Liber. iij.xxxpioꝑfectione diſtat: qͣꝫ is qui de eoꝝ maioritate vel prauitate diſputat. Melius eſt ſanctos deuotis p̄cibus et lachrimis exorare et eoꝝ glorioſa ſuffragia hūili mente implorare: qͣꝫ eo-rum ſecreta vana inquiſitione ꝑſcrutari. Illi bn̄ ⁊ optime ꝯtentant̉: ſi homines ſcirēt ꝯtentari et vaniloquiaſua compeſcere. Non gloriant̉ de ꝓprijs meritis. quippe qui ſibi nil bo-nitatis aſcribūt. ſed totum mihi: qm̄ipſis cūcta ex infinita charitate me adonaui. Tanto amore diuinitatis etgaudio ſuꝑe ffluenti replent̉: vt nihileis deſit gl̓ie. nihilqꝫ poſſit deeſſe felicitatis. Omnes ſancti quanto altiores in gloria: tanto humiliores in ſeipſis: et mihi viciniores et dilectio-res exiſtunt. Ideoqꝫ habes ſcriptumqꝛ mittebant coronas ſuas ante de-um et ceciderunt in facies ſuas corāagno: ⁊ adorauerūt viuentē in ſecula