rritatis.
Liber. iiij.Qxxxinō vno tꝑe ꝓlata nec vno in loco cōſcripta Quia gͦ tua ſūt v̓ba gͣtantermihi et fidelit̓ cūcta ſunt accipiendaTua ſunt et tu ea ꝓtuliſti et mea qͦꝫſunt qꝛ ꝓ ſalutē meaedidiſti. Libent̉ſuſcipio ea ex ore tuo: vt artiꝰ inẜant̉cordi meo. Excirant me v̓ba tāte pietatis plena dulcedis ⁊ dilectōis: ſedt̓rent me dilicta ꝓpria. et ad capienda tata myſteria me reuerberat īp̄ūra ꝯſcīa. Prouocat me dulcedo v̓borū tuoꝝ: ſed onerat me multitudo vitioꝝ meoꝝ. Iubes vt fiducialit̓ ad teaccedā ſi tecū velim hr̄e ꝑte vt imortalitatiſ accipiā alimonia ſi et̓naꝫ cupia obtinere vitā ⁊ gl̓iā. Uenite inꝗſad me oēs ꝗ laboratis et onerati eſtis: ⁊ ego reficiā vos. O dulce̓ ⁊ āicabile v̓bū in aure pctōriſ ꝙ tu dn̄e deus meꝰ egenu et pauꝑem inuitas adcōionē tui ſcriſſimi corꝑis. Sed quisego ſum dn̄e vt ad te p̄ſumam acce-