ſic̄ lapis dūdeorſū tendit: ſicqꝫ de alijs cognitōe carētibꝰAliqͣ agūt iudicio: ſed nō libero vt bruta. Iudicat .n. ouis lupū fugiēdū eē naͣli inclinatioo⁊ iudicio: ſꝫ nō libero: vt dcm̄ ē. Quedā agūudicio libero vt hoīes: qꝛ ꝑ vim cogͦſcitiuamiudicamꝰ aliꝗd fugiēdū ⁊ ꝓſequēdū eſſe. Sedqꝛ hocipſū iudiciū nō eſt ex naͣli inſtīctu in ꝑticulari oꝑabili: īmo ex collatōne qͣdā rōnis: iōagimꝰ libero iudicio: potētes ī obiecta diuerſa. Rō .n. circa ꝯtingētia ad oppoſita viā hꝫ:vt pꝫ in dialcticis ſilogifmis. ⁊ ꝑſuaſiōibꝰ rhetoricis. Particularia āt oꝑabilia ſut qͥdā ꝯtingētia: iō iudiciū rōnis ſe hꝫ ad diuerſa. Et ꝗavolūtas ſeꝗtur iudiciū rōnis: ncc̄e ē volūtatēnpaſuaſic.eſſe liberā libertate ꝯͣdictōis. alias fruſtrarēt̉arōe vitꝯſilia: exhortatiōes ⁊ ſil̓ia. Solꝰ igit̉ hō ī ſuisrauihꝰ ē magendis rebꝰ vtit̉ rōne. Inde ph̓s ī ꝓhemioph̓ie pͥme ſic ait. Aīalia imaginatōibꝰ ⁊ mēorijs viuūt. exꝑimēti aūt paꝝ ꝑticipāt. hoīuꝫ ātarbitriū ab agenꝰ arte ⁊ rōnibꝰ viuit. Ad hͦ etiaꝫ facit illudqd̓ dicit Tulliꝰ pͦ de officijs. In pͥmis inquithōi eſt ꝓpͥa veri inꝗſitio: atqꝫ īueſtigatio. Itaqꝫ cū ſumꝰ nccͣijs negotijs: curiſqꝫ vacui: tūcamamꝰ aliꝗd vide̓: audire: addiſcē: cognitōeꝫqꝫ reꝝ: aut occultaꝝ: aut mirabiliuꝫ ad beateviuēdū ncc̄iam ducimꝰ. Ex qͦ intelligit̉ ꝙ verū ſimplex ſincerūqꝫ illud eē naͣe hoīs aptiſſipe di. expemtusmū. h̓ ille. Et O uidiꝰ pͦ metamor. Pronaqꝫcū ſpectēt aīalia cct̄a t̓rā. Os hōi ſublime dedit: celūqꝫ vide̓ Iuſſit ⁊ erectos ad ſidera tollē vultꝰ. h̓ ille. Et h̓ tibi ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓o.Ꝙ ī eodē īſtāti crcatōis aīe libeꝝ arbitriū īē ei: ⁊ ī eodē īſtāti ī qͦ creat̉ corꝑi vniat̉. ꝯºTcipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Tāta ē liberiarbitrij p̄clara bonitas: vt nō ꝑtim ⁊ ꝑtim ſiue ſucceſſiue aīe ꝯcedat̉: ſꝫ ca creata ⁊ corꝑi vnita in eodē inſtāti ipſi cōicatur.Ad cꝰ ꝯcl̓ois declarationē tres inꝗramꝰ ꝟi.Prīa eſt: qͥt in diebꝰ organizet̉ corpꝰ. hūanuꝫin vētre mr̄is. 2ª ꝟitas: qn̄ infūdit̉ aīa in ventre mr̄is. 3ª ꝟitas: an aīa ſit libera lib̓tate ꝯͣdictionis in vētre matris. ¶ Ad primam dicobreuiter: qm̄ ma iſta nimia nō indiget ſpeculatione ꝓpt̓ mulieꝝ honeſtatē: ꝙ ma ex qͣ format̉ hō: ꝑ ſex dies ſtat ſub forma lactis. nouēſub forma ſanguīs: duodecī ſub forma carnis⁊. 18. diebꝰ mēbra figurant̉. vn̄ ꝟſus. Sex inlacte dies: tres manēt in ſāguine terni. Gisſeni carne: ter ſeni mēbrafigurant. qͣre ⁊cͣ.Ad ẜam ꝟi. dico ꝙ originizato corꝑe ⁊ debite diſpoſito ꝓ introductōe aīe ītellectiue: creatdeus bn̄dictus vnā ſingularē ⁊ ꝑticularē animā in celis: ad imagine ⁊ ſil̓itudinē ſuā: ⁊ incodē inſtāti creatōis illā corꝑe infūdit. ita ꝙ īeodē inſtāti creādo infūdit: ⁊ infūdēdo creatO heretice comētator pace dixerī ph̓oꝝ: quivnicū mendacit̉ aſſigͣſti in hōibꝰ cūctis ītellectū. Et tu o miſer Ioh̓es de gianduno: ꝗ tuoin oꝑe in qōne de vnitate intellectꝰ in fine: itadicis. Sed lꝫ iſta ſit poſitio Ariſto. ⁊ comētatoris: ⁊ lꝫ nō poſſit remoueri rōnibꝰ demōſtratiuis: tn̄ ego dico alit̓: ꝙ intellectꝰ nō eſt vnusnumero in oībꝰ hōibꝰ: īmo eſt numeratꝰ ī diuerſis ẜm numeratōem corpoꝝ hūanoꝝ: ⁊ ꝑfectio dans eē ſimpl̓r. hoc aūt non ꝓbo aliquarōne demōſtratiua: qꝛ nō ſcio hͦ eē poſſibile:qꝛ ſi ꝗs hͦ ſciat gaudeat. Hec ſūt ꝟba eiꝰ. Omiſerrimi ſcpolares huiꝰ opiniōis ſectatotes:an h̓ potiſſima rō. Quo qͥſo viri ſācti de eorūbonis oꝑbꝰ premiarent̉: aut ſcelerati ſꝑ male viuentes punirent̉: nō ī aīa cogitatiua quāponit comētator ꝑſectiſſimā in gnē̓ formaruꝫabſtractaꝝ de potētia māc: qm̄ illa cū ſit de potētia mae exͣducta: corrumpit̉ ad corruptiōemmaͣe: nō in corꝑe premiant̉: nec puniunt̉: qm̄boni mala pl̓ima ꝓpt̓ deū paciunt̉: ⁊ īpij letāt̉cū malefecerint ⁊ gaudēt in hͦ mūdo. Similitnec in iſto intellectu vnico: qꝛ ſic ſil̓ triſtaretur⁊ gauderet. Quō gͦ ſaluabis iuſticiā dei: quedat vnicuiqꝫ ẜm opera ſua. An deūdices iniuſtū: an nō ꝯſiderantē iſta: qui cuncta gubernat. O ꝗ ꝑpetua mundū rōne gubernas. inquit Boet. de ꝯſo. Terraꝝ celi ſator ꝗ tēpusab cuo. Ire iubes: ſtabiliſqꝫ manēs dat cūctamoueri. Audite ph̓i oēs. Iob. xxj. de mal̓ loquentē. Baudent inꝗt ad ſonitū organi. ducūt in bonis dies ſuos: ⁊ in pūcto ad infernadeſcēdūt. Et pͣs. 36. Pones inꝗt eos vt clibanū ignis ī tꝑe vultꝰ tui .ſ. ad iudiciū. dn̄s inira ſua .i. ī modū irati: ꝯturbabit eos ⁊ deuorabit eos ignis. ⁊ Iſa. 5. Propt̓ea īꝗt dilatauit īfernꝰ aīaꝫ ſuā: ⁊ aꝑuitos ſuū abſqꝫ vllo t̓mino: ⁊ deſcēderūt ſortes eiꝰ ⁊ ppl̓s eiꝰ: ⁊ ſb̓limes: gl̓oſiqꝫ eiꝰ ad eū. Audite ꝗd de bōis dicat̉ Iſa. 61. Nō eſuriēt: neqꝫ fitiēt āpliꝰ: neqꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten