ſentiūt. Et rō: qꝛ Io. 5. dr̄. Dedit ei ptātemiudiciū facere: qꝛ filius hoīs ē: gͦ dꝫ in formahumana iudicare. Itē eius ē iudicare cuiꝰ ēꝯdere legē: ſꝫ xp̄s in humana natura apꝑēsnobis legē d̓dit: gͦ ⁊ ẜm eādē naͣm iudicabit¶ Ad huius ꝟitatis declarationē ē ſciendūẜꝫ btm̄ Tho. ī. 4. di. 48. art. pͦ. ꝙ qn̄cūqꝫ quēpiā ꝗs iudicare intendit: neceſſe ē vt ſuꝑ iudicandū ptātem habeat. Snīa enī que a ſuo iudice nō dat̉: auctoritate rei iudicate nō obtinet: de pe. ⁊ remiſ. qd̓ aūt cōſuluiſti: ⁊ extra d̓iudi. atſi clerici cū glo. ipſa: ⁊ extra de cōſue.cū ad nr̄am audientiā: cū glo. vbi circa medium capituli dr̄ ſic. Snīa a nō ſuo iudice lata:nullā obtinet firmitatē. Et idē. C. ſi a nō cōpetenti iudi. l. 2. ⁊ 3. Sed xp̄s gl̓ioſus cū ī totānam hūanā duplici rōne hēat ptātē .ſ. rōnecreatiōis. pͣs. Ipſe fecit nos: ⁊ nō ipſi nos: ⁊rōne redēptiōis. ad Ro. 14. Xp̄s mortuꝰ ēnobis ⁊ īſurrexit. Apoc̄. i. Lauit nos a pctīsnr̄is ī ſāguine ſuo: ꝯn̄s ē vt xp̄s bn̄dictꝰ ī hocipſo iudicio generali: vbi aliꝗ ad regnū celoꝝadmitti: aliꝗ excludi hn̄t ī caipſa naͣ ⁊ formaappareat ī qͣ crucifixꝰ ē. Math̓. vl. c. Data ēmihi oīs ptās ī celo ⁊ in terra. Et ꝓpt̓ hͦ pꝫrn̄ſio ad argumentū primū in oppoſitum: qm̄xp̄s ẜm diuinā naͣm hꝫ auctoritatē dn̄ij reſpectvniuerſalis creature d̓ iure creatiōis. ẜmāt humanā naͣm hꝫ auctoritatē dn̄ij ſuꝑ eādēcreaturā rōne paſſiōis: pͥma auc̄tas ē naͣlis ⁊eterna. ẜa acꝗſita ⁊ tꝑalis ꝓpter vnionem adnam humanā. ¶ Ad ẜm dr̄ ẜm eundē ꝙ nōſufficeret ad humani generis redemptiōeꝫ. ſixp̄s purꝰ hō fuiſſet: ⁊ iō ꝑꝑ hͦ ꝙ xp̄s ẜꝫ hūanānam genus humanū redemit: ⁊ ꝑ hoc ī ip̄amiudiciariā ptātem conſecutus ē: manifeſte apparet ꝙ xp̄s ipſe ē deus: ⁊ ita equaliter honorandus cū patre: nō inquantū hō ſꝫ inquantum deus: quare ⁊c̄. Et ſic patet prima veritas. ¶ Quantū ad ẜam veri. dico ẜm beatuꝫTho. vbi ſupra arti. ẜo ꝙ filius dei ī pͥmo aduentu hac de cauſa in mundū venit: vt ꝓ nobisᶠ apud patrem ſatiſfaceret. ad Bal. 4. Cūvenit plenundo tꝑis miſit deus filiū ſuū natū .i. naſcendū ſub lege: vt eos ꝗ ſub lege erātredimeret. Satiſfactio aūt pena importat: deus aūt ẜm diuinā naͣm pati nō pōt: iō oportuit: vt in ipſo pͥmo aduentu in forma paſſibili ⁊infirma appareret. In aduentu āt ad iudiciūhac de cā veniet: vt iuſticiū patris in hoīes exꝙnu ſatequat̉: ⁊ iō in forma glorioſa apparebit: nō tn̄ſimpliciter ſe habēte: qm̄ apparebit maxīo ꝙterore ⁊ ſtupore. Et confirmatur: qm̄ ſicut iudicari ab alio eſt infirmitatis: ita iudicare eſtauctoritatis ⁊ glorie: ſed in pͥmo aduentu eſtiudicatus: in ſecundo iudicare veniet: gͦ merito in pͥmo aduentu in formā infirma ⁊ paſſibili: in ſecundo aduentu in forma glorioſa ⁊impaſſibili debuit ⁊ debebit cōparere. Luc̄.21. Tunc videbunt filiū hoīs venientē ī nubecū ptāte magna ⁊ maieſtate: q̄ oīa ad glorioſāformam ꝑtinent: gͦ in forma glorioſa apparebit: ſed dicēs ꝯͣ dicit enim glo. ſuper illo ꝟboIo. 19. Uidebunt in quē crucifixerunt: xp̄sin ea carne venturus ē in qͣ crucifixus ē: ſecrucifixus eſt in forma infirma ⁊ paſſibili: gͥītali forma: ⁊ nō in forma gl̓oſa dꝫ ad iudicandū venire. Parcas mihi pr̄ Ambroſi ſi preſumo nimis. cupio clariꝰ informari. Dic aīamea: dic audaci aīo: ne paueas. Faciā pr̄. Arguo igit̉ ſcd̓o ſic. In ea forma dꝫ xp̄s ad iudiciū venire: ẜm quā ab hoībus poſſit ītueri: ſꝫpctōres gloriā xp̄i videri nō poterūt. ꝓpt̓ improportionē quā oculꝰ non glorificatus hꝫ adgloriā: ſiue ad vidēdū claritatē corꝑis gl̓oſi: gͦ⁊c̄. Et cōfirmat̉: qꝛ videre gloriā hūanitatꝭ ꝓmittit̉ iuſtis in premiū: gͦ illa pctōres nō videbunt: ⁊ ꝑ ꝯn̄s oꝫ ꝙ apparcat in forma ẜꝫ quāab oībus videri poſſit. Et hͦ idē dicit glo. ſuꝑillo. ꝟbo Io. 5. Sicut ⁊ filiꝰ quos vult iuſtificat. In qͣ inꝗtforma iniuſte iudicatꝰ ē iuſte indicabit: vt poſſit ab īpijs videri: ſed iudicat̉ē in forma infirmitatis ⁊ paſſibilitatis: gͦ ⁊ ineadē iudicabit. Itē ⁊ Criſo. ſuꝑ illud math̓.24. Apparebit ſigni. filij hoīs ī celo dicit ſicUeniet in iudiciū xp̄s nō ſolū vulneꝝ cicatrices: ſed ēt ipſā mortē exprobatiſſimā on̄densEx ꝗbus ꝟbis apparet ꝙ nō apparebit ī forma gl̓oſa. Dulciſſime pr̄ declara mihi iſta: ⁊ero ꝯtentꝰ. Faciā aīa mea qd̓ dicis. Et notaiſtā regulā ꝙ vbieūqꝫ aut in textu aut in glo.iſta veritas ponit̉ .ſ. ꝙ xp̄s ī ea ſorma iudicabit qua iudicatus ē: noīe forme intelligi dꝫ nahūana. Sed nō ſequit̉ ꝙ in eadē qualitate apparebit: qꝛ in carne apparuit infirma cū iudicari venit: ſed ī forma gl̓oſa .i. ī qͣlitate gl̓oſaiudicare veniet. Et ex hoc pꝫ ſolutio ad pͥmū¶ Ad ẜm dico ꝙ corpꝰ gl̓oſū hꝫ ī ſua ptāte: vtſe on̄dat oculo nō gl̓oſo: vt dicit btūs Tho. ī4. di. 44. Et iō chriſtꝰ ī forma gl̓oſ a pot̓it ab
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten