Liber. iij.CxxxiOmine deus meus qui mecreaſti ad imaginem ⁊ ſimilitudinē tua: concede mihi hacgr̄am qua oſtendiſti mihi tā magnāet neceſſariam ad ſalutem vt vincaꝫpeſſima naturam meam trahentē adpct̄a ⁊ in ꝑditionē. Sentio em̄ in carne mea legem pctī ꝯtradicenteꝫ legimentis mee et captiuū me ducentemad obediendū ſenſualitati in multisnec poſſum reſiſtere paſſionibus einiſi aſſiſtat tua ſanctiſſima gr̄a cordimeo ardenter infuſa. Opus eſt gra-tia tua et magna gratia: vt vincaturnatura ad maluꝫ ſemꝑ prona ab adoleſcentia ſua. Nam ꝑ primū hominēadam lapſa et vitiata ꝑ peccatum inomnes homineſ pena huius maculedeſcendit. vt ipſa natura que bona ⁊recta a te condita fuit. ꝓ vitio iam ⁊infirmitate corrupte nature ponatureo ꝙ motus eius ſibi relictus ad ma