que habeat deos appropinq̄ntes ſibi ſic tu deus nr̄ ades vniuerſis fidelibus tuis: ꝗbus ob quotidianū ſolatiū ⁊ cor erigendū in celuꝫ te tribuisad edendū et fruendum. Que eſt em̄alia gens tā inclyta ſic plebs xp̄ianaaut que creatura ſub celo taꝫ dilectavt aīa deuota ad quā ingredit̉ deusvt paſcat eam carne ſua glorioſa? Oineffabilis gr̄a o amirabilis digna-tio o amor imenſus hōī ſingulariterimpeſus. Sꝫ ꝗd retribuā dn̄o ꝓ gr̄aiſta. ꝓ charitate tam eximia? Nō eſtaliud qd̓ gratius donare quea qͣꝫ vtcor meū deoͦ meo totalit̓ tribua ⁊ intime ꝯiunga. Tūc exultabūt oīa int̓iora mea cum ꝑfecte fuerit vnita deoaīa mea. Tūc dicꝫ mihi ſi ta vis eſſemecū. ego volo eſſe tecū. Et ego re-ſpōdebo illi. Dignare dn̄e maere mecū ego volo libent̓ eē tecū. hͦ ē totū d̓ſideriū meū vt cor meū tibi ſit vnitū

xiſpelone cdentūet erubcoīoniaccedo.cordisaccenſuhement deuodis amrinere. ſead te deuꝫ fohiebant. ſuā-