Liber. iiij.LxixEſt em̄ oꝑatio tua non haana potentia: tua ſacra inſtitutio non hoīs ad-inuentio. Non em̄ ad hec capienda ⁊intelligenda aliquis idoneꝰ ꝑ ſe reꝑitur: q̄ angelicā etiā ſubtilitatem tranſcendunt. Quid gͦ ego pctōr indignterra ⁊ cinis de tam alto ſacro ſecreto potero inueſtigare ⁊ capere? Dn̄ein ſimplicitate cordis. in bona firmafide et in tua iuſſiōe ad te cū ſpe ⁊ reuerentiā accedo: et vere credo qꝛ tupn̄s es h̓ in ſacͣmento deꝰ et hō. Uisgͦ vt te ſuſcipia: et meip̄m tibi in charitate vniā. Un̄ tua p̄cor clemētiā ⁊ſpālē ad h̓ īploro mihi donari gr̄amvt totꝰ in te liq̄fia et amore ꝑflua. atqꝫ de nulla aliena ꝯſolatōe ampliusme intromitta. Eſt em̄ hͦ altiſſimū etdigniſſimū ſacramentuꝫ ſalus aīe etcorꝑis. medicina oīs ſpūalis languoriſ: in qͦ vitia mea curant̉. paſſiōis frenant̉. tentatōes vincunt̉ ac minuunt̉