Al accuſationē ⁊ diſcuſſionē maloꝝ: ⁊ quo adcomendationē bonoꝝ. ⁊ qͦ ad ſnīam vtriuſqꝫSi .n. vocaliter ſigillatī ſinguloruꝫ fcā narrarentur: inextimabilis magnitudo tꝑis ad hocexigeret̉. Nō enī minꝰ tēporis in legēdo qͣꝫ īdicēdo reꝗͥrit̉. Etſi ſcā nr̄a ſcripta ſūt in librodei: vt dr̄ Apoc̄. 20. ⁊ dicet̉ infra in ſcd̓a ꝑte d̓facto diuturnitas tꝑis ꝓlixitaſqꝫ grādis eſſetopportuna. qͣre que in hoc dicūtur euangeliopotiꝰ mentaliter qͣꝫ vocaliter intelligenda ſūt.Etſi diceret̉ ꝯtra xp̄s in forma hoīs iudicabitvt ab oībꝰ videri poſſit. ergo eadē rōne in corporali voce loquet̉: vt ab oībꝰ ſimiliter audiripoſſit. Dico ꝙ ſimilitudo nō valet: qm̄ apparitio corporalis ⁊ viſio ſubito fieri poterit. nōaūt locutio que menſurat̉ tempore. ⁊ ideo nimiā prolixitatē exquireret temporis: ſi vocalilocutione iudiciū finale perficeret̉. Audi Augu. 20. de ciui. dei. Uis inquit quedā intelligēda ē diuina. qꝛ fiet vtꝭ cui oꝑa ſua vel bonavel mala in memoriā reuocent̉: ⁊ mētis intuitu mira celeritate cernentur. hec ille. Et ſic patet prima veritas. ¶ Quantū ad ſecūdā veritatem breuiter dico ꝙ ideo pͥncipaliter fit mētio de operibus miſericordie. vt oſtendaturhoc iudiciū fieri contra auaritiar. Andi Ber.Si tanta inꝗt pena punit̉ ꝗ ſua nō dediſſe cōuincit̉: quā pena puniēdꝰ ꝗ aliena redarguit̉abſtuliſſe. Oꝑa aūt mīe ſunt: que cōtinent̉ inhoc ꝟſu. Uiſito: poto cibo: redimo: tego colligo: cōdo. Et potſufficiētia ipſoꝝ hoc mō accipi. Indiget .n. hō hac in vita ex ꝑte corporꝭpͥmo alimēto: ſine quo viuere non pōt. calorenī naͣlis humidū radicale cōſumēs: niſi ꝑ humidū cibale reſtauraret̉ ⁊ cōuerteret̉ in naͣmaliti periret ho. vt pꝫ. 2. de aīa. c. de alimentohꝰ aūt alimētū ē duplex. vnū ē calidū ⁊ ſiccuꝫ⁊ hͦ vocat̉ cibꝰ. aliud ē frigidū ⁊ humiduꝫ: ⁊hͦ vocat̉ potꝰ. pͦ corn̄det pͥmū mie opꝰ .ſ. paſcere eſurientē. ait .n. ph̓s. 2. de aīa. ꝙ eſurieseſt appetitus calidi ⁊ ſicci. ẜo alimēto corn̄detẜm opus mīe .ſ. potare ſitientes. Ait n. ph̓sibidē. Sitis ē appetitꝰ frigidi ⁊ humidi ⁊ ſichēs duo oꝑa miſericordie. Scd̓o pͥncipalitindiget hō: non qͣꝫtū ad eē: ſed quantū ad bn̄eē indumēto ⁊ domicilio in quo quieſcere poſſit ⁊ a nociuis tueri. ꝓpter hoc .n. fit domusvt dicit ph̓s: vt nos a caumatibꝰ: frigoribꝰ niuibus: ⁊ hꝰ mōi tueatur. Et huic duplici indigentie alia duo corrn̄dent oꝑa mīe .ſ. veſtireSi IInudum ⁊ colligere hoſpitē. ¶ Tertio indigerhō vt cōſeruetur a fortuitis ⁊ accidentibꝰ p̄terintentū. Accidūt aūt aduerſa dupliciter aūt abintrinſeco: aut ab extrinſeco. ſi ab intrinſeco⁊ ſic infirmitas. ſi ab extrinſeco. ⁊ ſic capi incarcerari ⁊c̄. Et qͣꝫtū ad hec duo etiā ſūt opermīe .ſ. viſitare infirmū: ⁊ viſitare captiuū ſiueincarceratū. ¶ Quarto cum homo mortalisſit indiget poſt mortē ſepcliri: ⁊ ſic corrn̄det eivltimū op miſericordie .ſ. ſepelire mortuum.¶ His ſic notatis accipe mō iſtā regulā gnālem. vꝫ. ꝙ tanta ē iſtoꝝ operū dignitas ꝙ quicūqꝫ illa amore Ieſu ꝓximo impēdit: ſibiipſihoc fieri arbitret̉. Au .n. in euangelio hodierno. Quicꝗd vni ex mimis meis feciſtis mihifeciſtis ⁊cͣ. De oꝑibꝰ autē mīe ſpūalibꝰ nihilad pn̄s. pꝫ ergo ẜa ꝟitas. ¶ Quantū ad tertiā ꝟitatē dico ꝙ non ſolū de operibꝰ miſericordie: ſꝫ de oī quocūqꝫ mīmo ſumꝰ rationeꝫreddituri: ore ſaluatoris. Math̓. 12. De oī ꝟbo qd̓ locuti fuerint hoīes ſuꝑ terrā: in die iudicij reddēt rōnē. Ubi aīa nota ꝙ de ſex rebfiet in die iudicij accerrima exaīatio. ¶ Primo de aīa. Scd̓o de corpore. Tertio deꝓximis. Quarto de boniſ oꝑibꝰ obmiſſisQuīto de malis ſcīs. Sexto de oībꝰ bonis a deo receptis. ¶ Primo inqͣꝫ reddēdaē rō ⁊ examinatio fiet de aīa nr̄a. qm̄ ipſa preter deū ⁊ angelos ẜm naturā nobilior ceteriseſt. Audi Bernar. in libro meditationū. Tetus inꝗtiſte mūdus ad vniꝰ aīe preciū extimari nō pōt. Et vt Augꝰ ait. Maius dānū ē inamiſſiōe vniꝰ aīe qͣꝫ mille corpoꝝ. Audi Hugonē li. de aīa. Anima inquit ē inſignita deiimagine: decorata ſimilitudine. deſpōſata infide: dotata ſpiritu: redempta ſanguine: deputata cū angelis: capax beatitudinis heres bonitatis. ratiōiſqꝫ particeps. Quid igit̉ o aītibi cū carne: nūqꝫ vilius ſterquiliniū inueniſti. Et ideo ſi aīa tanta nobilitate ⁊ dignitatedecorat̉: nōne maxima pena digni: maioremde caliga qͣꝫ de aīa facientes extimationem.Audi deuotū Ber. vbi sͣ. Cur carnē inquittuā p̄cioſis rebꝰ impinguas ⁊ adornas: quaꝫpoſt paucos dies vermes ſūt in ſepul hro cōmeſturi: ⁊ aīam tuā bonis oꝑbꝰ nō decorasque deo ⁊ angelis eiꝰ in iudieio eſt preſentanda. Cur ergo aīam vilipendis: ⁊ ei carne anponis. dominā ancillari ⁊ ancillā dn̄ari: magna abuſio ē. h̓ ille. Et Criſoꝰ li. de reꝑatis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten