Nihil inꝗt nos deꝰ hr̄e voluit: ꝙ marie ī mābꝰ nō trāſiret: ⁊ ſil̓r nihil ex oꝑbꝰ nr̄is d̓o foregͣtū niſi offerat̉ ꝑ manꝰ marie. h̓ ille. Et id̓ modicū illd̓ qd̓ offerre deſideras: gͣtiſſimis mariemanibꝰ cura tradere: ſi nō vis hr̄e repulſamhec ille. qͣre ⁊cͣ. Et ſic pꝫ iſta concluſio.¶ De diuerſa ꝟginis appellatōe cōcl̓o ſcd̓a.Tcipe ſcd̓aꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Lꝫ ꝟgo bn̄dcā ob dīnaꝝ grāꝝ vberrimā capacitatē hoībꝰ pl̓ibꝰ nūcupet̉: p̄cipue tam̄mr̄ mīe ab oībꝰ appellari debet̉. ¶ Ad cuiꝰ declarationē tres īꝗramꝰ ꝟitates. vꝫ. ¶ Primaqͦt mōīs ꝟgo gl̓ioſa ī ſacͣ ſcript̉a appellat̉. Secūda qd̓ ē illd̓ nom̄ ꝙ magꝭ ꝟgini gl̓ioſe ꝯuenit. ¶ Tertia ꝙ ē illd̓ nom̄ qd̓ magꝭ et̓no pr̄iplacuit. Ad pͥma dico ꝙ lꝫ ex ꝟtutū ⁊ dīnaꝝgrāꝝ īmēſitate ꝟgo gl̓ioſa ml̓tꝭ ⁊ qͣſi īfinitisnoībꝰ poſſit appellari tn̄ vltra ea q̄ dcā ſt̓ atqꝫdicēt̉ ſeptē ſt̓ noīa ꝟgī gl̓ioſe magꝭ ꝓpͥe accōmodata. vꝫ. Primū eiꝰ gl̓ioſū nom ī ordineiſto ē ſtella marꝭ. ¶ Scd̓m ē ſcala hūilitatꝭ.Tertiū nom̄ ē roſa caſtitatꝭ. Quartū nom̄ē thalamꝰ pudicitie. Quītū nom̄ tēplū ſcītatꝭSextū nom plēa grā. Septimū nom̄ ē mimīe ⁊ gl̓ioſiſſimi dei. Primū igit̉ nom̄ ꝟgīaccōmodatū dr̄ ſtella marꝭ. vn̄ eccl̓ia cātat. Aue ma. ſtel. ⁊ hꝰ triplici rōe. vꝫ. ¶ Prīo rōneluciditatꝭ. Scd̓o rōe vtilitatꝭ. Tertio rōneīmobilitatꝭ. Prīo rōe luciditatꝭ. Lucꝫ nāqꝫſtella marꝭ nauigātibꝰ ⁊ ꝟgo gl̓ioſa ſua lucevniuerſū orbē pluſtrauit. nec miꝝ. qꝛ ex ip̄a lumē īdeficiēs qͥ oīa illuīāt̉: dīna ꝟtute ꝓceſſit.Inde Bernar. ait Ip̄a p̄clara ē. ⁊ eximia ſtella ex Iacob orta cꝰ radiꝰ vniuerſū orbē illuīatcꝰ ſplēdor ī ſuꝑnis p̄fulget: ⁊ īferos penetrat.Scd̓o rōe vtilitatꝭ. Stella nāqꝫ marꝭ iter ſalutꝭ nauigātibꝰ on̄dit ⁊ go gl̓ioſa: ne dū on̄dit. ſꝫ īuitat. In̄ Ber. Nc auertas inꝗt ocl̓ostuos a fulgore ſiderꝭ ſi n̄ vis obrui a ꝓcellis.Si īſurgūt vēti tētationū: ſi īcurris ſcopulostribulationū reſpice ſtellā voca mariā. Nō recedat ab ore nō recedat a corde ipſā ſequēs nōocuias: ipſū rogās nō deſꝑas: ipſā cogitās n̄erras: ipſa tenete nō corruis: ipſa ꝓtegēte nōmetuis: ipſa duce nō fatigaris: ipſa ꝓpitia adportū ꝑuenis ⁊cͣ. h̓ ille. Tertio rōe īmobilitatis. Nā ſtella marꝭ nauigātibꝰ īmobilis ⁊ firma ſēꝑ ē: qm̄ ſi mobil̓ eēt: recte ad ſalutꝭ portūdirige nō poſſet. ꝟgo āt gl̓ioſa tā hic ī via qͣꝫin prīa ſēꝑ firma fuit. In via ꝗdē qꝛ nunqͣꝫHugeiꝰ ſuſccptū ꝟbū venialit̓ aut mortalit̓ potuitdeclīare. Cōcipe .n. ⁊ parē meruit quē cōſtatnullū habuiſſe pctm̄. Cāt. 4. Tota pulchra eſamica mea: ⁊ macula n̄ ē in te. In pr̄ia o qꝛaīe ſcōꝝ oīuꝫ vſqꝫ ad gnaͣlē reſurrectōꝫ eoruꝫcorꝑa appetētes inꝗetāt̉: vt coīs ē theologoꝝſnīa: ſꝫ ꝟgo gl̓ioſa tā mēte qͣꝫ corꝑe in celeſtiſede ꝗeſcēſ veluti fulgētiſſimū ſidꝰ emicat. Audi barbatū Hiero. De nullo inꝗt alioꝝ ſcōꝝcredimꝰ ꝙ vltra āgeloꝝ: aut archāgeloꝝ merita trāſcēderit: ſic̄ de ꝟgine indubitāter caniteccl̓ia. Exaltata ē ſcā dei genitrix ſuꝑ chorosangeloꝝ ad celeſtia regna: h̓ ille in ẜmōe aſſūptiōis. Et ſic pꝫ pͥmū nomē. Scd̓ꝫ nome diſcala hūilitatis: qm̄ ſic̄ ꝑ ſcalā deſcēdimꝰ ⁊ aſcēdimus: ſic ꝑ hūilitatē ginis filiꝰ dei deſcendit in vteꝝ eiꝰ. Reſpexit ait ipſa dn̄s hūilitatēancille ſue. eccc enī ex hͦ btām me dicent oēsgnatiōes. Luc̄. pͦ: Audi Ber. O ꝟa inquihūilitas q̄ dcū hoībꝰ peꝑit: vitā mortalibꝰ edidit: celos īnouauit: mūdū purificauit. ⁊ hoīuꝫaīas a morte liberauit. ſcā eſt Marie hūlitasſcala celeſtis: ꝑ quā deꝰ deſcēdit ad t̓ras. ꝟgoꝗdē ꝟginitate placuit: ſꝫ hūilitate ꝯcepit. h̓ ille. ¶ Tertiū nomē dr̄ roſa caſtitatis. Sic̄. .n.roſa de ſpinis ꝓdijt: ſic ꝟgo ex ſpinis iudaiceprauitatis. Iſa. 34. Oriet̉ in domibꝰ ſpine .i.carnis iudaice plene ſpinis iniꝗtatis. Stipesnāqꝫ roſe viridis ē: ⁊ ꝟgo gl̓ioſa virore virebat dīne grē. Luc̄. pͦ. Sſpūſ ſcūs ſuꝑuēiet ī te⁊cͣ. Eccl̓. 24. Quaſi palma exaltata ſū in cades. ⁊ qͣſi plātatio roſe in hierico. Folia ſiuefrondes ſūt ſeptē .i. ſeptē ſpūs ſcī dona. odoriſtius roſe fuit refrangantia caſtitatis. AudiAmbro. de officijs. Quāta ē ginitatis grāq̄ meruit a xp̄o elegi: vt eēt corꝑale dei tēpluꝫin qͣ corꝑaliter habitauit plenitudo diuinitatisUirgo genuit mundi ſalutē: ꝟgo peꝑit vniuerſorū vitam. h̓ ille. ¶ Quartū nomē dr̄ thalamus pudicitie. volens .n. deꝰ. īmo ab et̓nodeliberans ex nr̄a maſſa ſuſcipere carnē: vttandē intus ⁊ extra felicitatē inueniret hō thalamū mirabilē ſibi oī pudicitia plenū: ſibi adtēpꝰ debitū: voluit ſibi eē dedicatū. ⁊ hoc fuitgl̓ioſa ꝟgo. Hiere. 31. Nouū faciet dn̄s ſuper terrā: mulier circūdabit virū. Iſa. 7. Ecce ꝟgo ꝯcipiet ⁊c̄: Luc̄. pͦ. Cōcipies ⁊ ꝑies filiū ⁊c̄. Quītū tēplū dr̄ tēplū ſcītatꝭ. Ezech̓.xliij. Conuerti me ad viā porte .ſ. templi de qͦpaulo ante dixerat. Ettu fili iſrael oſtende