cīe dn̄i ꝑcuſſit Iob vlcē peſſimo: a planta pedis vſqꝫ ad ꝟticē totū .ſ. corpꝰ. ita vt nec aliqͣꝑs corꝑis ītegra remanē̓. Sexto tētauit eū invxore Iob. 2. dixit aūt illi vxor ſua: adhuc tuꝑmāes ī ſimplicitate tua. bn̄dic dn̄o ⁊ morerecū ēt pellē ꝓ pelle: ⁊ cūcta qͣ habuit hō dedit ꝓaīa ſua .i. vitā ẜuāda ⁊ rn̄dit Iob. quaſi vnade ſtultꝭ mulieribꝰ locuta es. Si bona ſuſcepimꝰ de māu dn̄i: mala aūt qͣre nōͣ ſuſtincamꝰ.dn̄s dedit: dn̄s abſtulitꝰ ſic̄ dn̄o placuit ita ſcm̄ē ſit nomē dn̄i bn̄dictū. Et in oībꝰ his nō peccauit Iob labijs ſuis neqꝫ ſtultū ꝗd ꝯͣ dn̄m locutꝰ ē ⁊cͣ. ¶ Pro teſtō nouo veniāt oēs ſcī. veniat Antonius baro: ⁊ teſtimoniū reddat. divt ī legēda eiꝰ hēt̉. Et ꝗd miꝝ ſi nos aſſiduetētare audet cū mgr̄m nr̄iqꝫ exercitꝰ capitaneūxp̄m Ieſū tētare auſus ē. Mat. 4. ⁊ accedēstētator ⁊c̄? SScd̓a regula ē iſta: ꝙ nō ſoluꝫ invno loco: ſꝫ vbiqꝫ tētat: vis grādē demonisvidere audaciā. Angelos .n: in celo tentauit⁊ cauda ſua tertiā ꝑtem eoꝝ traxit. Apcc̄. 12.¶ Primos parētes in paradiſo de ſuper bia:gula: ⁊ auaritia. Ben̄. 3. Cur p̄cepit vob̓ deꝰne de ligno qd̓ ē in medio ꝑadiſi comederetis⁊cͣ. Cai tētauit ī agro. Ben̄. 3. Cūqꝫ egreſſifuiſſent ī agro: cōſurrexit aduerſꝰ Abel: ⁊ infecit eū. Cam tētauit ī antro: qn̄ īebriato Noederiſit venerāda pr̄is. Ben̄. 9. Loth ī mōte:qn̄ inebriatꝰ cū duabꝰ filijs cōmiſit īceſtū. Sꝫqͣliter hoc intelligit̉ declarauizꝰ. sͣ. Ben̄. 19.Iacob in ciuitate: qn̄ exiuit vt videret mulieres regiōis illiꝰ. Ben̄. 34. Iudā in itine̓: qn̄īuenit Thamar ⁊ cognouit eā. Ben̄. 38. Etſic de alijs veteris teſtī. In nouo āt teſtō dn̄mnr̄m tē auit in deſerto. Mat. 4. Iacheū ī pͥncipatu publico: qꝛ erat pͥnceps publicanoruꝫ.Luc̄. c. 19. Matheū in tholoneo: vbi multosdeceꝑat. Mat. 9. Magdalenā in ciuitate: qꝛerat mulier ī ciuitate peccatrix. Luc̄. 7. Petrū in atrio Cayphe: vbi xp̄ꝫ negauit. Io. 18.Latronē in cruce cū ait ſaluū fac temetipſum.Luc̄. 23. Et ſic de alijs ¶ Tertia regula ⁊ vltima eſt iſta. Lꝫ oēs tentent̉ ꝗ ſūt doli capacesnō tn̄ vincūt̉ oēs. Ubi nota iſtā diſtinctionēꝘ quidā nec tentāt̉: nec mouēt̉: nec inducū̉in tentationem: vt paruuli baptizati. Apoc̄.Ambulabūt mecū in albis: qꝛ digni ſūt. Quidā tentāt̉: ſꝫ nec mouent̉: nec inducūt̉ in tentationē. Et hi ſūt qui cū tentāt̉: ſtatim reſiſtūt⁊ repellūt. i. Pe. 5. Cui reſiſtite forteſ in fideSnoepͣs. Manꝰ pctōris nō moueat me. Tales .n.nullo motu mouēt̉. ⁊ hoꝝ pͥncipalis fuit xp̄sꝗ cū a diabolo tētaret̉ mox reſiſtebat: vt patꝫMat. 4. Quidā tentant̉: vt aliqͦ mō mouent̉i. veniali motū: ſꝫ nō inducūt̉ in tētationē. p̄ſ.Si dicebā motus ē pes meꝰ: mīa aūt tua adiuuabit me. i. Io. i. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ nōhabemꝰ: nōſipſos ſeducimꝰ ⁊cͣ. Quidā tētat̉mouēt̉ ⁊ inducūt̉ in tētationē vt reprobi mortaliter peccātes. p̄s. Noluit intelligere vt bn̄ageret. Prouer. 2. delectāt̉ cū malefecerint ⁊exultāt in rebus peſſimis ⁊c̄. Et hec volo ſufficiant ꝓ prima iſta cōcluſione.e potentia ſcē pnīe. ¶ Cōcluſio ſecūda.Tcipe ẜam cōcl̓onē. vꝫ. tāta fortitudine ſcā penitentia roborat̉: vt a nulloquātūcūqꝫ grādi peccato vincat̉. vbitres ꝟitates inꝗramꝰ. vꝫ. Prima ꝟi. ē iſtaUtrū ſine pnīa poſſit eſſe peccatoꝝ remiſſio.Scd̓a ꝟi. ē iſta. An̄ penitētia ſit ſecūda tabula pꝰ naufragiū ¶ Tertia ꝟi. ē iſta. An fialiqd̓ tā grāde pctm̄: qd̓ pnīa deleri nō poſſit.¶ Quātū ad pͥmā ꝟi. dico aīa mea ꝙ ſine penitētia ſalus eē nō pōt in pctōre. Salus enimaīe ē iuſtiſicatio ⁊ pacificatio eiꝰ cū deo: quempeccādo offendit. Iuſtificatio āt ⁊ pacificatioſine gr̄e inſuſione eē nō poſſūt. Infuſio gr̄e ſine expulſiōe culpe expulſio āt culpe ſit ꝑ dolorē. ⁊ ceteris reꝗſitis dolor aūt nō ē niſi pnīa.ſalus eē nō pōt ſinc pnīa. Sꝫ ꝯͣ dices arguoſic. Sicut ſe hꝫ auerſio a deo ad dānatione: itacōuerſio ad deū ad ſalutē. ſꝫ auerſio a deo ſineoī delectatiōe pōt eē cā dānatiōis: vt patet inblaſphemante. gͦ cōuerſio ad deū ſine oī dolore peccati poterit eē cā ſalutis. ꝯn̄a nota cūmnori. qm̄ in blaſphemia nulla delectatio ē: ſꝫtm̄ iniquitas: vt alias ē on̄ſum ⁊ exꝑiētia notū ē. qͣre ⁊cͣ. ¶ Scd̓o arguo ſic. Motꝰ fidei quiprecedit pnīam tm̄ intendi poſſet: ꝙ ſufficiēterdiſponeret ad grām. Sꝫ grā ſufficit ad ſalutēgͦ ſine pnīa poterit eē ſalus. ¶ Preterca poſſibile ē ī ꝙ vltimo inſtanti vite peccatori infūdatur grā poſt qd̓ inſtans nō remanebit aliqd̓ inſtans in qͦ poſſit fieri ſalubris pnīa. gͦ oīactu pnīe ceſſante poterit eē ſalꝰ. Declara mihi pr̄ iſta tria pūcta ⁊ ero cōtēta. Contētor aīamea. Et dico nō obſtantibꝰ iſtis rōnibus ꝙconcluſio nr̄a vera ē. Et eam tibi rōne ⁊ auctoritate ⁊ exēplo ꝓbabo. Rōne quidē ſic. ſicut baptiſmus ordinat̉ ad peccatuꝫ originaleꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten