btūs Tho. declarauit. qͣre ⁊cͣ. Et hec ſufficiātꝓ pn̄ti ſermone. Penitētiā igit̉ agite ⁊ culpevr̄e dimittēt̉: hic ꝑ grāꝫ ⁊ in futuro ꝑ gloriaꝫ.¶ Feria quinta prime dominice de ſancta fide ſermo in ordine nonus.Agna eſt fidestua. Math̓. 15. Utinā dilectiſſimi de ꝗlibꝫ fideli dicē in ꝟitatepoſſemꝰ: qd̓ hodie huic mulierimgr̄ dixit ꝟitatꝭ. Magͣē fides tua. maxīe hodie ꝑs xp̄ianoꝝ vt iudeos relinqͣmꝰ. qꝛ ſatisnob̓ erit reducē xp̄ianos nec timorē hꝫ nec ſigͣpnīe oſtēdit. Et ſi ꝗ tn̄ aliquātulā pnīam agūtſine ſapore ⁊ guſto illā faciūt. Et qd̓ pͣciꝰ eſt fides xp̄ianoꝝ d̓creſcit ⁊ indies ad nihilū tende̓videmꝰ. ita vt nō dicā ꝙ magna ſit fides nr̄a:ſ nec quidē vncia vere fidei apparet in nob̓.Etſi ꝗ illā ſe hr̄e on̄dāt: tn̄ cū ad ꝓbationē d̓uenerint: vt in bello tribulationū illā ꝓmāt leuitentationis vento mouent̉: ⁊ velut pallea tollunt̉ ex arca. hi credūt ad tēpꝰ: ⁊ in tꝑe tētationis recedūt. Quid ī fidē tenent: ſꝫ ẜm fidemviue̓ nolūt: ꝑſequūt̉ moribꝰ qd̓ confitent̉ ore.Quare vt eos ad verā fidē reducamꝰ ⁊ ea illuminati pnīaꝫ faciāt laude dignā: qͣ mediāteiuſtificari poſſint fide hodie ẜmonē faciamꝰ.vbi tres more ſotito ꝯſideratōes faciamꝰ vꝫ.Sanctiſſime fidei ſuam preclarā entitatemSanctiſſime fidei ſuam perfectam ſtabilitatē.Sanctiſſime fidei ſuā fructuoſam vtilitatē.¶ De entitate fidei. ¶ Conſideratio prima.Rimo ſciſſime fidei ſuā preclarā enptitatē videamus: vbi tres more ſolitoInter oēs ꝟtutes regulātes aīaꝫ ī via dei eiꝯcl̓ones faciamꝰ. vꝫ. Prīa ꝯcl̓o ē iſtarantē: eſt ſcā fides. que ꝑfecte dirigit oēm penitere volētē. Scd̓a ꝯcl̓o ē iſta. Tanta ē virtutis ſcē fidei p̄clara entitas: ꝙ tā in bonis qͣꝫin malis ẜm ſe nulla ē diuerſitas. ¶ Tertia cōcl̓o ē iſta. Ꝙuis duplex teſtm̄ ī fide xp̄i approbet̉ vna tn̄ fid̓ ſaluāt̉ noſ: ⁊ ātiꝗ pr̄es ſaluabāt̉.Quō fides ē ꝟtus. ¶ Cōcluſio pͥma.Ccipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. vt. sͣ. vbi tresinꝗramꝰ ꝟitates. vꝫ. ¶ Prima ꝟi. ēQuid ſit ꝟtus. Scd̓a ꝟi. eſt. Quōſcā fideſ ſit ꝟtꝰ. ¶ Tertia i. ē. Quō fides ſitprima ꝟtus. ¶ Quantū ad pͥmam ꝟi. dico ꝙꝟtus eſt que bonū facit habētē. vt dicit ph̓us ter cōſin ethica ſua. ¶ Ad cuiꝰ declarationē ē noͣndū clarari poteſt. Qn̄qꝫ enī conſiderat̉ quantumſ. bonitas naͣlis: ⁊ bōitasnaͣli nō ē diſtinctio latini: ⁊ ſic de alijs. Nā boinē maͣe: ꝓut a deo cōbona creata ſūt. iō viUidit cūcta qͥ fecerat:a dr̄ bonitas moralis ⁊arbitrij. ẜm .n. motū liiderāt̉: ⁊ nō ẜm motꝰicis. ⁊. b. Tho. in. 4. ⁊Et ſic oīs ꝟtuoſus dicit̉r̄ malꝰ: ⁊ oīs bonꝰ dr̄ iuiſtꝰ. 5. ethicoꝝ. Uirtꝰ aūtaliqͣ dr̄ ꝟtꝰ theologica: ⁊theologica dicit̉ a theos⁊ logos ẜmo: qͣſi dīnꝰ ſerbiecto: ꝓut ē vltimꝰ finisles: ſpes: ⁊ charitas. obnis increate ꝟitatis. obnis in rōne increate maieatis ē vltimꝰ finis increstes cardinales ſūt qͣtuorfortitudo. ⁊ temꝑantia.cardine. qm̄ ſicut cardoe cōducit: ſic he ꝟtutesint in operationibꝰ ſuisalē ꝙ eadē eſt maͣ decēp̄cepta reſpiciūt ad qd̓o qualiter agendū ē. vn̄ndas difficultates circaū multa mala circūſtanmpla ponunt̉ de centroū eſt in indiuiſibili malūrdo aūt iſtaꝝ ꝟtutū ſic eſtendis cōſiliū preſtat. Saſcipias conſulto: ⁊ poſtqͣꝫs mature opus facito. Iugit: vt recte qd̓ cōſulimuster in opꝰ nr̄m nos ingerarpemꝰ. Fortitudo dirigitrimpetū aduerſe fortunetia dirigit ne in proſperiſHec ſolū in cōi de ꝟtutiī eēt de vnaquaqꝫ dicerena ꝟitas. ¶ Quātū adierit̉ vtrū fides ſit ꝟtusirationē tria notanda ſūt.ē ꝙ fides ẜm ꝙ multiplicimultipliciter notificari ⁊ de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten