⁊ ita ſub qͣdrupli .i. minor ꝓbat̉: qꝛ voluntasvirginis ꝓpt̓ gr̄aꝝ ſpūs ſi ī cariſmatū plenitudinē: nō erat īpedita: ⁊ diuinū bū cā ꝑfectiſſime moue̓ peterat: ⁊ de ſcō mouebat: qꝛ n̄ vialia volūtas ercata qͣꝫ ꝑfectiori mō moue dr̄etqͣꝫ ipſa ꝟginis. gͦ ꝑfectiſſime illā trahebat adeū diligēdū. Et adeo grādis talis amor erat:vt nūqͣ: potuiſſet n̄ amarc. Sic̄ ēt btūs Thodic̄ in pͦ ſnīaꝝ. de btīs .ſ. ꝙ eoꝝ volūtas adeoē īmerſa ī ꝯſideratōe īfiniti boni: vt ēt ſtāte libertate volūtatis: ip̄a nō poſſit deū nō amareSic ad ꝓpoſitū. Et nō curemꝰ ad pn̄s inꝗrere: vtrū volūtas poſſit ſuſpēdē actū ſuū: vt minoriſte inꝗrūt. qͣre ⁊c̄. Et cōfirmat̉ p̄dc̄a ꝟi.auctoritate. Audi Bern. ſuꝑ cātica. Eſt inꝗtſagitta amor xp̄i: qͥ marie ꝟginis aīaꝫ nō moꝯfixit: ſꝫ ēt ꝑtrāſiuit: vt nullā ī pectore ꝟginali ꝑticulū vacuaꝫ amore relinqͥret. Item audiAug. Tātꝰ inꝗt vnuſꝗſqꝫ ē qͣꝫtū amat ſi partdiligit: ꝑuꝰ ē ſi maxīe amat: magnꝰ ⁊ maximē: ex qͣ ſequit̉ cū ꝟgo maxīa ſit teſtāte Breg.Quibꝰ tē laudibꝰ reſeraꝫ neſcio ꝙ amor eiꝰ ētmaximꝰ fuit. Itē audi Breg. zj. li. moꝝ. Sine inꝗt dolore amittit̉: qd̓ ſine amore poſſideꝭq̄ ꝟo ardent̉ diligimꝰ gͣuit̉ ſuſpiramꝰ abl ata.Sꝫ gl̓ioſa ꝟgo ī amiſſiōe filij maxīe doluit.Luc̄. 2. Ego ⁊ pr̄ tuꝰ dolētes q̄rebamꝰ tc: gͦ ſūme ⁊ maxīe dilexit illū. Et ꝯfirmat̉ exº. ſi .n.mr̄es terrenoꝝ filioꝝ q̄ modicā ſue carnis ꝑticulā p̄bēt: ſil̓ cū viriſtā ītēſiſſime filios diligūtꝗd face̓ debuit ꝟgo gl̓oſa erga xp̄m ī quē ꝯcipiēdo nullꝰ hūit ꝑtē: niſi ipſa ſola. Luc̄. j. Ecce ꝯcipies ⁊ paries filiū: ⁊ tā dulcit̉ de ſuo lactauit lacte. Luc̄. xj. Btūs vēter ꝗ te portauit⁊ vbera qͣ ſuxiſti. certe nulla līgua expͥme̓ ſuific̄ qͣꝫ tenera dilectōe ꝟgo amaret dulciſſimūxp̄m. qͣre ⁊cͣ.¶ De d̓ſiderio ꝟgīs circa rp̄i aduētū. ꝯcl̓o 2Ccipe ſecūdā ꝯcl̓oꝫ vꝫ. Nunqͣꝫ fuit:aut nūqͣꝫ erit aliqd̓ īdiuiduū qd̓ ſic amaret gnīs hūani redēptionē ſic̄ totiſviribꝰ amauit gl̓oſa ꝟgo: ⁊ ſingularit̓ affectauit. Has ꝯcl̓os ſequētes huiꝰ ẜmōis tm̄ ꝓbemꝰ. Probat̉ gͦ h̓ ꝯcl̓o tripl̓r .ſ. rōne aucͣte: ⁊exº. Rōne tripl̓r ¶ Prīo rōe ꝯſecutōis. Nāh̓ gl̓oſa ꝟgo hūanā redēptōeꝫ tāto āpliꝰ qͣꝫ aliꝗs ſcōꝝ patꝝ affectabat: quāto qd̓ illi lōgo tꝑeerpectarūt: ip̄a de ꝓpinqͦ ſētiebat. Auide eniꝫhāc redēptōeꝫ abrahā pr̄iarcha affectabat dicēs. Mihi qͣꝫ filiū nō dediſti: ſupple: ⁊ quō in dulciſſimo ieſu xp̄o. ¶ Septē ſolēt ī gnāli virſemīe meo bn̄dicēt̉ oēs gēteſ ſic̄ ꝓmiſiſti. Auidiꝰ moyſes dicēs. Mitte quē viſurꝰ es. Auidiſſime ſcī ꝓph̓e. Iſa. 64. Utꝝ dirūꝑes celos⁊c̄. ⁊ ſic de alijs ꝓph̓iſ. ⁊ hͦ ſolū: qꝛ ī ſpū hūanonae liberatōeꝫ ītelligebāt. Quid gͦ ꝟgo gl̓oſaface̓ debebat qͥ ⁊ ītelligebat: ⁊ ab āgelo ī ſcip̄aeē hͦ īplēdū audiebat ⁊c̄. Ecce īgēs deſideriūFiat inꝗt mihi ẜm ꝟbū tuū. Crebro .n. credoillā ſic an̄ eiꝰ filij aduētū apud ſemet pſā ſic vulgarit̓ eē locutā. Nō ē hūana creatura degnacdauere gr̄a da te o alto ſegnore. De nō reſguēdare al nr̄o grāde errore. Ma volzi a noī latua pieta benigna. 1º h̓ ꝯcl̓o ꝓbat̉ rōe tmīationis. Eſt .n. apud ph̓os ꝑitoſqꝫ oēs regulagnaͣlis ꝙ oīs motꝰ velocior ē ī fine qͣꝫ ī pͥnº: ſꝫꝟgo gl̓oſa oībꝰ indiuiduis mūdi aduētui xp̄ierat vicinior: gͦ nc̄e ē ꝯcedē illud velociꝰ affectaſſe. ⁊ multo āpliꝰ qͣꝫ Iacharias ꝗ ſcā ſcōꝝ īgreſſus nihil aliud poſtulabat. ſic̄ ꝟba euāgelij ibidē īſinuāt. Exaudita ē or̄o tua cū cet̓is q̄ſequūt̉. Luc̄. j. ⁊c̄. 5º rōe mutue dilectōis. ſic̄n. xp̄iꝰ ⁊ ꝟginis erat vna caro ẜm Aug. ita virginis ⁊ xp̄i erat vnꝰ amor: ſꝫ xp̄s ſuꝑ oēs dilexit ſuā mr̄eꝫ: vt pꝫ ī paſſiōe: gͦ ⁊ ꝟgo ſūme dilexit xp̄m: ſꝫ xp̄s ſūme amauit ⁊ affectauit hr̄sni gnīs redēptōꝫ: qꝛ ſpōte ſe obtulit. ad phil̓.2. Hūiliauit ſemetip̄m factꝰ obediēs vſqꝫ admortē. gͦ ⁊ ꝟgo ſūme debuit idē affectare ⁊ amare. qͣre ⁊c̄. ¶ Iº pͥncipl̓r hͦ ꝯcl̓o ꝓbat̉ aucͣteAudi Bern̄. ī ꝗdā ẜmōe. Hec ē inꝗt q̇ totiꝰmūdi ſalutē obtinuit: reꝑatōeꝫ oīuꝫ īpetrauit.Cōſtat .n. ip̄aꝫ ꝓ hūano gnē̓ fuiſſe ſollicitamcui dc̄m fuit. Inueniſti gr̄aꝫ apud dn̄m: gr̄aꝫvtiqꝫ quā q̄rebas. h̓ ille ¶ 3º h̓ ꝯcl̓o ꝓbat̉ exSi .n. xp̄s adhuc ī vētre exn̄s mr̄is ioāni baptiſte tm̄ ꝯtulit lumē: vt ī vtero mr̄is exultarꝫſcōꝝ patꝝ deſideriū ꝑ xp̄m ſētiēs adīpleri quāto magis ī virgine debebat eē cū xp̄o cōio aīorū. Ob hͦ .n. ꝟbū eternū hūanauit ꝓpt̓ nimiācharitatē: quā erga naͣm hūanā hēbat. nec horā videbat vt hūanaret: qd̓ cū hūanaſſꝫ quātūcredis ī ꝟgīe deſideriū i. lud ꝑficiēdi fuiſſe augmētatū: certe nihil magꝭ: vn̄ qͣꝫ recie h̓ exclarare libet. illd̓ Luc̄. xj. Gtūs vent̓ ꝗ te portauit: ⁊ vbera qͥ ſuxiſti. Et h̓ ſufficiāt ꝓ2ª ꝯcl̓o¶ De gaudijs virginis. Concluſio ter ia.Tcipe tertiā ꝯcl̓oeꝫ vꝫ. Nūqͣꝫ fuit autnūqͣꝫ erit mr̄ qͥ tātā ꝯſolatōeꝫ ⁊ leticiāhr̄et de filio ſic̄ glorioſa virgo de ſuo