Smo quibꝰQui etiā vita ⁊ ſcīa cōmendabilis demōſtretur: hec ibi: vſqꝫ ad. §. Cum vero electus fuerit ⁊c̄. Cōcordat huic tex. de eta. ⁊ qua. c. quāuis: vbi glo. ſuꝑ ꝟbo defectū dicit ſic. Triap̄cipue requirunt̉ in ep̄o lr̄arū ſcīa: etatis maturitas: ⁊ grauitas moꝝ. Adde quartuꝫ .ſ. ꝙnatus ſit de legittimo matrimonio. sͣ. de elec.cū in cūctis. ⁊. c. eā te ⁊c̄. hec glo. In dcō eniꝫc. qͣꝫuis. ponit̉ de quodam ep̄o ꝗ nūqͣꝫ audiuitgrāmaticā: ⁊ iō decretū ē poſtea. vt defectꝰ lr̄arū impediat electionē ep̄t̓: ⁊ ſi iā ꝓmotꝰ fueritab pontificaliſ officij executione ⁊ adminiſtratione eccleſie in qua promotus ē āmoueat̉: vtin. d. c. qͣꝫuis in fine. Si autē querat̉ q̄ ſit iſtaſcīa ſufficiēs neceſſaria: dico ꝙ illa ē qͥ ſcit̉ modus ⁊ ritus ⁊ executio cuiuſlibet ſacramenti ⁊ordinis. Exemplū ſacerdos inquantū deputatus eſt ad celebrandū diuinū officiū tenet̉ ſcire tm̄ de grāmatica ꝙ ſciat verba recte formare ⁊ accentuare ⁊ intelligere: ⁊ ꝙ intelligat ſaltē ea qͥ legit. Et ꝓpter hͦ ſtatutū ē: vt in eccleſijs certis habeat̉ doctor theologie ⁊ liberaliūartiūª: preſertim grāmatice logice ⁊ rethoriceqͥ pͥncipalit̓ erudiunt hoīes ad ſcīam pietatis.extra de mgr̄is. c. i. ⁊ de ꝓuiſione fienda tamingris qͣꝫ ſcholaribꝰ habet̉ ibidē ꝑ totū. Inqͣꝫtū vero ē miniſter ſacr̄oꝝ: ſcire tenet̉ qͥ ſit cuiuſſibet ſacri debita maͣ: ⁊ rite diſpenſandi modus. Inquantū ꝟo ē doctor. tenct̉ ſcire ſaltēarticulos fidei pr̄ nr̄ ⁊c̄. Inquantū ꝟo paterꝯſcīe tenet̉ ſcire diſcernere int̓ leprā ⁊ lepramh̓ btūs Tho. in. 4. di. 24. Et dicit ꝙ ep̄i ſciretenent̉: qͥ ī lege dei faciūt vel facere pn̄t qͣre ⁊cͣ.Et hec ſufficiāt pro pͥma ve ¶ Quantum adẜam veri. dimiſſis ēt tꝑalibus ⁊ corporalibusſubditis: de ſpūalibus tantū ẜmo hn̄dus ē vꝫqua ſcīa prediti eē debēt ꝗ cultui dīno dedicantur: vel dedicari debēt. Et dico ꝙ anteqͣꝫ quisꝑ alicuius ordinis ſacri aſſumptionē dīno cultui dedicet̉: de tribus ꝑmaxime examinandē: extra de purgatione canonica: ꝯſtitutꝰ glo.3. vꝫ de natione: de natiuitate: ⁊ de fama. Denatione ꝗdem .ſ. an ſint de illa dioceſi: extra d̓clericis peregrinis. c. vlti. Scd̓o de natiuitate .i. an ſit leguime natus: extra d̓ filijs p̄ſbyteroꝝ. ca. pͦ. Tertio de fama .ſ. an ſit bone fameqꝛ in nullo dꝫ eius opinio vacillare. 33. diſt. c.laici: ⁊ an ſit criminoſus. 24. di. c. vl. h̓ gloſa.¶ Ꝙ aūt requirat̉ examinatio natiōis dicit ſicc. ſuperius allegatū. Te nobis ꝓponēte didi¶ Sciuſto pͥmaOs fciacimus: ꝙ quidā p̄lati eccleſiarū tue iuriſdictionis in eccleſiis ſibi commiſſis ſine licentia tuaclericos de alienis eꝑātibus inſtituere nō verent̉ an̄cedentes: igitur id eis nulla rōne licēcū ſit honeſtati ꝯͣriū: ⁊ a ſanctoꝝ patrū inſtitutionibꝰ alienū: ⁊ infra. Inquiſitiōi tue taliterrn̄demꝰ ꝙ tibi lꝫ eos exinde remouere: niſi aliquos ex diſpenſatione in eiſdē eccleſijs duxeris dimittendos: hec ibi. Cōcordat decretum71. di. ꝑ totā diſtinctionē: ⁊. 72. di. ꝑ tota. Qāt illegitime nati ordinari nō pn̄t: pꝫ ex de filijs p̄ſby. c. i. vbi ſic dicit. vt filij pͥſbyteroꝝ: etceteri ex fornicatione nati ad ſacros gradꝰ ꝓmoueant̉: ſupple ſtatuimus vt dicit glo. Niſiaut monachi fiant vel in congregatioe canonica regularit̓ viuētes. Prelationes ꝟo nullatenꝰ hēant: ſed neqꝫ ẜui niſi adn̄is ſuis libertati donent̉: hec ibi. Hec ſufficiāt ꝓ pn̄ti veqͣre ⁊c̄. ¶ Quantū ad tertiā ve. dico ẜm btm̄Tho. in. 4. di. 14. ꝙ circa ſcīam duo conſideranda ſunt .ſ. veritas que docet̉: ⁊ ipſe actꝰ docendi: veritas que docet̉ nunqͣꝫ ꝓpter ſcādalū obmittenda ē: vt ꝯͣ .ſ. veritatē quis doccatſꝫ actus docendi moderandus ē: ⁊ obmittendus ad tp̄s: niſi ꝟgeret in detrimētum fidetaut bonū reipublice. Nā oīa dicēda ſūt cū mō⁊ menſura. Nō enī ſufficit verā ſcīam docereſꝫ vt ⁊ recto ⁊ debito modo doceat̉. Bloſa tn̄de regulis iuris. c. 3. ſic dicit veritas ē triplexſ. bone vite. ⁊ h̓ nūqͣꝫ obmittenda ē ꝑꝑ ſcādalū. Et hec ad quēlibet ꝑtinet. Alia eſt veritasiuſticie: h̓ ad iudicē ꝑtinet: ⁊ alia veritas diſcipline: ⁊ hec ꝑtinet ad prelatū. In his duabqn̄qꝫ aliqua obmittunt̉ ꝑꝑ ſcandalū. di. 50. vtꝯſtitueret̉ h̓ glo. ad lr̄aꝫ. Et glo. d̓ tem. ordic. 2. ſic dicit. Ueritas ē triplex .ſ. iuſticie d̓ regulis iuris: ꝗ ſcandalizauerii: ꝟitas doctrīeſiue diſcipline. xi. q. 3. qn̄ ergo. ⁊ ꝟitas bonevite. 22. q. 2. pͥmū in pͥncipio. 32. q. 5. c. ita nehec nūqͣꝫ dimittēda ē ꝑꝑ ſcandalū. xi. q. 3. int̓ꝟba. nec ꝟitas iuſticie: nec ꝟitas doctrine:ſiue diſcipline qn̄qꝫ obmittunt̉ ꝑꝑ ſcandalumꝟitas īuſticie quo ad iudicē: doctrine ſiue dicipline quo ad prelatū: bone vite ad quēliberꝑtinet. Qn̄ āt doctrine vel iuſticie ꝟitas ꝓpt̓ſcādalū obmittēda ē: allegat p̄dicta glo. c. niſi§. ꝓ graui. extra d̓ renuciatiōe. vbi dicit ſic textus. Pro graui quoqꝫ ſcandalo euitādo: cūaliter ſedari n pōt: licꝫ ep̄o petere ceſſionē: neplus tꝑalē honorē qͣꝫ eternā videat̉ affectare
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten