Sio 4Vb̓ pͥmomihi bella: vndiqꝫ tela volāt: q̄cūqꝫ demū meꝟtā nulla ſecuritas: eſuries ⁊ refectio militātꝯͣ me. Propterea ſapiēs ille ſalomō. Eccle.2. ait. Fili accedēs ad ẜuitutē dei: ſta in iuſticia ⁊ timore: ⁊ p̄para aīam tuā ad tētationemLicet igit̉ īnumeri quodāmō ſint circa aīe nauē periculoſi vēti: qͣttuor tn̄ ad pn̄s accipe ſortiſſimos vētos ī nauē aīc miſere inſufflantesd̓ ꝗbus Dani. 7. dr̄. Uidebā in viſione meanocte: ⁊ ecce qͣttuor vēti celi pugnabāt ī marimagno. Et Iacharias: 6. Iſti inꝗt ſūt qͣttuorventi celi ꝗ egrediunt̉: vt ſtent coram dn̄atorevniuerſe terre. Primꝰ ventus dr̄ gaudiū fatuū. Scd̓s dr̄ dolor beſtialis. Tertiꝰ dr̄ ſpēs īſana. Et quartus ⁊ vltimꝰ dr̄ timor carnalis¶ Primꝰ inqͣꝫ vētus dr̄ gaudiū fatuum: qd̓vulgar it dici ſolet alegreza deſmemorati. et hͦventus nauē eorum qui hunc ſeculum ſibi paradiſum ſtatuunt: die noctuqꝫ exſufflat. Iob21. Baudent ad ſonitū organi ducūt ī bonisdies ſuos: ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt.Et ex hͦ nimio terrenoꝝ gaudio: tēpeſtas orit̉ītēꝑantie. Inde. pͥſ. clamat. Diuitie ſi affluātnolite cor apponere. ¶ Scd̓s ventus dr̄ dolor beſtialis: ⁊ hic ꝑmaxīe mūdanos tribulatos uehit: ꝗ cū quicqꝫ nō gratū ſenſerit deſperāt: ex qͦ ſequit̉ tēpeſtas īpatiētie. Quotquotego ipſe vidi: ꝗ cū illis quicqͣꝫ aduerſi acciderit: cūdeo vllū pactum volūt. pͣs. Collocauitme ī obſcuris ſicut mortuos ſeculi: ⁊ anxiatꝰ qͥꝑdūt ſenſuſuꝑ me ſpūs meū s. in me turbatū ē cor meuꝫſ. pre multitudine tribulationū mearū. ¶ TerHerodea rertutius ventꝰ dr̄ ſpes inſana: ⁊ hͦ vēto nauis proillo ⁊cͣ. j.ſūptuoſe in lōga vita: aut grandiʸ mīa dei ſperantiū ſūmoꝑe quaſſnt̉. Exemplū pͥmi d̓ diuite epulone aīe ſue dicenti. Luc. 21. Aīa meahabes multa bona repoſita in annos plurīosla. Ecc.⁊ nocte ſeq̄nti dictū ē ei: ſtulte hac nocte moriſor turbat atcris. Exemplū ſecūdi d̓ origine oēs aīas ī fine mundi ſaluante. Et ex hͦ vēto tēpeſtas inurbabunt̉ tuſurgit p̄ſumptiōis. vn̄ vt dicit mgr̄ in ẜo di.26. Sperare aliꝗd fine meritis: nō ſpes: ſꝫ prev ſꝫ inſiſūptio dici pōt. Inde Eccle. 18. dr̄. Uidit inꝗt p̄ſūptionē cordis eoꝝ: qm̄ mala ē ⁊ cogͥuiemētes: bſubmerſionē qͥ neqͣꝫ ē. Et ſap. 17. dr̄. Semꝑpreſumit ſeua ꝑturbata ꝯſcīa. Nōne ſeuū atqꝫ īpiū: vt ꝗs credat ſemꝑ male viuere: ⁊ tandē mīa dei ſaluari: nā ſi miſericors ē. ⁊ tātūdēiuſtꝰ ē. p̄s. Iuſtus dn̄s: ⁊ iuſticias dilexit ⁊cͣ.¶ Quartꝰ ventꝰ dr̄ timor carnalis: ⁊ hoꝝ naQdſ 3uis ī maxīo periculo ē: ⁊ ex hͦ enī timore tēpꝰſtas orit̉ deſꝑatiōis. Sūt enī ꝗdā diuinā iuſtciā cū eoꝝ culpis pōderātes: ⁊ de pctīs trepidantes pluſqͣꝫ expediat: cū Caym aiūt. Maior ē iniꝗtas mea qͣꝫ vt veniā merear: ⁊ vnacū Iuda laq̄o ſe ſuſpendūt. Audi Augu. devtilitate agende pn̄īe. Et loꝗt̉ d̓ Iuda. Nontā inꝗti celꝰ qd̓ cōmiſit: qͣꝫqͣꝫ īdulgētie deſꝑatio fecit penitꝰ interire. Et Leo papa. Sceleratior inꝗt oībꝰ o Iuda ⁊ īfelitior extitiſti quēnō pnīa duxit ad dn̄m: ſꝫ deſꝑatio traxit ad laqueū. h̓ ille: qͣre ⁊c̄: ⁊ ſic pꝫ ẜa ꝟitas. ¶ Ꝙͣtiad tertiā veritatē dico breuit aīa cara ꝙ his īꝓcelloſis fluctuatiōibus: tutiſſima ſalutis nauis ē ꝟgo gl̓oſa: ꝓuer. vl. Fciā ē qͣſi nauisinſtitoris d̓ lōge portans panē ſuū: hic eſt illepanis qui de celo deſcendit. Io. 6. Et ideo delonge: qꝛ d̓ celo in terrā ⁊ valde longe. qꝛ nl̓lis nr̄is exigentibꝰ meritis: ſed ẜm ſuā mīamſaluos nos fecit. vt dictum ē ẜmone precedēti. Hanc igit̉ nauē hunc ferentem panē aīmea ſcande: h̓ te ad portam ſalutis adducet.Audi deuotiſſimū Bernardū. O hō ſi ad cōſpectū pr̄is accedere times: ne liqueſcas quaſicera a facie ignis: ſed vade ad mediatrice matrē mīe: ⁊ on̄de ei vulnus ⁊ vlcera: ⁊ ip̄a ꝓ teon̄det lac ⁊ vbera: filius on̄det patri latꝰ ⁊ vulnera: pr̄ nō negabit ſilio: nec filius matri: necmr̄ tibi: hec ille. Et ſic pꝫ pn̄s ꝯcluſio.¶ De multiplici acceptiōe maris: ⁊ quarc ꝟgo dr̄ mare.¶ Concluſio tertia.Ecipe tertiā ꝯcl̓onē vꝫ. Et ſi hͦ maroqd̓ cernimꝰ maͣle nauigantibꝰ ſit ꝑiculoſū: mare tn̄ ſpūale qd̓ fide intelligimus: guſtantibꝰ eſt ſaporoſum. ¶ Ad cuiusdeclarationem tres more ſolito inꝗramꝰ veritates vꝫ. Prima quot modis accipit̉ mare indīna ſcriptura. Scd̓a qͣlit̓ hͦ mare mūdi nauigare debemus. Tertia qͣre ꝟgo gl̓oſa dici p̄tmare tā amarū. ¶ Ad pͥmū dubiū dico ad p̄ſens ꝙ qͣdruplex ē mare vꝫ mare gr̄e: maremundi: mare culpe. ⁊ mare pene. ¶ Maregr̄e dr̄ ſacramentū baptiſmi: ⁊ rō qͣre baptiſmū ī pn̄ti mare dico ē: qm̄ ſicut mare ī ſua naamaritudinē hꝫ: ⁊ ſic baptiſmus amaritudinem preſupponit .ſ. penitentie. Et hoc ī adultis: vt dicit dn̄s Bona. in. 4. diſ. 16. Actuuꝫ2. Penitentiam agite: ⁊ baptizet̉ vnuſquiſqꝫveſtrum: in nomine Ieſu xp̄i in remiſſioneꝫpeccatorum veſtrorum: ⁊ accipietꝭ donū ſpi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten