Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

rijs ꝯͣctibꝰ falſis rapinis hꝰ mōi: ſꝫ ſic impij ſie. Iob. 21. Gaudēt ad ſonitū organi:ducuti bonis dies ſuos: in pūcto ad infernadeſcendūt. ¶2º ad deū q̄rendū īueniēdūqꝫ reꝗrit̉ modꝰ: ē vt illū toto īeip̄o qͥras: līguatua illū inꝗrat deuotā or̄onē. Cant̉. 3.ꝗd quē diligit aīa mea vidiſtis. Oculꝰ tuꝰ perrectā mētionē. Sap. i. In ſimplicitate cordisvr̄i q̄rite illū: pēs tuꝰ ſeruētē affectionemxᵐ Magdalena cui xp̄s. Io. 20. Mulicrꝗd ploras: manꝰ tue bonā oꝑationē. p̄s. Exꝗſiui dn̄m manibꝰ meis ⁊cͣ. p̄s. Querite faciēeiꝰ ſꝑ ¶3º reꝗͥrit̉ tp̄s q̄ras illū ī die: qꝛ vix ī nocte īueniri pōt. Cāt̉. z Per noctes q̄ſiui quēdiligit aīa mea: q̄fiui īueni. Et bn̄ dicitjnoctes .ſ. mortis qͣꝫ culpe. Iſa. 21:. Si qͦritꝭi. querē diſponitis: querite ī mane. Nūc eniꝫaīa mea ē tꝑ̄s miẜendi. Nūc oīs petit accipit. Io. 8. qꝫ o miẜa Italia: quo deū querisAttendi auſcultaui inꝗt. Hiere. 8. c. Nēoqd̓ bonū ē loꝗt̉ nullꝰ ē: agat pnīam ſuꝑ pcōſuo. d. ꝗd feci: oēs declinauerūt ad curſū ſuuꝫſicut equꝰ ad īpetū vadēs ad p̄liū. p̄s. O ēsclinauerūt ſil̓ īutiles fcī ſt̓. ē faciat bonū ē vſqꝫ ad vnū. Quidā enī ī pcīs iacēt: qꝛexire curāt. Iohel. i. Cōputruer̄t iumētai. hoīes beſtiales ī ſtercore ſuo .i. ī delicijs ſuiſqͣs ſcī arbitrāt̉ vt ſtercora. ad Phil̓. 3. c. Qui ſedēt: qꝛ aliqn̄ ſurgūt gr̄am ꝯtritioneꝫp̄s. Illuinare his ī tenebris vm. mortꝭ. i.pcōꝝ ſedēt. ſic filij iſrl̓ ī egypto ſedebāt ſuꝑ ollas carniū. Exo. 13. Quidā ſtāt: qꝛ a ſuturisptīs cauēt: ſꝫ p̄teritꝭ non dolēi. Math̓. 20.Quid ſtatis tota die ocioſi ſic ſtabāt DatāAbirō.. 6. Quidā ambulāt: qꝛ paulati īpcīs ꝓficiūt. p̄s. Cōfringēt deꝰ capita inimicoꝝ ſuoꝝ ⁊c̄. Quidā currt: qꝛ ſꝑ peccāt. Iob15. Currit aduerſus deū extēto collo. p̄s. Pedes eoꝝ ad malū currut ⁊c̄. Heu heu igit̉: qꝛoēs declinauerūt ſil̓ īutiles ſcī ſūt ⁊c̄. vt dic̄ ſupra ꝓph̓a Quartꝰ fructꝰ dr̄ gl̓atiuꝰ: qꝛ gl̓iant̓ fidelesī Ieſu ſaluatore ſuo: tu dn̄e inquitpͣs. Suſceptor meꝰ es ⁊c̄. Hiere. 9. c. gl̓iet̉ ſapiēs inſapīa ſua ⁊c̄. ſꝫ ī hoc gl̓iet̉: gl̓iat̉ſcire noſſe me .ſ. fidē vbi noͣ veri fideleſī octo p̄cipue gl̓iant̉ Et ī ꝓfectu alioꝝſ. alios ꝓficere ī dei fide ꝯſpiciūt. Audi apl̓ꝫtheſſaloicēſibꝰ ſcribēs. i. Theſſal̓. 2. Que inꝗt ē nr̄a ſpes gaudiū aut corona gl̓ie: nonnevos dum nimih̓m xp̄m eſtis ī aduētu ciꝰvos enī eſtis gl̓a nr̄a gaudiū. Et ad Phil̓.4. Itaqꝫ fr̄es mei chariſſimi deſideratiſſimi: gaudiū meū corona mea. gl̓iant̉ fidoles ſiue fide ſcā gl̓iari facii ī ꝯuerſiōe pctōꝝ: ſꝫcut pͥnceps ī ſubiugatiōe hoſtiū. Iſa. 9. c. Letabūt̉ īꝗt corā te: ſicut letāt̉ ī meſſe: ſicut exultāt victores capta p̄da: qn̄ diuidūt ſpolia.gl̓iant̉ ī futura gl̓ia btōꝝ tāqͣꝫ bono ꝓpͥo adRo. 5. Bl̓iamur ī ſpefilioꝝ dei. ¶4º gl̓iant̉ī eoꝝ bona ītentiōe: bonoꝝ opeꝝ fructificationc. p̄s. Letamī in dn̄o exultate iuſti ⁊c̄. EtSap̄. 3. Bonoꝝ labioꝝ gl̓ioſus ē fructꝰ Gin eoꝝ tribulatiōe. 2. Cor. xi. Libēt̉ gl̓iaboriinfirmitatibꝰ meis. vt inhītet ī me ꝟtus xp̄i.Inde glo. ſuꝑ Io. 15. ait. Felix illa iniuria cꝰdeꝰ ē. ¶6º gl̓iant̉ ī pcōꝝ ſuꝑatiōe. pͣs. Aīanr̄a ſic̄ paſſerere. ē.. l. v. Laqͣus ꝯiritꝰ ē .ſ. dei gr̄am: nos liberati ſumꝰ. In cꝰ figurāppl̓s hebreꝰ trāſacto mari: a Pharaōis ẜuitute liberati: cātare ceperūt. Cātemꝰ dn̄o gl̓orioſe enī egit ⁊c̄. Exo. 15. Et iteꝝ iudei Ariſtobolo ſcripſerūt. 2. Macha. i. De magnisꝑicul̓ a deo liberati: ipſi gr̄as agimꝰ. Et ierūIudas machabeꝰ hīta victoria mūdato templo: bn̄dixerūt oēs deūceli. i. Macha. 4. Simile hēt̉. 2. Macha. x. victoria Iude aduerſus Thimo. 7ꝰ gl̓iant̉ ī multaꝝ gr̄aꝝ largitione: ſic bn̄dixit laudauit dn̄m Anna proſublato ſterilitatis obprobrio. i. Reg. 2. Trespueri liberati camino ignis bn̄dixerūt dn̄mDani 3.c. Daniel multis bn̄ficijs a deo ſibi collatꝭ: dicebat. Sit nomē dn̄i bn̄dictū. dani. 2. Sil̓r Paulꝰ. i. ad Thi. i. Br̄as ingago ei me ꝯfortauit .i. roborauit in xp̄o Ihydn̄o nr̄o: qꝛ fidelē me exiſtimauit ponēs īſterio: pͥus ſui blaſphemꝰ: ꝑſecutor ꝯtumelioſus: ſꝫ mīam ꝯſecutꝰ ſu: qꝛ igͥrās feci in īcredulitate: ſuꝑabūdauit āt gr̄a dn̄i nr̄i fide dilectione: ē in xp̄o ih̓u. Et vt ꝯcludamuſaccipe ꝟginē glorioſā qͣꝫ magnifice deū laudauerit gratijs collatis. Magnificat inquūaīa mea dn̄m ⁊c̄. vltiº gl̓iant̉ ſcī ī cruciih̓u ſaporatiōe. ad Hal. 6. Mihi abſit gl̓iariniſi ī. c. d.. i. x. Et qꝛ ī ea pepēdit gl̓ia deiſ. filiꝰ ct̓nꝰ. ad Beb. i. Qui ſit ſpledor figura ſb̓e eius: portās oīa ꝟbo ꝟtutis ſue ⁊c̄. qꝛ crux ſuū gl̓ia celi. Iſa. 22. Dabo clauedomꝰ Dauid ſuꝑ hūeꝝ eiꝰ: aꝑiet: erit ęclaudat claudei: erit aꝑiat: figa illuꝫpaxillū ī loco fideli: erit ī ſoliū gl̓ie domui pa