ppl̓is ⁊cͣ. Aliꝗ iudicabūt oꝑis demōſtrationei. oꝑatione ſua on̄dent iudiciū dei: qm̄ oꝑa maloꝝ. on̄dent bonoſ debere pnīari. ⁊ oꝑa bonorū on̄dēt malos debere puniri. Et ẜꝫ hūc modū dicere poſſumꝰ īfideles iudices eē iudeoꝝ⁊ maloruꝫ xp̄ianoꝝ. Math̓. 12. Uiri niniuiteſurgēt ī iudicio cū gnaͣtiōe iſta ⁊c̄. Et ſic pꝫ ꝑve. ¶ Ꝙtū ad ẜam ve. dico ẜm eundē ꝙāgeli nō erūt iudices aſſeſſores: ſed tm̄ ſnīam deiapprobātes: ⁊ vt noſtri accuſatores: ⁊ nō iudices: ſiue vt iudicij erūt executores: ⁊ nō vt iudīces aſſeſſores. Et rō ẜm btm̄ Tho. eſt iſtaqm̄ iudices aſſeſſores dn̄t eē iudici ꝓportionabiles ⁊ ꝯformes. Iudex āt xp̄s nō ī naͣ ſpūaliſed in naͣ corꝑali apparebit ẜm quā ab oībꝰ videri poſſit: vt dictū ē in p̄cedenti ꝯcl̓one: iō ovt iudices aſſeſſores naͣm habeāt humanā: inqͣ poſſint ab oībus malis ītueri: qd̓ angel̓ nōcōpetii: qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad tertiā ve. dico breuiter ẜm eundē ꝙ ſicut xp̄s ꝓ oībus mortuꝰelꝫ nō oēs effectū ſue paſſionis ꝓpter impedimentū in illis inuentū acceꝑint: ſic ⁊ cōgruuꝫ⁊ debitū atqꝫ equiſſimū ē: vt ⁊ oēs ī tali iudi.cio cōgregent̉ ad iudicandū humanā natura:ẜm quā ꝯſtitutus ē xp̄s iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ miro quodāmo exaltatā. Illud ꝟo ꝓph̓edēm: nō reſurgent īpij in iudicio ſic exponit.Nō reſurgēt ipij in iudicio .ſ. alios iudicātesSurgēt igit̉ oēs mali vt iudicent̉ ⁊ puniant̉boni vt iudicent malos ⁊ premient̉. Et noͣ ꝙiſta aſſiſtētia ſcōꝝ ad iudiciū nō erit ad ꝯſulendū xp̄o: qꝛ ꝯſilio n̄ īdigerip̄e: cū ī ipſo ſiue oēstheſauri ſapīe ⁊ ſcīe dei abſcōditi: ſꝫ potiꝰ eritad decorē: in retributionē ſuper erogationisbonoꝝ opeꝝ ipſoꝝ: qͣre ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ iſta ꝯcl̓o.¶ Quanto cū ſtupore ⁊ terore apparcbit xp̄sad iudicium. Concluſio tertia.Tcipe tertiā ꝯcl̓oeꝫ vꝫ. Miranda cūreſonanti tuba veniet Ih̓s glorioſuſcū volnerit cūctis iuxta merita diſpenſare. Ad cuiꝰ declarationē tres inꝗramꝰ ꝟitates. ¶¶ Prima ꝟitas eſt iſta. Quātū terribil̓erit dies extremi iudicij. Scd̓a ꝟi. ē qualiter vocabunt̉ oēs ad iudiciū. Tertia ꝟi. ēiſta qͣlit̓ fiet ꝓceſſus diuini iudicij. Ꝙtumad pͥmā ve. dico ꝙ anteqͣꝫ ille vltimꝰ ſeculi dies adueniat: aliꝗ terribiles dies p̄ire dn̄t: vt qſtendit btūs Hiero. quos dicit ſe in annalibhebreoꝝ inueniſſe. ¶ Prīo nūqꝫ die anteqͣꝫmūdus finiat̉ ꝑ generalē ſnīam iudicantꝭ jx ſeriget ſe mare. 15. cubttis ſupra oēs mōtes: ſuoqꝫ in loco īmobile ſtabit: ex qͣ altitudīe ꝓſpecta hoīes fugient a facie maris. Luc̄. 21. Eritī terris p̄ſſura gentiuꝫ .ſ. ꝓpter fugā. pͣs. Inſpū furoris tui cōgregate ſūt aque. Scd̓o dicadeo mare deſcendet: ꝙ vix poterit intueri. ⁊hoc cū maximo ſtrepitu. Luc. 21. Pre cōfuſion ſonitꝰ maris areſcentibꝰ hoībus pͥ timore⁊ expectatione qͥ ſūꝑueniet vniuerſo orbi.Tertio die marine belne vſqꝫ ad celū rugituꝫdabūt. Sap̄. 17. Mugientiū belue valida boſtiaꝝ vox: aut reſonans de altiſſimis echon d̓ficiētes faciebāt ꝓ facient illos pre timore.Quarto die ardebit mare atqꝫ aqua. pͣs. Ignis ſuccenſus eſt in furore meo: ⁊ ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima. Quinto die arboreſ ⁊ herbe ſtillabūt ſanguineū rorē. Iſa. 27.Reuelabit t̓ra ſanguinē ſuū. Sexto die ruent edificia mundi. Hiere. 3. Egyptus ī deſolationē erit: ⁊ idumea ī deẜtū ꝑditiōis ꝓ coꝙ inique egerūt. ¶ Septīo die lapides ad īuicē collident̉. Iſa. 24. c. Cōmouentur ꝓ commouebunt̉ fundamenta t̓re: ꝯfractione ꝯfringet̉ t̓ra: ꝯtritione ꝯteret̉ t̓ra: cōmotiōe cōmouet̉ ꝓ cōmouebit̉ t̓ra. ¶ Octauo dieᶠ tremotingēs fiet ꝑ vniuerſū. p̄s. Terra tremuit ⁊ ꝗduit dū reſurgeret ī iudiciū deus. Nono dieexibūt hoīes de cauernis: qͣſiqꝫ amētes ibuntvix ad inuicē p timore loqui valētes. Iſa. 13.Cōteriti ſunt ī ſyō pctōres poſſidebit error hipocritas. ¶ Decimo die adequabūt̉ vniuerſa. Iſa. 3. O īs vallis implebit̉: ⁊ oīs mōs etcollis humiliabit̉: ⁊. pͥſ. Mōtes ſicut cera flixerūt a facie dn̄i. ¶ Undecīo die ſtelle cadentde celo. i. igneas comas emittēt ⁊ ſintillabuntita vt cadere videant̉. ¶ Luc̄. xi. Erūt ſignaī ſole: luna: ⁊ ſtellis. Et Apoc̄. 6. Stelle celiceciderunt ſuꝑ terrā: ſicut ficus mittit groſſosſuos cū a vento magno mouet̉. Et Luc̄. 20.Sol ꝯuertet̉ in tenebras: ⁊ lunā in ſanguinē¶ Duodecimo die de ſepulchris oſſa mortuorū egrediēt̉ ⁊ accedet vnūqd̓qꝫ ad iuncturamſuā. ¶ Decimoꝫº die oēs deficiēt: vt cū mortuis reſurgāt: ⁊ hͦ igne ſiet: qꝛ nullū cl̓m velociꝰ agit. pͣs. Ignis an̄ ip̄m cedet. Ignis .ſ. ꝗ ēī ſpera ſua: ⁊ ignis īferni ⁊ purgatorij ſil̓ dinaꝟtute iūgent̉: ⁊ vnūqd̓qꝫ ſuū exercebit offmvt dicit dn̄s Bona. ī. 4. Ignis ꝗdē t̓reſtrispurgabit iuſtos: cruciabit malos: corꝑaqꝫ incinerabit: ⁊ cūcta t̓re naſcētia ꝯfūabit. Ignis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten