Gmo noꝝeI Cdoſicut pͥores ſuerūt ⁊c̄. Teſtm̄ āt nouū ſcriptuꝫē in cordibꝰ nr̄is. 2. Cor. 3. Dabo leges measin corda eoꝝ: ⁊ ī mētes eoꝝ ſcribā eos: nec fine grādi myſterio ſcripſit deus legē vet̓is teſtamēti ī lapideis tabul̓. Ex hoc enī īſinuabat̉ꝙ ppl̓s ille dure ceruicis erat. Exo. 32. Cernoꝙ iſte ppl̓s dure ceruicꝭ ſit: dimitte me vt deleā eos: ſaciā te in gentē magnā. Sꝫ ppl̓s xp̄ianus ī auditu auris obediuit dn̄o. psͣ. Ppl̓squē nō cognoui ẜuiuit mihi ⁊c̄. 2º feſtm̄ vetus datū ē ī monte ſynai: ⁊ teſtm̄ nouū ī mōteſyon: ad Bal. 4. Scriptū ē qm̄ Abraam duos filios habuit: vnū d̓ ancilla ⁊ alterū d̓ libera. q̄ ſūt ꝑ allegoriā dicta: h̓ enī ſūt duo teſtā.vnū ꝗdē ī monte ſynai ⁊c̄. 2ᵐ ī mōteſ yō. Iſa.2. qꝛ d̓ ſyon exibit lex: ⁊ ꝟbū dn̄i de hierl̓ꝫ ⁊c̄.3º teſtm̄ vctꝰ datū fuit ſub velāie. i. ad Cor.x. Pres vr̄i ſub nube fuerūt ⁊c̄. Teſtm̄ nouū ſine velāie qͣꝫtū ad ea q̄ figurabant̉ ī vet̓i.Luc̄. 8. Hobis datū ē noſcere myſteriū dei ceteris āt in ꝑabol̓. In̄ in hꝰ rei ſignū qn̄ Moyſes d̓ mote deſcendit: poſuit velamē ſuꝑ ſacieſuā: qꝛ filij iſrl̓ nō poterāt intēdere ī gl̓iaꝫ vultus eiꝰ: qꝛ velamē lr̄e vetꝰ oꝑit teſtm̄: ne carnatis ppl̓s gloriā eiꝰ .i. ſpūalē intelligentiā poſſit aſpicere. 4º teſtm̄ vetꝰ bonū ⁊ iuſtū ⁊ ſcm̄ē. ad Ro. 7. Lex ꝗdē ſcā: ⁊ mandatū bonumſcm̄ ⁊ iuſtū. Sed teſtm̄ nouū ē meliꝰ. ad Hebre. 9. Nūc āt meliꝰ ſortitus ē myſteriū qͣꝫto ⁊melioris teſtī mediator ē. C5º ⁊ vltīo ad pn̄steſtm̄ vetus ꝓmittit tꝑalia. vt ponit glo. ſuperꝟbo ſpōſione. ī. c. trāſlato: de ꝯſtitutōibꝰ ⁊ allegat tex. deut. 6. Audi iſrl̓ mādata vite ⁊ ẜuaea ī corde tuo: ⁊ dabo tibi t̓rā fluentē lac ⁊ melNouū āt teſtm̄ celeſtia. ad Heb. 9. Et iō noabſcodilum.⁊ viiū ⁊cͣ. 56ui teſtī mediator ē vt morte īterueniēte reproma. Hiermiſſionē accipiāt ꝗ vocati ſūt et̓ne hereditatꝭī xp̄o ih̓u dn̄o nr̄o. ¶ Ꝙͣtū ad tertiā dico ꝙ iōiſte due leges dicunt̉ duo teſtā. qꝛ ī ipſis ꝯdendis reꝑiunt̉ oēs ꝯditiōes q̄ ad teſtā reꝗrunt̉.in excclſis deNā charta vbi ſcripta ſūt ī teſtō vct̄i fuerūt tadēs nobule due: d̓ ꝗbꝰ diximꝰ: ſcript̉a fuit ipſa lex obiij: qm̄ ipporiẜuanda. Exo. 32. Reuerſus ē Moyſes d̓ mote portās duas tabulas ieſtimonij manu ſcripra copithaciaptas ex vtraqꝫ ꝑte. Notariꝰ fuit ſcūs Moyſes ꝗ p̄dictis oībꝰ int̓fuit. Exo. 19. Deſcenditſm̄ iput ituMoyſes ſuꝑ montē ſynai ī ipſo mōtis tice⁊ vocauit Moyſen ī cacumē eiꝰ. Et. c. 20. diSictit ppl̓s d̓ longe. Moyſes acceſſit ad caliginē: ī qͣ erat dn̄s. Calamꝰ ſcribēs hͦ teſtm̄ fuGlluꝰ Amoit̉ digitus dei. Exo. 31. Dedit dn̄s duas tabulas ſcriptas digito dei. Teſtis hꝰ teſtī fuit obligatio illa ⁊ ꝓmiſſio ppl̓i: qͣ ſe illa que ſcriptaerāt: ẜuare ꝓmiſit. Exo. 24. Venit gͦ Moyſes. ⁊ narrauit plebi oīa ba dn̄i atqꝫ iudiciaRn̄dit cūctus ppl̓s vna voce: oīa ꝟba q̄ locutꝰ ē faciemꝰ. Et ſic gl̓oſus deꝰ lꝫ tūc nō more̓tur: qꝛ ẜm naͣm diuinā mori nō pot̓at: moriebat̉ mn̄ figura: qm̄ on̄debat ſe aliqn̄ moriturū.ẜm naͣm humanaꝫ quā aſſume̓ debebat. Et hfiguratū ē ꝑ agnū īmolatū. Exo. 12. Decimadie mēſis hꝰ tollat vnuſꝗſqꝫ agnū ⁊c̄. Et ſic īalijs figuris on̄debat̉ īmolatio xp̄i. Sed iſtudteſtm̄ nō erat ꝑmanſurū: qꝛ adueniente ꝟitate: ceſſit figura. vt dr̄ in. 4. ſnīarū. Iō adueniente xp̄o ꝙ ꝟe moriturus erat: nece fuit vtaliud ꝯderet teſtm̄: ⁊ hͦ diceret̉ teſtm̄ nouū: inqͦ eiꝰ vltīa volūtas poneret̉. Tabule ſiue charta vbi ſcriptū ē: corda oīum fideliū ſt̓: ⁊ ꝑmaxime illoꝝ ꝗbus xp̄s p̄dicauit. 2. Cor. 3. Nonin tabulis inꝗt lapideis: ſꝫ in tabulis cordiscarnalibꝰ īpreſſio figurarū ſcripta ē: ⁊ figureqͣs ſpūs ſcūs īpreſſit cordibꝰ diſcipuloꝝ quando aꝑuit illis ſenſū vt intelligerēt ſcripturas.Ei ibidē. Lr̄a nr̄a vos eſtis: ſcripta nō atramēto ſꝫ ſpū dei viui. Et vt iſtd̓ teſtm̄ magꝭ eētautenticū: nō vnꝰ tm̄ int̓fuit notariꝰ: ſꝫ qͣttuorelegantiſſimi .ſ. 4 euāgeliſte. Iach̓. 6. Uidi ⁊ecce qͣtiuor qͣdrige egrediebāt̉ de medio duorū montiū .ſ. dīnitatis ⁊ hūanitatis xp̄i. alti certe mōtes ꝑ ꝯtēplationē: hi qͣttuor notarij p̄ſētes fuerūt. Act. 4. Nō poſſumꝰ nō loꝗ q̄ vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ. ⁊ Io. 20. Ml̓ta ꝗdē ⁊ alia ſigna fecit Ieſus: q̄ nō ſt̓ ſcripta in li. hͦ. h̓ autēſcripta ſūt: vt credētes vitā hēatis ī noīe eiusTeſtes aūt fuerūt oēs diſcipl̓i. Luc̄. 9. c. Eritmihi teſtis in hicrl̓m: ⁊ ī oī iudea: ⁊ ſamaria⁊ vſqꝫ ad vltimū t̓re. Multa le gata ſpālia ī hͦteſtō fecii xp̄s. Prīo reliꝗt̉ Petro pͥncipatuꝫ⁊ magiſteriū. Math̓. 18. Tu es Petrus: ⁊ ſuꝑ hāc petrā ⁊cͣ. diſtī. 2. ī nouo teſtō. ⁊. 24. q. i.qd̓cūqꝫ. Et Io. vlti. ⁊ Luc̄. 22. Paſce ouesmeas. Ioāni reliꝗt ſpālē amoris indicationēIo. vl. Hic ē diſcipulꝰ ille quē diligebat ih̓sItē reliꝗt oībꝰ diſcipul̓ gnaͣlit̓ palmā martyrij. Io. 15. Si me ꝑſecuti ſūt: ⁊ vos ꝑſequent̉⁊ poſtea fecit ip̄os hēdes vite et̓ne. Luc̄. 22.Dos eſtis ꝗ ꝑmāſiſtiſ ⁊c̄. Quar̄ ex his pꝫ qͣreiſta duo teſtā dicāt̉ .ſ. lex noua ⁊ lex vetꝰ qͣr̄ ⁊cͣ.¶ Ꝙ fides xp̄i ē magꝭ imitanda. ¶ Cōclu. 2.