Smo noniP6 2Ieſus vos vocatis me mgr̄ ⁊ dn̄e: ⁊ bn̄dicitꝭſū etenī ⁊c̄. Ueniat amoſ. c. i. Suꝑ tribꝰ ſceleribꝰ iſrl̓: ⁊ ſuꝑ qͣttuor nō ꝯuertā cū: ꝓ eo ꝙ vēdiderit argēto iuſtij ⁊c̄ .i. xp̄m iuſtū: ꝗ ꝑ antonomaſiā dr̄ iuſtꝰ ¶ Pᵐ ſcelꝰ ẜm vnā expoſitionē fuit: qn̄ veniētes ī t̓rā ꝓmiſſiōis ⁊ comedētes māna: ꝯͣ dn̄ꝫ murmurabāt recolētes ollascarniū: ⁊ dicētes: vtinā eēmꝰ ī egypto ⁊c̄. ¶ 3ᵐſcelꝰ ſuit: qn̄ vitulū fecer̄t ⁊ adorauerūt dicēteshiſt̉ dij tui iſrl̓ ⁊c̄. ¶ 5ᵐ ſcelꝰ ſuit occiſio tot ꝓph̓aꝝ hūc lapidūtes: hūc ſectātes ⁊c̄. l̓ ẜm Nico. d̓ lir. ſuꝑ. 12. ꝓph̓aſ. alij ſic exponunt. ¶ Pᵐſcclꝰ fuit vēditio Ioſeph ¶ᵐ adoratio vituli.¶ 3ᵐ negatio domꝰ Dauid: qꝛ qn̄ Hieroboaꝫſcūs ē rex: oēs tribꝰ receſſer̄t excepta tribu Iuda. 3. rn̄. 12. ¶ Et quartū ſcelus fuit mors xp̄i ⁊circa hͦ nō ꝯuertet āpliꝰ eū. In oībus enī ſceleribꝰ tribꝰ fec̄ pace̓ d̓s: aut ꝑ int̓ceſſionē Moyſi aūt alteriꝰ ꝓph̓e. vn̄ dicebat Moyſes aut īce ppl̓o tuo: aut dele me de lib. vite. Et Iohelalta voce. c. 2. clamabat. Parce dn̄e: ꝑce ppl̓ogo ꝯcipituo: ⁊ ne des hereditatē tuā ī obprobriū ⁊cͣ. ⁊pꝰ pauca rn̄dit dn̄s: ⁊ dixit ppl̓o ſuo: eccc egomittā vob̓ frumētū: vinū: ⁊ oleū: ⁊ replebimi:⁊ nō dabo vltra vos ī obprobriū ī gentibꝰ ⁊c̄.Sꝫ adeo ꝑꝑ qͣrtū ſcelꝰ iratꝰ ē dn̄s: vt nūqͣꝫ fecerit pacē: ſꝫ eos ꝓfugos ⁊ errātes diſꝑſit perorbē. vt ſuꝑͣ on̄dimꝰ: qͣre ⁊c̄. Uēiat abdiaſ. c.i. In mōte Syō erit ſaluatio: ⁊ erit ſcūs. Nōenī intelligēdū ē ꝙ ī mote ſyon ſuerit ſaluationr̄a: qꝛ hͦ fuit ī mōte Caluarie: ſꝫ ī mōte ſyō fuit ꝑfecta ꝯſumatio ſalutꝭ nr̄e: qꝛ ibi celos aſcendit ⁊c̄. Ueniat Ionas: ꝗ ī figura ſepult̉e xp̄itribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibus fuit i vētre cēti ⁊c̄.Ueniat Micheas. c. 5. Et tu Bethleē terraeffrata nequaqͣꝫ es mīma ī pͥncipalibus IudadixitdiEx te mihi egrediet̉ ꝗ ſit dn̄ator ī iſrl̓: ⁊ egrediet̉ ab inicio a diebꝰ et̄nitatꝭ. ꝑꝑ hͦ dabit dn̄seos vſqꝫ ꝑturiēs ꝑiet ⁊cͣ. In Bethleē enī natus ē xp̄s. Mat. 2. Cū natꝰ eēt Ih̓s ī bethleē⁊c̄. Ueniat Nauꝫ ꝓph̓a. c. i. Et nūc ꝯterāAgā eiꝰ d̓ dorſo ſuo: ⁊ vīcula tua dirūpā ꝟga q̄erat ī dorſo hūane naͣe: ptās erat diaboli: vīcula ꝟo reatꝰ pcī pͥmoꝝ ꝑentū. ad Ro. 3. O ēsī Adam peccauer̄t: ⁊ egent gl̓ia dei ⁊cͣ. UēiatAbacuch. c. 3. Ego inꝗt ī dn̄o gaudebo: ⁊ exultabo ī deo ih̓u meo. Ueniat Sophōias. c.3. Hec dic̄ dn̄s. Lauda filia ſyon: iubila iſrl̓:letare ⁊ exulta ī oī corde tuo filia Hierl̓ꝫ. Abſtulit dn̄s iudiciū tuū: auertit ꝓ auertet īimi-ꝯclo Z.cos tuos: rex iſrl̓ dn̄s ī medio tui: n̄ tīeb̓ malūvltra. In die illa dicet̉ hicrl̓m. Noli time̓ ſyon: nō diſſoluant̉ manꝰ tue: dn̄s deꝰ tuꝰ ī medio tui fortꝭ: ip̄e ſaluabit te. Et d̓ reſurrectiōºxp̄i: ⁊ iudicio ſil̓ ibidē ēt locutꝰ ē: dicēs. Expꝰcta me dicit dn̄s ī die reſurrectōis mee ī futuꝝqꝛ iudiciū. meū ē: vt ꝯgregē gētes ⁊ colligaregͣ ⁊c̄. Ueniat aggeꝰ. c. 2. Adhuc vnū modicū ego cōmouebo celū ⁊ t̓rā ⁊ mare ⁊ aridā: ⁊mouebo oēs gētes: ⁊ veniet deſideratꝰ cūctisgētibꝰ: ⁊ īplebo domū iſtā gl̓ia dic̄ dn̄s exercituū ⁊cͣ. Uēiat Iacha. Iſte pl̓a dixit ⁊. c. 9. aitſic. Exulta ſatis filia ſyon: iubila filia hie rl̓m.Ecce rex tuꝰ venit tibi iuſtus ⁊ ſaluator: ⁊ ipſepauꝑ ⁊ aſcēdēs ſuꝑ afinū: ⁊ ſuꝑ pullū filiū aſine. Et ibidē. Tu qꝫ ī ſā guīne teſtī tui emiſiſtivictos d̓ latū ī qͦ nō erat aqͣ: ⁊. c. xi. dic̄ ſic. Sibonū ē ī ocul̓ vr̄is auferte mercedē ineā: ⁊ ſinō ꝗeſcite: ⁊ appenderūt mercedē meā. 30. argenteos: ⁊ dixit dn̄s ad me. Proijce eos inſcūariū decoꝝ p̄ciū: qͦ appreciatꝰ ſū ab eis: ⁊ tuli. 30. argenteos: ⁊ ꝓieci illos ī domū dn̄i adſcūariū ⁊c̄. Que oīa ꝟificata ſt̓ ī xp̄i vēditiōe⁊. c. i2. ait. Et aſpiciēt ī me quē ꝯfixerūt ⁊ plangent cū plāctu: qͣſi ſuꝑ vnigenitū. ⁊ dolebūt ſuꝑ eū: vt doleri ſolet ī morte p̄geniti ⁊c̄. Ueniat Malach̓. c. 3. ⁊ loꝗt̉ de p̄curſore. Ecce egomitto angelū meū: ⁊ p̄parabit viā an̄ faciē meam: ⁊ ſtatim veniei ad templū ſcm̄ ſuū dn̄atorquē vos q̄ritis: ⁊ angelꝰ teſtī quē vos vultis.ecce veniet dic̄. d. e. Et ꝗs potit cogitare dieꝫaduentꝰ eiꝰ: ⁊ ꝗs ſtabit ad videndū eū: ip̄e enqͣſi ignis ꝯflās: ⁊ qͣſi herba fullonū: ⁊ purgabit filios leui: ⁊ colabit eos qͣſi auꝝ ⁊ qͣſi argētū: ⁊ erūt offerētes ſacrificiū in iuſticia ⁊c̄. ⁊ h̓ē finis ꝓph̓aꝝ. Et Iob ille vir ſcūs qͣꝫ bn̄ dexp̄o aliqͣ ſentit. Ait. n. c. 20. Uulnerauer̄t melācea: ꝯcidit me vulne̓ ſuꝑ vulnꝰ ſaciati ſt̄ penis meis. ⁊. c. 9. d̓gl̓ia redemptiōis nr̄c ait.Scio ꝙ redēptor meꝰ viuit: ⁊ d̓ tra ſurrecturꝰſū: ⁊ in carne mica videbo deū ſaluatorē meū⁊c̄. ¶ Ultimū teſtm̄ xp̄iane fidei ē totꝰ mundē enī ꝑ totū mundū ſꝑſa xp̄iana fides: ⁊ ſcī illā in manibꝰ nr̄is ī bono ſtatu relinqͥrūt. Noſāt illā ẜuare neſciuimꝰ. In oēꝫ enī trā exiuitſonus eoꝝ ⁊c̄. vt ait p̄s. vn̄ ꝟe ꝯclude̓ poſſumꝰ. Dn̄e dn̄s nr̄ ⁊c̄. Et ſic ſatis ex his apꝑetquō fides xp̄i ſit ſublimata: qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙͣtū advltimā ve. pono iſtā regulā gnaͣlē ꝙ nulla fides ꝓmittit vitā et̓nā niſi fides xp̄iana. Nā